new/golshifte-lolitakhani1.jpg
امید رضایی

لولیتاخوانی در تهران

زنانی روی پرده سینما که می‌توانند خواهران بزرگ‌تر من باشند

یکی از تفاوت‌های بنیادی بین دولت مذهبی اسلامی و یک دیکتاتوری سکولار این است که در اقتدارگرایی اسلامی، انسان‌ها حتی در چهار دیواری خانه خود می‌توانند مجرم محسوب شوند: به این دلیل که سریال‌های غربی تماشا می‌کنند، شراب خانگی در کابینت دارند، به ترانه‌های پاپ ممنوع گوش می‌دهند، یا زوجی غیرمتأهل زیر یک سقف زندگی می‌کنند. یا اینکه کتابی ممنوعه دارند. زیر سلطه اسلام‌گرایان، این فهرست هنوز طولانی است و آن‌قدر دل‌بخواه و دل‌خواهانه است که تقریباً در هر خانه ایرانی می‌توان چند کتاب ممنوعه، پیش‌تر ممنوعه یا احتمالاً آینده ممنوع پیدا کرد.



new/zankoshi1.jpg
املیا زیتن‌آوِر

مطالعه‌ای تازه درباره زن‌کشی‌ها
چرا مردان زنان را می‌کشند

با اینکه مردان هر سال صدها زن را فقط به‌خاطر زن بودن می‌کشند، درباره روند ارتکاب جرم و انگیزه‌های آن هنوز اطلاعات کمی وجود دارد. یک مطالعه گسترده از سوی مؤسسه جرم‌شناسی دانشگاه توبینگن اکنون برای نخستین‌بار در آلمان خشونت مرگبار جنسیت‌محور علیه زنان، موسوم به فمینی‌ساید، را به‌طور نظام‌مند بررسی کرده است. این بررسی نشان می‌دهد: پشت اغلب فمینی‌سایدها، قتل همسر (پارتنر) یا یار (پارتنر) سابق به‌دلیل ترس از جدایی یا حسادت قرار دارد.



جمعی از زنان تهران و کرج - جمعی از زنان فعال داخل کشور

با پرچم پر شکوه «زن، زندگی، آزادی» علیه زن‌ستیزی خونین ایستاده‌ایم

سال ها پس از نامگذاری ۲۵ نوامبر به عنوان روز جهانی «نه به خشونت علیه زنان» توسط زنان فعال آمریکای لاتین، در‌سال ۱۹۸۱، خشونت علیه زنان در سراسر جهان همچنان و با شدتی هر چه بیشتر از طریق جنگ‌‌، کشتار و فقر روزافزونِ ادامه دارد. ما زنان ایرانی نیز تحت حکومتی اقتدارگرا، فاسد و دینی، به‌رغم سال‌ها مبارزه و پرداخت بهای سنگین، از جمله تحمل انواع مجازات، زندان، شکنجه و اعدام، ستم و تبعیض بی‌سابقه‌ای را تجربه می‌کنیم.



زرینه صفایی

خشونت علیه زنان در سالی که گذشت

خشونت درون خانواده، خانواده به عنوان حوزه‌ای خصوصی و به عنوان مکانی ایمن برای آسایش اعضای آن تعریف شده است و چنین انتظار میرود که ایمنی و آسایش برای زنان نیز فراهم باشد ولی، کهن بودن و پراکندگی وسیع خشونت خانگی به آن وجه پدیده‌ای جهانی را داده است و خانه تبدیل به جایی شده که به صورت عام محل اعمال خشونت‌های مختلفِ مردان، به ویژه مردان فامیل نسبت به زنان و وسیله‌ای برای کنترل زنان در فضای خانه و تثبیت قدرت مردان است که توسط ساختارها و نهادهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی در اختیار مردان قرار داده شده است. تبدیل خانواده به حریم خصوصی، نه تنها برای زنان امنیت و آسایش در پی نداشته بلکه، موجب عدم اعلام خشونت و پنهان ماندن آن درون این نهاد و آشکار نشدن آن در سطح جامعه شده است.