logo





همزمان با برگزاری اجلاس شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو

به نقض گسترده و مستمر حقوق بشر درايران اعتراض کنیم!

بیانیه مشترک ۹ جریان سیاسی

پنجشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۱ - ۱۴ ژوين ۲۰۱۲

ما احزاب و سازمان های سیاسی جمهوری خواه مدافع آزادی و برابری، جدایی دین و دولت، دموکراسی، حقوق بشر، و رفع هرگونه تبعيض، همه نیروهای دمکرات و آزادیخواه را به همگامی در کارزار برای آزادی زندانیان سیاسی و اعتراض علیه نقض حقوق بشر در ایران دعوت می کنیم و از همه نیروهای خود می خواهیم که در تجمعات و اکسیون هایی که به این منظور در اقصی نقاط جهان برگزار می شود، مشارکت فعال نمایند و از فعالیت های و اقدامات سازمان ها و نهادهای مدافع حقوق بشر در کارزار برای افشای نقض حقوق بشر پشتیبانی نمایند
نقض خشن، گسترده و مستمر حقوق بشر در کشورمان هم چنان ادامه دارد. رژیم جمهوری اسلامی تاکنون به احمد شهید نماینده ویژه سازمان ملل اجازه ورود به کشور و بازدید از زندان ها را نداده است. اما همزمان خشونت علیه فعالان جنبش های اجتماعی و مدافعان حقوق بشر را افزایش داده است. بازداشت ها، شکنجه، پرونده سازی، صدور احکام سنگین زندان و اعدام هم چنان ادامه دارد.

نشست دوره ای شورای حقوق بشر سازمان ملل که از ۱۸ ژوئن تا ۶ ژوئیه ۲۰۱۲(برابر با ۲۹ خرداد تا ۱۶ تیر ماه ۱۳۹۱) ادامه خواهد اشت، با سومین سالگرد جنبش اعتراضی میلیون ها نفر از شهروندان کشور بعد از انتخابات ریاست جمهوری ۲۲ خرداد ماه ۱۳۸۸ همزمان است که با کشتار، سرکوب، بازداشت و شکنجه هزاران نفر مواجه شد. جنایات رژیم جمهوری اسلامی علیه معترضان و آزادیخواهان، ضرب و شتم و ترور آن ها در خیابان، شکنجه و کشتار و تجاوز در زندان ها و عبور با اتومبیل از روی معترضان هیچ گاه فراموش نخواهد شد. چهره معصوم سهراب اعرابی، نگاه بشاش ندا آقا سلطان و ده ها تن دیگر از فرزندان مردم ایران که به ضرب گلوله از پای درآمدند و یا در گوشه زندان ها و قتلگاه های متعدد هم چون گل های نورس پر پر شدند، از حافظه مردم ایران پاک نخواهد شد.

بعد از سه سال هنوز هم بسیاری از بازداشت شدگان اعتراضات میلیونی، فعالان سیاسی و مدنی، همراه با فعالان جنبش های کارگری، زنان، دانشجویان، ملی و قومی، مدافعان حقوق بشر، وکلای زندانیان سیاسی، روزنامه نگاران و وبلاگ نویسان در زندان هستند. میر حسین موسوی و مهدی کروبی دو کاندیدای ریاست جمهوری در حبس خانگی به سر می برند.

سرکوب مخالفان با شدت ادامه دارد و رژيم می کوشد مردم را نسبت به زنده و پويا بودن جنبشی مايوس سازد که میلیون ها ایرانی را به میدان مبارزه دمکراتیک کشاند و به روشنی نشان داد که جهت مبارزه و خواست مردم ایران از زمان به قدرت نشستن حکومت جمهوری اسلامی، تحقق اصل پايه ای منشور حقوق بشر در راستای تامين «حکومت مردم بر مردم» است.

زندانیان سیاسی در وضعیت دشواری به سر برده و از همه حقوق انسانی خود محروم هستند. آنها مدام در معرض بازجویی قرار دارند. اذیت و آزار در زندان ها پایانی ندارد. بدرفتاری در زندان ها یک امر عادی گشته و نیازهای درمانی زندانیان بیمار به عنوان وسیله ای برای از پای در آوردن آن ها تبدیل شده است. خطر مرگ بسیاری از زندانیان سیاسی را تهدید می کند. هم اکنون تعدادی از زندانیان شدیدا بیمار و نیازمند مراقبت های پزشکی ویژه هستند. اما بازجویان حکومت از رعایت حقوق اولیه و انسانی آن ها سر باز می زنند. نرگس محمدی، محمد صدیق کبودوند، حسین رونقی کرمانی از آن جمله هستند. رضا شهابی بعد از ماه ها فشار بالاخره به بیمارستان منتقل شده است.

همزمان با اجلاس شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو ، صدای اعتراض خود را علیه نقض گسترده حقوق بشر، شکنجه و آزار زندانیان سیاسی، صدور احکام سنگین زندان و اعدام علیه مخالفان سیاسی پر طنین تر کنیم، خواستار آزادی زندانیان سیاسی، پایان دادن به بازداشت ها و شکنجه و زندان مخالفان حکومت شویم.

ما احزاب و سازمان های سیاسی جمهوری خواه مدافع آزادی و برابری، جدایی دین و دولت، دموکراسی، حقوق بشر، و رفع هرگونه تبعيض، همه نیروهای دمکرات و آزادیخواه را به همگامی در کارزار برای آزادی زندانیان سیاسی و اعتراض علیه نقض حقوق بشر در ایران دعوت می کنیم و از همه نیروهای خود می خواهیم که در تجمعات و اکسیون هایی که به این منظور در اقصی نقاط جهان برگزار می شود، مشارکت فعال نمایند و از فعالیت های و اقدامات سازمان ها و نهادهای مدافع حقوق بشر در کارزار برای افشای نقض حقوق بشر پشتیبانی نمایند

اتحاد جمهوریخواهان ایران
حزب دمکرات کردستان ايران
حزب دمکراتیک مردم ایران
حزب کومه‌له کردستان ایران
جبهه ملی ایران ـ اروپا
سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران
سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
کميته همآهنگی شورای موقت سوسیالیستهای چپ ایران
شورای همآهنگی جنبش جمهوریخواهان دمکرات و لائیک ایران

چهارشنبه ۲۴ خرداد ۱٣۹۱ - ۱٣ ژوئن ۲۰۱۲


For Attention of the UN Human Rights Council Assembly in Geneva

Protest against Broad and Continued Human Rights Violations in Iran!

We, some republican parties and organisations who are struggling for freedom, equality, separation of religion from state, democracy, human rights and against all kinds of discrimination, call on all democratic and freedom-loving forces to join efforts in the fight for the release of political prisoners and in protest against human rights violations in Iran.

2012-06-13





Crude and broad violations against human rights in Iran continue. The regime of the Islamic Republic has still not allowed UN Special Representative Ahmad Shaheed to visit the country and its prisons. Meanwhile the regime as even intensified the violence against activists of social movements and defenders of human rights. Arrests, torture, fictitious accusations as well as issuing long imprisonment and execution sentences still continue.

The twentieth regular session of the UN Human Rights Council which will be held from 18 June to 6 July 2012 coincides with the third anniversary of protests by millions of Iranian citizens in the aftermath of the presidential elections on 12 June 2009 in Iran. The regime’s response to that protests were assassinations, repression, arrests and torture imposed on thousands. The regime’s crimes against the protesters and people seeking freedom, physical assaults and terror in the streets, torture, murders and rapes in the prisons, overrunning bodies with vehicles will not be forgotten. The innocent face of Sohrab Arabi, the young man killed on 15 June 2009, the bright smile of Neda Agha-Soltan, the young woman shot on 20 June 2009, and dozens of other young Iranians who became victims of the regime’s gunmen or were murdered in the prisons and torture chambers will not vanish from the memories of the Iranian people.

After three years, still many of the people arrested during the protests of millions, among them political and civil rights activists, members of workers’, women’s, students’, ethnic and human rights movements, advocates of political prisoners, journalists and bloggers are in prison. Mir-Hosein Mousavi and Mehdi Karroobi, two presidential candidates, are under house arrest.

Repressions against the opposition in Iran continue unabatedly. The regime tries to disappoint the Iranian people about the perspective and liveliness of the movement which involved millions of Iranians in the democratic struggle and showed in all clarity that the main direction of the Iranian people’s fight and demands since the emergence of the Islamic Republic is the implementation of the basic principles of the universal Charter of Fundamental Rights, including the right of self-determination.

In Iran, political prisoners are subject to bad treatment and bereaved of their human rights. They are interrogated permanently and suffering from endless cruelty. Mistreatments in prisons are the normality. The medical needs of ill prisoners are being abused as a means to defeat them. The lives of many political prisoners are at risk. Currently some of the prisoners are seriously ill and need special medical treatment, but the regime’s interrogators refuse to respect the prisoners’ fundamental human rights. Narges Mohammadi, Mohammad-Sedigh Kaboodvand and Hosein Ronaghi-Kermani are among the prisoners needing medical treatment. After months of protests, Reza Shahabi was finally hospitalised.

On the occasion of the UN Human Rights Council session in Geneva, we call the public to raise the voice of protest against the broad human rights violation, torture and mistreatment of political prisoners, issuing execution and long prison sentences on political opponents and demand the release of political prisoners, and end to arrests and torture against the opponents of the regime.

We, some republican parties and organisations who are struggling for freedom, equality, separation of religion from state, democracy, human rights and against all kinds of discrimination, call on all democratic and freedom-loving forces to join efforts in the fight for the release of political prisoners and in protest against human rights violations in Iran. We call on all our members to participate in meetings and actions to be held for this purpose all over the world and to support the measures and activities of human rights organisations and groups in the campaign against human rights violations.

United Republicans of Iran
Democratic Party of Iranian Kurdistan
People's Democratic Party of Iran
Komala Party of Iranian Kurdistan
Iranian National Front – Europe
Union of People's Fedaian of Iran
Organization of Iranian People's Fedaian (Majority)
Provisional Council of Iranian Left Socialists
Coordination Council of Democratic and Secular Republicans of Iran<7b>



google Google    balatarin Balatarin    twitter Twitter    facebook Facebook     
delicious Delicious    donbaleh Donbaleh    myspace Myspace     yahoo Yahoo     


نظرات خوانندگان:

همگرایی اری اما با صداقت
کاوه اهنگر
2012-06-15 06:44:01
انچه دوستان همگرا دراین بیانیه اورده اند بدون شک بخشی از عملکرد حکومت وحشییان بر ایران است و یقینا همین دوستان بیاد دارند که اکنون سی وسه سال از عمرننگینش میگذرد و از اپتدای بوجود امدنش تعدادی از این گروه ها وسازمانها بودند و تعدادی بصورت فردی دران ایام می زیسته اند حال سئوال اینجا مطرح میشود ایا تمامی این عزیزان بواقع با تفکرات و عقاید و خواسته های اقایان کروبی و موسوی موافق بوده و هستند و اصلا درکلییت اصول یکدیگر را قبول دارند و بران پایدار میمانند هرچند که سابقه عکس این را نشان میدهد حتی به نزدیکترها هم اینگونه نکردند پس عزیزان من بعنوان یک شلاق خورده از شاه وشیخ و ایستاده برسر ارمانم از شما تقاضا دارم اپتدا خودرا باز بینی کنید و انگاه برای ملت ستم کشیده ایران نسخه به بنویسید چراکه کسانی هستند که برگفتار و نوشتار ما ناظرند و خوب میدانند موسوی و کروبی درنظر شما طعمه سر قلابند اما وای بران روزی که یکبار دیگر ملت ایران درانتخاب اشتباه کند.با احترام کاوه اهنگر فعال کارگری درتبعید.

بی دقتان را راهبری مردم مباد!
مرتضی صادقی
2012-06-14 13:45:55
اگر چه باید از همگرائی و همکاریهای مشترک نیروهای سیاسی استقبال کرد.اما این بیانیه از نظر من آنچنان سئوال بر انگیز است که باید این استقبال را دوباره مورد بررسی قرار دهم که البته این موضوعی است درونی و باید خودم در درون خود به دنبال پاسخ برای آن بگردم. اما سئوال من از مسئولین سازمان اکثریت، اتحاد جمهوری خواهان و شورای همآهنگی جنبش جمهوریخواهان دمکرات و لائیک ایران. که می دانم در درونشان جامعه شناس و کارشناسان اجتماعی هستند(در مورد دیگر جریانات بنده آشنائی ندارم)این است که بنده نفهمیدم که بلآخره آنچه در سه سال پیش در ایران اتفاق افتاد چه بود؟جنبش بود یا فقط یک سری اعتراضات بود.چون برای خواننده گویا نیست.
اگر جنبش بود آیا مشخصه های پنج گانه جنبش که عبارتند:
1- نیرو
2-هدف و خواسته
3-تداوم
4-رهبری
5-ایجاد همگرائی بین نیروها
را دارد.یا خیر.اگر دارد نام این جنبش چه بود،کدام نیرو را داشت، تداومش چگونه است و در کجا قابل نشان است. رهبری آن با چه کسی است اگر رهبر ندارد اتوریته دارترین فرد یا افراد در درون آن چه کسانی هستند.آیا توانسته ایڤاد همگرائی بین نیروها کند.اما اگر همه اینها فقط اعتراضات ملیونی مردم بود این اعتراضات به چه خاطر است.آیا در ک من درست است که این بیانیه هم با بکار بردن کلمه جنبش سبز فاصله دارد.من بعنوان یکی از همراهان جنبش سبز و قبل از ان بعنوان یکی از اعضای فعال سازمان فدائیان خلق ایران اکثریت در ساعت اینده این مطلب را تکمیل کرده و برای پاسخ یافتن به سئوالاتم انتشار می دهم. من فکر می کنم نویسندگانی که حتی از بکار بردن کلمه معترض پیش از نام رهبران جنبش سبز آقایان موسوی و کروبی و همچنین از بکار بردن نام خانم رهنورد سرباززده اند در بهترین شرایط بی دقتتند که بی دقتان را راهبری مردم مباد!

نظر شما؟

نام:

پست الکترونیک(اختياری):

عنوان:

نظر:
codeimgکد روی تصویررا اينجا وارد کنيد:

نظر شما پس از بازبینی توسط مدير سايت منتشر خواهد شد