نگاهی به اعتراضات کارگران فولاد ملی اهواز و پیامدهای آن *

یکی از کارگران فولاد ملی اهواز

در اواخر دی ماه ۱۳۸۲ ٬ ۲۰۰ نفر از کارگران مجتمع مس خاتون آباد شهر بابک با پایان یافتن کار ساختمانی اشان، باخبر شدند که اخراج شده اند و در نتیجه دست به تحصن اعتراضی زدند که در این تحصن خانواده‌های آنها نیز شرکت کردند٬ در ۴ بهمن با ادامه اعتراضات کارگران نیروی انتظامی برای پراکنده کردن آنها وارد صحنه شد و با هلیکوپتر تجمع این کارگران را به رگبار بست و چهار نفر از کارگران زحمتکش با نام‌های ریاحی، جاویدی، مهدوی و مومنی کشته شدند. این قتل عام و اعتراضات داخلی و بین المللی نسبت به آن، جنبش کارگری ایران را وارد مرحله دیگری از مبارزه کرد.



ناصر اصغری

«کارگران در ایران تشکل گریزند»! یک ادعای غیرواقعی

کارگران ایران از تشکل گریزی ندارند. بهتر از هر تحلیلگر و جورنالیستی می‌دانند که اگر شانسی برای نقد کردن دستمزدهای پرداخت نشده داشته باشند، باید متشکل بشوند. این از داده‌های جنبش امروز کارگری ایران است که در چپ شدن جامعه‌ای که می‌رود تا جمهوری اسلامی را سرنگون کند، نقشی اساسی داشته است. کارگران همانقدر که از امثال لاجوردی و احمدی‌نژاد خوردند، از محجوب و غلامرضا عباسی و حسن صادقی‌ها هم خورده‌اند. همه اینها ستونهای یک رژیم جنایتکاری هستند که نفسهای آخرش را می‌کشد.



نفیر جنگ از هر سو زبانه می‌کشد

کانون مدافعان حقوق کارگر

یکی از ترفندهای قدیمی حکومتگران برای مقابله با بحران‌های برخاسته از نظام طبقاتی به راه‌اندازی ‌جنگ‌های خانمان‌برانداز و ويرانگر بوده است‌.‌ نگاهی به تاریخ ‌جنگ‌ها و لشکرکشی‌ها در تاریخ تا کنونی جهان‌ بیانگر آن است که جنگ میان قدرتمداران از آن روی زبانه می‌کشد و شعله‌ها‌ می‌افروزد تا آنان بتوانند چند صباحی دیگر به حاکمیت خود ادامه دهند و با دست زدن به توسعه‌طلبی‌ها‌، توسعه‌طلبی‌ سیری‌ناپذیرشان را تداوم بخشند و از پاسخگوئی به مشکلات خود ساخته بگریزند‌.



س. حمیدی

نقش نخستِ «تأمین اجتماعی» در نارضایتی مردم

سال‌ها پیش از این، شهرداری‌ها رکورددار اصلی نارضایتی مردم معرفی می‌شدند. اما چند سالی است که شهرداری این رکورد همیشگی خود را به سازمان تأمین اجتماعی واگذار نموده است. چنین موضوعی از عمق و رشد تضاد و چالش میان نیروی کار و مجموعه‌ی حاکمیت جمهوری اسلامی حکایت دارد. شکی نیست که کارفرمایان کشور هم در بطن و متن مجموعه‌ی حاکمیت جانمایی می‌شوند تا ضمن نادیده انگاشتن حقوق طبیعی و ابتدایی مزدبگیران جامعه بیش از پیش به این تنش عمومی و همگانی دامن بزنند.



اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران

نگاهی به جنبش کارگری ایران در سال ۱۳۹۷

افزایش اعتراض های کارگری در سال گذشته نشان می دهد حکومت اسلامی به رغم توسل به سرکوب و خشونت عریان برای ایجاد فضای وحشت و ترس، نتوانسته است از تداوم و افزایش اعتراض های کارگری جلوگیری کند. مشکلات کارگران آنچنان عمیق و گسترده و شرایط کار و معیشت چنان سخت و طاقت فرساست که کارگران برای ادامه زندگی توام با کرامت، چاره ای جز اعتراض و مبارزه علیه این شرایط غیر انسانی تحمیل شده از سوی حکومت و طبقه حاکم ندارند. کارگران توانسته اند اعتصاب و تجمعات اعتراضی خود را به حاکمیت تحمیل کنند .