ما بار ديگر در برابر مادران، پدران، همسران، فرزندان، عزیزان و خانواده های تمامی شهدای راه آزادی، دمکراسی و سوسیالیسم سر تعظیم فرود می آوریم و به بانگ بلند می گوئيم که یاد آن جان های شیفته خفته در خاوران ها همواره با ماست و آرمان والای آنها آرمان ماست! باشد كه شعله های رزم پرشکوه مردمان مان برای دستیابی به جامعه ای بر مدار آزادی، برابری، دمکراسی و جهانی فارغ از شکنجه و اعدام فروزانتر گردد. باشد تا به گورستان تاریخ سپردن حاکمیت استبدادی دین و سرمایه که بنیان هایش را مردم امروز در چهارگوشۀ کشور به لرزه درآورده اند، حاکمیت اکثریت عظیم برای اکثریت عظیم بر ویرانه های این استبداد بنا گردد و جهانی ساخته شود که هیچ بودگان هرچیز گردند!

امروز ما نیروهای خارج کشور که رژیم آخوندی را مسبب بردن کشور به پرتگاه نیستی می دانیم ، باید سعی و کوشش کنیم که فریاد عدالت و آزادی خواهی مردم خویش را رسا تر کنیم . امروز ما با فداکاری و جانفشانی بی نظیر مردم خویش که با دست خالی به خیابانها امدند،همراه شویم.
وظیفه فعالین مدنی،فرهنگی و روشنفکران تورکمن صحرا است که به هر شکل مناسب صدا ی اعتراضی مردم تورکمن صحرا به بیکاری ، فقر و هزاران بی عدالتی های ملی و فرهنگی را در سراسر ایران رساتر کنند.فریاد مردم خویش باشید و ما نیز پژواک این صدا در خارج کشور خواهیم بود.

حکومت اسلامی قادر به حل بحران‌هایی، که خود عامل بوجود آمدن آنها است، نیست و نخواهد بود. این حکومت باید برود و جای خودش را به یک حکومت دمکراتیک و مردمی بدهد. راه رسیدن به آزادی و دمکراسی و جدائی دین و دولت و استقرار یک حکومت جمهوری مردم، از مبارزه با این حکومت و هم‌پیوندی و در هم تنیدگی مبارزات اقشار و طبقات مختلف جامعه می‌گذرد.

سازمان راه کارگر بر این باور است که بحران کنونی صرفاً یک بحران اقتصادی نیست، بلکه نتیجه‌ دهه‌ها سرکوب، بی‌عدالتی، حذف اراده‌ مردم و حاکمیت یک نظام ضد کارگری و ضدزن است. حل بحران معیشتی و اقتصادی در چارچوب این رژیم استبدادی، مذهبی و سرمایه داری ناممکن است و تنها از مسیر مبارزه‌ سازمان‌ یافته، همبستگی سراسری و گسترش اعتصاب‌ها و اعتراضات توده‌ای می‌توان جمهوری اسلامی را به زانو درآورد.

حزب چپ ایران در آستانه سال نو میلادی، با تکیه بر همبستگی بین المللی بشریت مترقی و باور به توان آن برای تغییر، این سال را به همه انسان‌های آزادی‌خواه، برابری‌طلب و صلح‌جو تبریک می‌گوید. آرزو داریم در سال نو میلادی جنگ در سراسر جهان و قبل از همه در غزه و اوکراین متوقف شود و بشریت بتواند شعله‌ی آتش جنگ‌ها را در جهان مهار کند. در ایران نیز امیدواریم جنبش های سیاسی و اجتماعی پایه های سست و لرزان حکومت مستبد حاکم بر کشورمان را درهم بشکنند و راه استقرار یک جمهوری دموکراتیک مبتنی بر جدائی دین و دولت را، به جای جمهوری اسلامی هموار نمایند.

نشست پایانی کُنگره شانزدهم برای تعیین "عرصه‌های اصلی فعاليت سازمان در فاصله دو کُنگره ‏و تعیین ارگان‌های مربوطه توسط کُنگره" و انتخابات کمیته مرکزی در تاریخ ٢٢ آذر ١٤٠٤ - ١٣ دسامبر ٢٠٢٥ به صورت حضوری - مجازی تشکیل شد.
در اين نشست پايانی، ابتدا چند پیشنهاد اصلاحی در بندهای اساسنامه مورد بحث قرار گرفت که در مواردی به تصویب رسید و نسخه نهائی اساسنامه باردیگر به تائید کُنگره رسید. پس از آن، جلسه وارد بحث پیرامون عرصه های فعالیت سازمان برای دو سال آینده شد.

حزب چپ ایران از همه نیروهای اجتماعی، صنفی و مدنی، احزاب و سازمان‌های سیاسیِ طرفدار منافع اقشار مختلف مردم می‌خواهد که به هر شکل ممکن، مبارزه مردم علیه فقر و ناداری و علیه جمهوری اسلامی را، به‌عنوان مسبب اصلی وضعیت فلاکت‌بار کنونی، تقویت کنند. بدون همبستگی اجتماعی و بدون مبارزه برای حق تشکل‌یابی، تجمع و بیان آزادانه مطالبات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی، این خطر وجود دارد که حکومت بار دیگر با سرکوب، تهدید یا وعده‌های توخالی، مطالبات برحق مردم را به بی‌راهه بکشاند. باید هوشیار بود و نگذاشت که نیروهای امنیتی با شعارهای انحرافی فضا را برای سرکوب آماده کنند.

همگامی برای جمهوری سکولاردمکرات در ایران» از اقدامات بی‌باکانه و اخیر ترانه علیدوستی و دیگر کنشگران مدنی و هنرمندان در نه گفتن به تبعیض، زورگویی، ستم و خودکامگی و تلاش برای تثبیت کثرت‌گرایی در سپهر سیاسی کشور و امتناع از شرکت در سازوکارهای رسمی ناکارآمد، تبعیض‌آمیز، کهنه و ارتجاعی حمایت می‌کند. همچنین تلاش‌های تخریبگرانه علیه آنها از سوی حکومت و اپوزیسیون اقتدارگرا را به شدت محکوم می‌کند. انعکاس یافتن وسیع اقدامات کنشگران جامعه مدنی در داخل کشور بیانگر نیاز عمومی جامعه برای تغییر است.

در مجموع، یافته‌های این گزارش نشان می‌دهد که الگوی مسلط حکمرانی در ایران طی سال ٢٠٢٥ را می‌توان «دیپلماسی محدود در خارج، افزایش سرکوب گسترده در داخل» توصیف کرد. در حالی که حکومت تلاش کرد با ترکیبی از مذاکره، بازدارندگی نظامی و کنترل امنیتی، ثبات خود را حفظ کند، هزینه این رویکرد عمدتاً بر دوش گروه‌های به‌حاشیه‌رانده‌شده جامعه، اقلیت‌های ملی و قومی، زنان، فعالان مدنی و طبقات فرودست قرار گرفت. سال ٢٠٢٥ را می‌توان مقطعی ارزیابی کرد که در آن شکاف میان رژیم حاکم و جامعه عمیق‌تر شد و زمینه‌های تنش‌های پایدار و فزاینده برای سال‌ جدید تقویت گردید.

بیضایی همواره در کنار مردم ایران بود. چه در سخنرانی های شب‌های گوته در مهر ۱۳۵۶ و در دوران مبارزه برای آزادی ایران در برابر استبداد سلطنتی و چه در تلاش برای عظمت فرهنگ ایرانی و مقابله با سانسور در دوران پس از انقلاب. دریغ و درد که استبداد و تنگ‌نظری‌های زمانه، این جانِ شیفته و آزاده را مجبور به ترک وطن کرد تا سالیان پایانی عمر پربار خویش را دور از آغوش میهن و در غربت سپری کند. با این حال، او هرگز از ایران جدا نشد؛ چرا که به قول خود او، «موطن و مسلک او عالم فرهنگ ایران بود».

بهرام بیضائی از جمله فیلمسازانی بود که در دگرگونی سینمای ایران نقش برجسته‌ای داشتند. او هر چند همواره با سانسور و توقیف فیلم‌هایش مواجه بود اما در عین حال، در برابر سانسور سرخم‌نکرد، ایستاد و توانست با خلاقیت خود آثار ماندگاری هم‌چون «عمو سبیلو»، «کلاغ»، «غربیه و مه»، «رگبار»، «چریکه تارا»، «باشو غریبه کوچک»، «شاید وقتی دیگر»، «مسافران»، «سگ‌کشی»، «وقتی همه خوابیم»، « «مرگ یزدگرد» و .. خلق کند. سینمای او، سینمائی اندیشمند و رویکرد او ،پیشرو و مترقی، در جهت ارتقاء سطح فرهنگ جامعه بود.

بهرام بیضایی از نسل هنرمندانی بود که بهای استقلال فکری را پرداختند. سال‌ها سانسور، حذف، توقیف و اخراج از دانشگاه، نتوانست او را به سازش بکشاند. او چه در ایران و چه در تبعید، ایستاد، نوشت و به کار خلافانه اش ادامه داد. آثار نمایشی و سینمایی او، از "مرگ یزدگرد" و "پهلوان اکبر می‌میرد" تا "باشو، غریبهٔ کوچک"، "مسافران" و "سگ‌کشی"، نه فقط آثار هنری، که سندهای فرهنگی یک دوران‌اند.
اکنون با فقدان بهرام بیضایی، فرهنگ ایران یکی از ستون‌های استوار خود را از دست داده است. اما میراث او، زبانش، نگاهش و جهان نمایشی‌اش، همچنان زنده است و نسل‌های آینده را به اندیشیدن، پرسشگری، مقاومت و ایستادگی فرا می‌خواند.

حق زندگی حق ذاتی، بنیادی و غیر قابل تعلیق هر فرد انسان است. اعدام نقض این حق جهان‌شمول بشری و پایمال کردن ارزش و کرامت انسان است. مخالفت گروه‌ها، احزاب، نهادهای مدنی و نیروها و شهروندان مترقی ایران با اعدام سرمایهٔ عظیمی برای مقابله با این حکم غیرانسانی‌ست. همبستگی مجموعهٔ این نیروها در اعتراضات مسالمت‌آمیز به حکم اعدام، آن را به خواسته‌ای مشترک و غیرقابل اغماض تبدیل کرده است. ما به سهم خود با تأکید بر این ضرورت، حضور خود در کنار تمامی نیروهای سیاسی، نهادها و کنشگران راستین و مترقی عرصۀ حقوق بشر برای مشارکت در یک جنبش فراگیر ملی و میهنی برای لغو کامل مجازات اعدام در ایران را اعلام می‌کنیم.

جبهه ملی ایران در مورد این حوادث شوم موکداً خواستار آن است که اولاً هرچه زودتر یک کمیته حقیقت‌یاب از صاحب‌نظران مورد اطمینان مردم با شرکت نماینده خانواده آقای خسرو علیکردی و یاران او تشکیل شود و علت مرگ ناگهانی و غیرمنتظره ایشان مورد رسیدگی قرار گیرد و ثانیاً کلیه افراد بازداشت شده در این مراسم که جز شرکت در آئین یادبود یک وکیل مردم‌دوست، گناهی ندارند هرچه سریع‌تر آزاد گردند.

حزب چپ ایران همچون همه کسانی که برای آزادی، عدالت اجتماعی و حقوق بشر مبارزه می کنند، اعدام عقیل کشاورز را محکوم می‌کند. حکومتی که حق حیات را از مردم سلب می کند نمی تواند به عمر ننگین‌اش تداوم بخشد. ما به عنوان یک حزب سیاسی چپ و طرفدار آزادی و دموکراسی از احزاب و سازمانهای سیاسی و نهادهای دموکراتیک و فعالان حقوق بشر تقاضا داریم صدای اعتراضات خود را علیه این جنایات به هم گره زده و آن را رساتر کنیم. بدون هماهنگی، همکاری و اتحاد نیروهای دموکراتیک جمهوری اسلامی به حکومت ننگینش تداوم خواهد داد و جان های بیشتری را خواهد گرفت.

بیدارمانی شب یلدا، جشن چلهٔ کوچک، نه ستایشِ درازای شب، بلکه شورِ ایستادگی و شوقِ برآمدنِ روزافزونِ خورشیدِ هستی است. بیدارمانی مردمان سخت‌کوش در شب یلدای طبیعت، نماد و جلوه‌ای از پایداری آنان در پیکار برای چیرگی نورِ هستی‌بخشِ آزادی، داد و بهروزی بر یوغِ ظلمتِ استبداد، بیداد و نگون‌بختی است؛ نماد پیروزی مردمانی میهن‌دوست که به دوستی، مهر، راستی و پیمان‌داری باور دارند، بر دشمنی، کین، دروغ و پیمان‌شکنی.

ما از أحزاب و سازمان های سیاسی، نهادهای دموکراتیک و فعالان حقوق بشری تقاضا می‌کنیم به هر شکل خود صلاح می‌دانند مبارزه برای آزادی دستگیر شدگان اخیر و همه زندانیان سیاسی را تشدید کنند. از نظر ما اقدامات جمعی اثرگذارتر و موثرتر است. اما حتی اگر به هر دلیل تجمع أحزاب سیاسی و نهادهای دموکراتیک ممکن نیست، اهمیت دارد که فعالیت‌ها هر چه وسیع تر و نیرومندتر و همگانی‌تر شود تا بتواند موج نیرومندی علیه بیدادگری حکومت و برای آزادی زندانیان سیاسی و بازداشت های اخیر ایجاد کند. تنها صدور اعلامیه کافی نیست. تظاهرات و گردهمائی اعتراضی، نامه به مراجع و نهادهای دموکراتیک و رسانه‌های بین‌المللی و فارسی زبان و ... هر کدام نقش و اثر خود را دارد.

ما از شما و سازوکارهای مربوطه سازمان ملل متحد خواستاریم که از مقامات ایرانی بخواهید خانم نرگس محمدی و همه افراد دیگری را که به دلیل اعمال مسالمت‌آمیز حقوق اساسی خود، از جمله حق سوگواری، بازداشت شده‌اند، فوراً و بدون قید و شرط آزاد کنند. ما همچنین از سازمان ملل متحد می‌خواهم که شرایط پیرامون مرگ آقای علیکردی، نحوه برخورد با سوگواران و شرایط حبس افرادی که بازداشت شده اند را از نزدیک زیر نظر داشته باشد. از توجه شما به این موضوع فوری و خطیر و تعهد مستمرتان به دفاع از حقوق بشر سپاسگزاریم.

«همگامی» با تاکید بر محکومیت شدید خشونت‌های انجام شده دو طرفه نهادهای انتظامی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی و حامیان سامانه پادشاهی پهلوی، از نیروهای آزادی‌خواه و مدافع دمکراسی دعوت می‌کند که در تلاش برای آزادی زندانیان سیاسی- عقیدتی همصدا شده و مبارزه‌ی مشترک‌ را ادامه بدهند. تمامی بازداشت‌شدگان رخداد مشهد از جمله خانم نرگس محمدی باید فوری و بدون قید و شرط آزاد شوند.

امروز بعد از گذشت هشتاد سال از آن روزهای تاریخ‌ساز دیگر رژیم‌ پهلوی به زباله دان تاریخ انداخته شده و بازگشت سلطنت امری غیر ممکن‌ محسوب می شود ولی بعضی از اهداف حکومت‌ ملی آذربایجان هنوز هم جامعه ی عمل نپوشیده و رژیم اسلامی ادامه دهنده ی همان سیاست های ضد آذربایجان و ضد ملی رژیم‌ شاهنشاهی محسوب می شود.

دستگیری وحشیانه و غیرقانونیِ نرگس محمدی، سپیده قلیان، عالیه مطلب‌زاده، پوران ناظمی، و ده‌ها تن دیگر در جریان مراسم بزرگداشت زنده‌یاد خسرو علی‌کردی، اقدامی سرکوبگرانه و نقض آشکار بدیهی‌ترین حقوق انسانی و شهروندی آنان است.
حزب چپ ایران خواهان آزادی فوری و بی‌قیدوشرط نرگس محمدی، سپیده قلیان، عالیه مطلب‌زاده، پوران ناظمی وهمه‌ی بازداشت شدگان دیگر، پایان دادن به برخوردهای امنیتی با مراسم‌های و یادبودها، به رسمیت شناختن حق تجمع، آزادی بیان و فعالیت مدنی بدون تهدید و سرکوب، است. جامعه‌ای که حق تجمع، اعتراض و حتی سوگواری از آن گرفته شود، فرق چندانی با گورستان نخواهد داشت.

وثیق سیاست را «نام دیگر رهایی» می‌دانست؛ نه ابزاری برای حکومت کردن یا زیر سلطه بودن، بلکه عرصه‌ای برای مشارکت بی‌واسطه مردم در سرنوشت خویش. او لائیسیته را بر سه اصل اساسی استوار می‌دید: جدایی دولت و دین، آزادی وجدان و عقیده، و رفع هرگونه تبعیض دینی یا مذهبی. این اصول، ستون‌های اصلی نگاه او به جمهوریت و دموکراسی بودند و همهٔ زندگی فکری و عملی او را شکل می‌دادند.

سازمان ما که سالهای مدید و طولانی از نزدیک با وی و از طریق نهادهای سیاسی گوناگون که در آنها فعالیت می‌کرد، ارتباط معینی داشت، فقدان او را خسرانی برای جامعه چپ به طور خاص و اپوزیسیون دموکراتیک و آزادیخواه ایران به طور عام می داند.
حضور فعال اين مبارز پيگير در مباحث مربوط به غلبه بر پراکندگی چپ، نشان‌دهنده مشغله جدی ذهنی وی برای فائق آمدن بر این معضل خانواده چپ بود.
سازمان اتحاد فدائيان خلق ايران ضمن همدردی عمیق با دختر، خانواده و بستگان، یاران و همرزمان وی و جامعه ترقی خواه و آزادی طلب ایران، یاد رفيق شیدان وثیق عزيز را صميمانه گرامی می دارد.

شیدان وثیق از مبارزان با سابقە چپ و از دبیران کنفدراسیون جهانی محصلین و دانشجویان ایرانی(تحادیه ملی) در سال‌های پیش از انقلاب، در ١٦ آذر ۱۴۰۴ (۷ دسامبر ۲۰۲۵) در پاریس درگذشت و یاران و همرزمان خود را در غم و اندوە فروبرد.
شیدان وثیق آثار ارزشمندی از خود در مورد لائیسیتە به‌جای گذاشت و از اعضای موثر جنبش جمهوریخواهان دمکرات و لائیک ایران بود.
حزب چپ ایران فقدان دوست ارجمند شیدان وثیق، مبارز با سابقە و فعال جنبش چپ ایران را بە خانوادە، دوستان و همرزمان ایشان تسلیت می گوید و خود را در این اندوه شریک می‌داند.

با اندوه فراوان به اطلاع می‌رسانیم که رفیق و همراه عزیز و گرامی ما، شیدان وثیق، مبارز دیرین آزادی و استقلال ایران و رزمنده خستگی‌ناپذیر، روز یکشنبه ۷ دسامبر ۲۰۲۵ در شهر پاریس، در اثر ایست قلبی چشم از جهان فروبست.
جنبش جمهوری‌خواهان دموکرات و لائیک ایران این ضایعه بزرگ را به خانواده، دوستان، همراهان او و به کل جنبش آزادی‌خواهی ایران تسلیت می‌گوید.
خاطره شیدان وثیق و تلاش‌های بی‌وقفه او برای آزادی، عدالت اجتماعی و لائیسیته همیشه در میان ما زنده خواهد ماند.
مراسم یادبود او بعدا به اطلاع همگان خواهد رسید.

»  به مناسبت سالگرد ۱۶ آذر
»  پیام شانزده آذر «از جان می‌گذریم، اما از آزادی و استقلال نمی‌گذریم»
»  ۱۶ آذر؛ جنبش دانشجویی و مبارزهٔ مداوم با استبداد!
»  اصلاح قانون مهریه؛ گامی دیگر در جهت تعمیق تبعیض ساختاری علیه زنان
»  به مناسبت هشتادمین سالگرد جنبش سترگ و تاریخی ۲۱ آذر
»  در محکومیت اظهارات خامنه‌ای در اصرار به حفظ وضعیت جنگی
»  ساختار مافیایی قدرت، عامل نابودی کشور