خبر خودسوزی یک زن جوان عاشق فوتبال و هوادار تیم استقلال تهران در مقابل دادگاه، همدردی بسیاری را برانگیخته است. او روز ۱۱ شهریور در مقابل ساختمان دادگاه انقلاب در تهران خود را به آتش کشید و گزارش شده که با ۹۰ درصد سوختگی در بیمارستان بستری است.
میلاد میداودی بازیکن سابق تیم ملی ایران هم گزارشی درباره این زن جوان را همرسانی کرد و نوشت: "برای رویاهایی تا این اندازه ساده و پاک مثل رفتن به ورزشگاه چه هزینه‌های بزرگ و جبران ناپذیری را می‌دهیم. جان عزیز دختری که استقلال را دوست داشت و آتش به خود و آتش به قلب همه ما زد. چه هزینه‌ای بزرگتر از آن آتش مهیب و جانسوز را باید پرداخت تا درها را به روی زندگی بگشایند؟"

مادر آتنا دائمی فعال حقوق کودک که در زندان اوین به سر می‌برد به کمپین حقوق بشر در ایران گفت حکم دادگاه تجدیدنظر دخترش و گلرخ ایرایی برای پرونده دوم عینا تایید شده است. براساس این حکم هر کدام از آنها به سه سال و هفت ماه حبس و دو سال محرومیت از عضویت در گروه‌های اجتماعی به طور قطعی محکوم شده‌اند. به گفته معصومه نعمتی این حکم روز چهارشنبه ۱۳ شهریور ماه به وکیل آتنا دائمی ابلاغ شده است.

آقای رسول سید طالب مقدم، عضو سندیکای کارگران شرکت اتوبوسرانی تهران و حومه (واحد) به ۲ سال زندان، ۲ سال تبعید به خراسان جنوبی و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده است؛ آقای حسن سعیدی عضو همان سندیکای کارگران "واحد" به ۵ سال زندان، ۲سال محرومیت از حقوق مدنی و داشتن تلفن هوشمند محکوم شده؛ خانم نسرین جوادی، عضو هیئت مدیره سندیکای آزاد کار ایران به هفت سال زندان؛ خانم عاطفه رنگریز جامعه شناس به ۱۱ سال، ۶ ماه زندان و ۷۴ ضربه شلاق؛ خانم مرضیه امیری روزنامه نگار به ۱۰ سال زندان و ۱۴۸ ضربه شلاق؛ آقای محمدتقی فلاحی دبیرکل کانون صنفی معلمان به ۸ ماه زندان و ۱۰ ضربه شلاق، و ۱۶ کارگر شرکت قند نیشکر هفت تپه به زندان های طولانی محکوم شده اند. فهرست روز به روز طولانی تر می شود.
ما خواهان آزادی همه فعالان سندیکائی، روزنامه نگاران و فعالان زندانی و توقف اعمال سرکوبگرانه هستیم.

به نظر ما آنچه به دستور رهبر وقت جمهوری اسلامی در تابستان سال ١٣٦٧ انجام گرفت، باید به عنوان جنایت علیه بشریت شناخته شود. جنایت علیه بشریت، با تعریف حقوقی پذیرفته شده برای آن، مشمول مرور زمان نمی شود. پیگیری جنایت علیه بشریت به مرزهای جغرافیایی محدود نیست. سازوکارهای معینی در عرصه بین المللی برای رسیدگی به جنایات علیه بشریت وجود دارد. لازم است با استفاده از این معیارها و ابزارهای حقوقی، پیگیری جنایت بزرگ ۳۱ سال پیش در زندان های ایران وارد مرحله عملی و جدید شود.

دادگاه انقلاب اهواز ۴۱ نفر از کارگران گروه ملی فولاد اهواز را به اتهام شرکت در اعتراضات کارگری پاییز سال گذشته احضار کرده است.
"اخلال در امنیت کشور"، "اعتراضات غیرقانونی" و برخی "شعارهای سیاسی" از جمله مواردی است که در احضاریه این کارگران به آن اشاره شده است. این کارگران به شعبه ۲۰ بازپرسی دادسرای اهواز احضار شده‌اند. در سه سال گذشته ۱۱۲ پرونده قضایی برای ۷۲ کارگر معترض فولاد اهواز برگزار شده است.
در چند هفته گذشته دستگاه قضایی ایران محاکمه کارگرانی را آغاز کرده که در اعتراضات کارگری پاییز سال گذشته در شوش و اهواز حضور داشتند. اخیرا دست‌کم ۱۷ کارگر نیشکر هفت‌تپه نیز به حبس تعلیقی و شلاق محکوم شدند.

روزنامه بریتانیایی فایننشال تایمز می‌گوید به ایمیل‌هایی دست یافته که نشان می‌دهند برایان هوک، مسئول ایران در وزارت خارجه آمریکا به کاپیتان هندی نفتکش "آدریان دریای یک" پیشنهاد کرده که در ازای "چندین میلیون دلار" این نفتکش را به کشوری ببرد که آمریکا بتواند آن را توقیف کند.
نفتکش "آدریان دریای یک" با نام "گریس-۱" در روز ۴ ژوئیه (۱۳ تیرماه) توسط نیروهای بریتانیایی در تنگه جبل‌الطارق توقیف شد. اما این کشتی سرانجام در میانه ماه اوت آزاد شد.

هیئت سیاسی اجرائی حزب چپ ایران(فدائیان خلق) از دست رفتن مسعود عزیز را به خانواده، دوستان و یاران او، به ژاله مشرقی همسر گرامی او، به دو دحتر عزیزش، اولدوز و آیدا، و به همه اعضای حزب چپ تسلیت می گوید. او اکنون در میان ما نیست اما یاد و خاطره اش، انگیزه ما را در مبارزه علیه استبداد و برای گذار از جمهوری اسلامی با هدف دستیابی به آزادی، دموکراسی و برابری تقویت می کند. می کوشیم به احترام مبارزه او و بی شمار یاران مبارزی که در این سالها به اشکال مختلف ما را ترک کرده اند، پرچم مبارزه برای آزادی، عدالت و داد را که او نیز در دست داشت، برافراشته نگه داریم. [نظرات 1]

از سویی شورایاری‌ها فقط هزینه روی دست شهرداری تهران می‌گذارند، بدون آنکه بتوان کارکرد مثبتی از آن‌ها انتظار داشت. همچنان که شهرداری یا شورای شهر تهران تا کنون از عملکرد سالانه یا دوره‌ای آنان گزارش روشنی ارایه نداده است. همه چیز خیلی راحت چهارچوب‌های قانونی و اداری را دور می‌زند تا در سامانه‌ای از بده بستان‌های مالی یا سیاسی، فعالیت آن‌ها ادامه یابد. به همین دلیل شورایاری در ساختار مالی یا اداری شهرداری تهران چندان وجاهتی ندارد و هزینه‌های آن به تمامی از ردیف‌های مالی دیگر تأمین می‌شود. به طبع با همین رویکرد سندسازی نیز آگاهانه و دانسته در نظام مالی شهرداری توجیه می‌پذیرد.

آَرشیو اخبار امروز >>

به دستور دولت، مأموران به پستخانه یورش بردند تا نام کسانی را که این روزنامه به نشانی آنان فرستاده شده بود، به دست آورند[۲۵]. به دنبال آن، موج دستگیری کسانی که در ارتباط با این اعلامیه ها و به ویژه در ارتباط با تکثیر و پخش روزنامۀ قانون در ایران بودند شروع شد. تا آنجا پیش رفت که دست منشی سفارت اتریش ( به نام میرزا نصرالله خان ) در امر چاپ و پخش قانون به میان آمد. پس از دستگیری وی معلوم شد که او دستگاه چاپی از سفارت خانه به منزلش برده و در آنجا روزنامه های قانون را دوباره تکثیر می کرده است[۲۶].

اگر به تاریخ مارکسیسم و برخورد آن به مساله ملی نگاه شود می‌توان چنین استنتاج کرد که ان از ابتدا به مسأله ناسیونالیسم توجه کمی نشان داد. اما این به معنی آن نبود که مارکسیست‌ها در عمل سیاسی خود می‌توانستند از برخورد با ناسیونالیست‌ها و یا توجه به مساله ملی اجتناب کنند. از همان ابتدا آن‌ها مجبور بودند پراگماتیست بوده و با توجه به چند اصل مهم در رابطه با مسائل ملی برخورد نمایند. تاریخ مارکسیسم نشان می‌دهد که آن‌ها موافق و یا مخالف تلاش برای کسب استقلال سیاسی و تشکیل دولت مستقل این یا آن ملت نبوده‌، بلکه در عمل و با تشخیص شرایط در این رابطه تصمیم می‌گرفتند.

منطقی که برخی از روشنفکران و گروههای سیاسی اپوزیسیون جمهوری اسلامی برای ابراز مخالفت خود با"همه با هم" بکار میبرند همان استدلال سفسطه آمیزتمثیلی سوفسطائی است که هیچگونه پایه واساس علمی ندارد. اگر بخواهیم گفته خمینی را وارد این شیوه استدلال کنیم، نتیجه ای که بدست میاید چنین است: خمینی گفت "همه با هم" ونتیجه اش انقلاب اسلامی وویرانی ایران شد، پس هرکس بگوید "همه باهم" نتیجه اش ویرانی ایران خواهد شد!

اشتباه اساسی اپوزیسیون ملی ، یا دموکرات اگر بشود چنین نامهایی را بر آنها در آن ایام گذاشت، پیوستن به مشی سرنگونگی حکومت شاه بود. رهبران جبهه ملی، نهصت آزادی و حزب توده، جوانهای بی تجربه بیست وچند ساله ای نبودند که پیامدهای مواضع ومشی وعمل سیاسی خویش را به درستی نفهمند وندانند که برنده اصلی پایان ماجرا به جزخمینی وپیروانش کسان دیگری نخواهند بود. آنها از فضیلت بی مانندی چون دانش و تجربه مستقیم طوفانهای سیاسی گذشته کشور برخوردار بودند، که آنها را قادربه درک نسبی مسیر رویدادهای بعدی میساخت و برهمین اساس هم، آنها راه خود را انتخاب کرده بودند. سرنگونی رژیم شاه و دولت بختیار بدون همدلی ، همراهی، و همکاری آنها با خمینی امری نامیسر بود.

در اخبار روزنامه های درون ایران که از راه اینترنت به دید همگان می رسد، مرتب از شلاق زدن به عنوان جریمه خلافکاران خبر و مطلب می نویسند و دولتیان ایرانی نیز به هنگام تعیین شده از سوی دادگاه، آن را به اجرا در می آورند. به این ترتیب و براین منوال، شلاق زدن به مانند قرون وسطی در ایران هنوز جزئی از تعزیرات و تنبیه های مجرمان سیاسی و جنائی است. من در هیچ جا نخوانده ام و ندیده ام که در کشورهای دیگر حتا کشورهای اسلامی، شلاق زدن به عنوان جریمه ی جرم و خطای مجرم مورد اجرا قرار گیرد و شخص خاطی را به خوردن ضربه ی شلاق در میدانهای شهر و ملاء عام محکوم کنند.

در تاریخ ایران،مراجعه به قدرت خارجی، امر واقع مستمر است. مراجعه کنندگان طالبان قدرت بوده‌اند. مخالفان قدرت حاکم نیز چنین می‌کرده‌اند. بخطا می‌پنداشته‌اند قدرت خوب وجود دارد. این مراجعه‌ها، مرگ و ویرانی ببارآورده‌اند. بدین‌‌خاطر وجدان تاریخی ایرانیان نسبت به مداخله بیگانه در امور خویش و خواستن یاری از بیگانه، حساس است.

ما به‌طور مشخص شاهد مواضع متفاوتی از سوی نیروهای مختلف اپوزیسیون نسبت به مساله دخالت قدرت های خارجی بوده و هستیم. این موضع‌گیری ها نیز نه فقط در نگاه به‌ سیاست خارجی، بلکه در عین حال بسته به موضع و نگاه هر نیرو نسبت به مساله اعمال قدرت و نوع سیاست در داخل کشور، متفاوت است. نیروهایی از اپوزیسیون که طرفدار حکومتی برآمده از خواست و اراده‌ی مردم هستند و معتقد به تعیین سرنوشت مردم به دست خود آن‌ها و نمایندگانشان در احزاب سیاسی و تشکل های مدنی می باشند، طبعا با دخالت قدرت های خارجی در این تعیین سرنوشت، مخالف هستند. از سوی دیگر ما شاهد موضع گیری هایی از سوی بخشی از اپوزیسیون ایرانی نیز بوده ایم، که به جمهور مردم و تعیین سرنوشت آنها به دست خویش اعتقاد چندانی ندارند و از این رو حتی دخالت نظامی دولت های دیگر در سرنوشت مردم را برای تغییر حکومت جمهوری اسلامی توجیه کرده و می کنند که البته این موضع گیری خوشبختانه شامل اقلیت کوچکی از اپوزیسیون می باشد.

در یک سوی این بحران رژیم ایران قراردارد که در محاصره چندین بحران بزرگ داخلی و بین المللی و از جمله خطرفروپاشی اقتصاد و بروزنارضایتی های گسترده قرارگرفته است. برای او نهایتا دشمن و خطراصلی داخلی است تا خارجی، همانجائی که تظاهرکنندگان با باک رسای خود فریاد می زنند دشمن همین جاست!. از همین رو مذاکره برای و هم تاکتیک است و هم استراتژی. در شرایطی که مذاکره (فی الواقع برای برجام دوم و زهرآگین تر) در توازن قوای واقعی و بطوراجتناب ناپذیر در حکم خوردن جام زهر پیرامون بندهای غروب و بردموشک ها و مداخلات منطقه ای است، اما برای او در برابرخطر اصلی که تهدیدش می کند و حفظ کیان قدرتش هم چون شربتی گوار محسوب می شود.

انتشار"بیانیه تکمیلیِ" ۱۴ کنشگر سیاسی و مدنی در داخل کشور(۱) با واکنش های متفاوتی از سوی اپوزیسیون خارج از کشور مواجه شده است. بخش بزرگی از اپوزیسیون، که طیف متنوع و گسترده ای را شامل می شوند، از این بیانیه و تدوین کنندگان آن حمایت کرده اند. افراد و جریان هائی ازطیف های سیاسی چپ، میانه و راست، با انتقاد به بیانیه و تدوین کنندگان آن اعلام کرده اند بیانیه مورد تائیدشان نیست.

روزنامه‌ی ایران تنها روزنامه‌ای در ایران است که بدون هیچ انتقادی از دولت حسن روحانی حمایت می‌کند. این روزنامه از پیش همین سیاست را در خصوص دولت خس و خاشاک محمود احمدی‌نژاد و دولت مدعی اصلاح‌طلبی محمد خاتمی نیز به کار بسته است. چون بنا به طبیعت دولتی خود از هر دولتی که رأس کار باشد به دفاع برمی‌خیزد. به عبارتی روشن، ظرف یک روز تمامی هیأت تحریریه‌ی روزنامه از این پهلو به آن پهلو می‌غلتند تا نیاز تبلیغی دولت جدید را برآورده نمایند. ولی مابقی روزنامه‌های کشور از دولتی گرفته تا غیر دولتی همگی سیاست انتقاد و نفی یا اتحاد و انتقاد را از دولت حسن روحانی در پیش گرفته‌اند.

آَرشیو سياسی >>

چرا ایرانی‌ها کمتر به یکدیگر اعتماد دارند؟ / امراض فرهنگی / «جامعه، حکمرانان و اندیشمندان» به عنوان سه رکن مهم جامعه چه گونه به تفاهم می رسند.؟

رادیو فردا، بخش فارسی رادیو سوئد، دویچه وله، ایران اینترناسیونال، کانال یک رمز پیروزی

آَرشیو مصاحبه >>

می گویند دلالان ایرانی که عمدتا امنیتی های جمهوری اسلامی بوده اند بیشترین مقدار اورانیوم و دستگاه های کارخانه را خریده اند .در جریان جنگ های داخلی جمهوری اسلامی حامی جریانات مذهبی بود و از آشفته بازار جنگ برای بردن و غارت کارخانه ها سود جست .
حال از آن کارخانه بزرگ جز یک چهار دیواری و سالن های خالی متروکه که در سکوتی مرگ زا فرو رفته اند چیزی نمانده ا ست .
شهری که عمده ساکنان آن کارگران و کارمندان روسی بودند ، از سکنه خالی شده و جای خود را به آوارگان جنگ ، آواره شده از شهر دوشنیه ودیگر شهر های جنگ زده داده است .

در خبرها آمده است که پارلمان بریتانیا برای مقابله با بحران محیط زیست پیشنهادممنوعیت مالکیتخصوصی خودروها را داده است. طرح چنین پیشنهادی- تخطی به قانون مقدس اقتصاد و مالکیت خصوصی- چون ممنوعیت مالکیت خصوصی ماشین و توصیه به بهره برداری های اشتراکی و نیزگسترش وسایل حمل و نقل عمومی و....، توسط پارلمان کشوری که نماد و مهددمکراسی بورژوائی بوده است، براستی شنیدنی و شگفت انگیزاست و با خود حکایت ها دارد! مدتی پیش در یادداشت کوتاه دیگری از دفاع بخشی از بزرکترین سرمایه داران معروف جهان به تامین درآمدپایه همگانی بدلیل تحولات بزرگ انقلاب صعنتی چهارم اشاره کردم.

گستردهای میرفت. حالا ولی با سرخوردگی و ناامیدی به جهان مینگریم. بله تا حدودی این اوضاع ما را بیاد پاریس ۱۹۱۹ میاندازد آنگاه که امیدهای بزرگی برانگیخت ولی همگی برباد رفتند. ولی در عین حال نباید فراموش کنیم که آنروزها جنگ بار بی نهایت سنگینی بر دوش صلح داشت. 17 میلیون کشته، امپراتوریهای از هم پاشیده، انقلابات و تجربه کاملا نوینی از خشونت و مرگ: بشکل بنیادی وضعیت کاملا دیگری بود هرچند امروز هم نظم مالوف از هم میپاشد و دنیا بهم ریخته تر از هر زمان دیگری به چشم میآید.

آَرشیو بين الملل >>

بر دریاچه ی کبودِ یخ
از نطفه ی دلدادگی
نیلوفر بودیم، جوانه زدیم و
پروانه شدیم و چون جغد
شبانه
بر تاقِ عتیقِ نفرت آشیان گزیدیم.

هفدهمین روز اوت است
سالِ دوهزار و نوزده،
باران می بارد تُند و بی امان،
باران می بارد.

خفن،
چون گیسوانِ رها در چنگِ نسیم
درخیابان های ایران
بی ترس و بند و پند
و شکوفه های شعلۀ شوری
که همهمه ی رنگینِ شهر را
با زمزمه ی زندگان می آمیزد

چقدر دلم پُر است
امشب،
هوای شهریور من را با خود
برده،
چنگ انداخته بر تار و پودِ تنم

یکباره گویی آسمان، امشب تَرَک خورده ست.
انگار امشب هرستاره، آتش ِ آهی ست.
از رویش ِ رنگین ترین آواز
مهتاب هم ،خالی ست.
در روبروی آرزوی دیشبم، امشب
در روبروی رنگِ رویاهای دیروزین .

در این فریبنده ترین بیغوله ی حیات،
رفاقت ارزنی است در کهکشانی دور دست،
به دوری سالیان ِ نور!
رفیقی نیافتم

روزی بود و روزگاری. یک مرد نسبتن پیری بود. چشمانش تیره و تار. گوش هایش ناشنوا و زانوانش بی رمق گردیده بودند. سر میز- هنگام خوردن غذا- به سختی می توانست از قاشق استفاده کند. دستش می لرزید و سوپ از گوشه لبانش به روی سفره می ریخت. پسر و عروسش از این نوع حرکاتش عصبانی می شدند. در نهایت از او خواستند تا در زمان صرف غذا در گوشه ای دور از چشم دیگران بنشیند.

در تمامِ لحظاتِ روزها و شب‌هایِ یک سالِ گذشته، یادِ درخشانت با من بوده است. هربار فیلمِ خوبی دیده‌ام، هرگاه نوشته یا کتابِ خوبی خوانده‌ام، هرزمان چیزی نوشته‌ام و هرهنگام چیزِ زیبایی کشف کرده‌ام، آرزو کرده‌ام که: ای کاش بودی تا تلفنی به تو می‌گفتم، یا وقتی می‌آمدم پاریس، باهم می‌نشستیم، مثلِ گذشته، فیلم می‌دیدیم، کتاب می‌خواندیم، می‌گفتیم و می‌شنیدیم و به ریش و گیسِ دنیادارانِ مسخره می‌خندیدیم...

دوست دارم یاد آن دورانِ عریان را که زر
جامه بود از نورِآفتاب پیکره ها را به بَر
آن زمان ها چُست و چالاک مرد و زن از یکدگر
منتفع بودند بی تشویش و ترس ودردِ سر

سال گذشته مصادف با صدوبیستمین سال تولد لورکا، نازک‌خیال‌ترین شاعر و نمایشنامه‌نویس اسپانیایی، کتابی با عنوان ترور گارسیا لورکا در بارسلونای اسپانیا منتشر شد. این کتاب حاوی اسناد تازه و قابل اتکایی است در مورد آخرین ماه زندگی لورکا در خانه‌ی مادری‌اش در گرانادا (ایالت آندلس)، و دستگیری و تیربارانش در هفته‌های آغازین جنگ داخلی اسپانیا.

آَرشیو فرهنگ و ادب >>

کتاب حاوی ۱۶ مصاحبه با افراد مختلف است و به گفته‌ی نویسنده «جلد اول» از مجموع ۲۵ مصاحبه‌ای است که با هدف شناخت و بررسی چگونگی تغییر الگوی زندگی زنان تدوین شده است. مصاحبه‌شوندگان از میان متولدین سال‌های ۱۲۹۰ تا ۱۳۰۰ انتخاب شده‌اند و هر یک معرف نوعی از زندگی خانوادگی، اجتماعی و عرصه‌های متفاوت حضور زنان درآن دوره از تاریخ هستند. زنان مصاحبه‌شونده از میان زنان نخبه و ممتاز جامعه هستند که در آن دوره‌ی زمانی خاص در مقایسه با دیگر اقشار جامعه توان بیشتری برای استفاده از امکانات ویژه‌ی آموزشی و فرهنگی داشته‌اند. برای مثال، می‌توان به کسانی همچون اشرف الملوک مصاحب، اعظم سپهر خادم، لعل فیروزگر، معصومه سهراب (مافی) و فاطمه کیوان قوانلو اشاره کرد.

تا سال‌های سال،‌ در میان اهل و نااهل از متن مغشوشی به نام «تأدیب النسوان» سخن می‌رفت اما نام نویسنده‌ی آن برهیچ‌کس روشن نبود. گاه گفته می‌شد که نویسنده آخوندی است حجره‌نشین و گاه سخن از یکی دو شازده‌ی قجر بود و گاه به علت لحن طنزآمیز (در واقع، هجوآمیز) آن را به عبید زاکانی نسبت می‌دادند. سرانجام با تحقیق کارشناسانه‌ی «روح‌انگیز کراچی»، شاعر و پژوهشگر تاریخ ادبیات زنان ایران، این اثر رمزگشایی شد و نتیجه‌ی تحقیقات مفصل ایشان در کتاب « خشونت مشفقانه] به چاپ رسید. این کتاب درسال ۱۳۹۵ توسط «نشر تاریخ ایران» منتشر شد و اکنون به چاپ سوم هم رسیده است.

آَرشیو زنان >>

در طی کمتر از یک ماه گذشته،‌ خفقان، سرکوب، بازداشت، شکنجه، حبس های طولانی مدت توسط مسئولان حکومت اسلامی ایران بی‌وقفه و بی رحمانه ادامه داشته است. تنها اشاره کوتاهی به برخی موارد از نقض سیستماتیک حقوق بشر در ایران، توماری می شود باور ناکردنی و دست اندرکاران حکومت باید توجه داشته باشند که این همه بیداد تبعیض و خفقان و سرکوب، دیر یا زود مردم جان به لب رسیده را به مرز انفجار خواهد رساند.

زمانی که از "اعدام های فراقانونی"سخن به میان می آوریم،لازم است ابتداء بر "قانون" تمرکز و بر کارکرد آن توسط دولت و یا حکومت مورد نظر تعمق نمائیم.اگر چه تمامی حکومت ها مدعی اجراء "قانون" می باشند، اما پرسش اساسی این است: آیا "قانون" و کارکرد آن در دولت ها و حکومت های دمکراتیک و"احکام ایدئولوژیک"واحکام دین و شریعت" در حکومت های دیکتاتوری و استبدادی یکسان است؟

بهداشت و سلامت زندانیان، بخشی از بهداشت عمومی جامعه و دولت مسئول نظارت بر این امر است. سازمان بهداشت جهانی هدفِ زدودن شکاف کیفیت خدمات پزشکی ارایه شده به زندانیان و امکانات و دسترسی به معالجات پزشکی در خارج از زندان را در صدر اولویت های خود قرار داده است. این اهداف و برنامه‌ ریزی برای تحقق آن با تکیه بر ارزش های حقوق بشری، برابری و عدالت برای کسانی که آزادی آنان سلب شده، صورت گرفته است.

آَرشیو حقوق بشر >>

پرداختن به موضوع حقوق كودكان، به عنوان يكی از اصلی ترین مبانی حقوق بشر و لزوم حمايت از آنان، دارای اهميت فراوانی برای حمایت از کودکان است. بنابراین تضمين حقوق افراد بی هويت بارها در اسناد و كنوانسيونهای حقوق بشری مانند اعلاميه جهانی حقوق بشر تا كنوانسيون حقوق كودك مورد تأكيد قرار گرفته است. مواد هفت و هشت کنوانسیون حقوق کودک، حفظ هویت شخصی کودک، از جمله؛ داشتن نام و تابعیت و ثبت تولد و روابط خانوادگی از حقوق اصلی کودک محسوب می شود. در صورتی که کودک از آن حقوق محروم شود، کشورهای عضو، حمایت و مساعدت سریع در آن عرصه انجام خواهند داد.

آمار رسمی در ایران حاکی از کاهش جمعیت جوان است. با وجود فشار مسئولان و تاکید آیت‌الله خامنه‌ای بر افزایش زاد و ولد، این آمار نشان می‌دهند نه تاکیدهای او و نه تبلیغات حکومتی بر جوان‌ها اثرگذار بوده‌اند. چرا؟
خبرگزاری تسنیم به نقل از مسئولان مراکز مختلف خبری را درباره کاهش جمعیت جوان و رشد نرخ جمعیت سالمند در ایران منتشر کرده که نشان می‌دهد حکومت اسلامی ایران در زمینه تشویق جوانان به تشکیل خانواده و بچه‌دار شدن شکست خورده است.

آَرشیو اجتماعی >>

کنفدراسیون یک سازمان صنفی، علنی، توده ای ، دمکراتیک بود. بخاطر اختناق سیاسی درون کشور در غرب بزرگترین و قویترین سازمان دانشجویی در جهان بود. در کنفدراسیون خطوط سیاسی امکان بحث و جدل با هم یافته؛ زن و مرد حق مساوی داشتند.
مانند نیروهای دیگر نتوانست ماهیت بنیانگرایی شیعی را که از دوره ایزنهاور تا کمربند سبز برژینسکی در خاورمیانه نضج گرفته بود، پیش بینی کند. لذا در جدلهای بیحاصل سیاسی بخشی از جوشش نیروها هدر رفت.

کنفدراسیون جهانی دانشجویان ایرانی در خارج (اتحادیه ملی) شبکه ارتباطی برای تبلیغ اخبار مبارزات ایران به زبانهای مهم غربی بود. این توان سریع و جهانگیر از دولت ایران قویتر و موثرتر بود. کنفدراسیون از ۱۰ فدراسیون کشوری مانند آمریکا و آلمان تشکیل می شد. آنها از تنفس سیاسی ۳۹-۴۲ سازماندهی شدند. زنان حق برابر با مردان داشته؛ در سازمان آمریکا چندین دبیر زن در تشکیلات و فرهنگی فعال بودند؛ در حالیکه کابینه دولت ایران تا ۱۳۴۷ وزیر زن نداشت.

آَرشیو دانشجويی >>

اعتراض توده‌ای یک داده عینی است. کسی میتواند به آن بی‌اعتنائی بکند و یا آن را در معادلاتش نگنجاند، اما این چیزی از عینی بودن یک اعتراض کم نمیکند. اعتراض خیابانی توده‌ای و میلیونی مردم، حتی اگر فعالین جنبشهای راست و ارتجاعی توانسته باشند این اعتراض را برای اهداف خود تفسیر و تعبیر و در نتیجه رهبری کنند، برای یک کمونیست نجس و لکه‌دار نیست. وظیفه ما اینست که بتوانیم نشان دهیم اعتراض توده‌ها برحق است و اهداف فعالین جنبش دست راستی، ارتجاعی.

رژیم جمهوری اسلامی همزمان با سرکوب تشکلهای مستقل کارگری و معلمان و بگیر و ببند فعالین این تشکلها، تلاش کرده است که تشکلهای حکومتی مانند شوراهای اسلامی کار، انجمنهای صنفی و "نمایندگان کارگران" را در عرصه جهانی، از جمله در اجلاس سازمانی جهانی کار به عنوان تشکلهای واقعی کارگری معرفی کند. اکنون این تلاشها اگر نگوییم به شکست انجامیده اما به جرأت میتوانیم بگوییم که به بن بست جدی رسیده است.

واضح است که هیچ کارگری برای بهبود وضعیت معیشتی خود منتظر لطف و عنایت رژیمی‌ها نمی‌نشیند. اعتراضات را باید ادامه داد، وسعت بخشید و به یک کانال متحد و قدرتمند هدایت کرد. اکنون بخش وسیعی از معلمان، بازنشستگان و کارگران هر روز در اعتراض و اعتصابند، این اعتراضات باید به یک کانال متحد و با مطالبات واحدی به هم پیوند بخورند. افزایش دستمزدها و حتی اندک تغییری در جهت بهتر شدن سطح معیشت کارگران فقط در گرو مبارزه قدرتمند و متحد کارگران و وادار کردن حکومت به عقب نشینی با اتکا به اعتصابات سراسری است.

آَرشیو کارگری >>

ویلهلم دیلتای ،فیلسوف آلمانی، یکی از نظریه پردازان "علوم انسانی" است. مارکسیستها برای این رشته، عنوان "علوم اجتماعی" را پیشنهاد میکنند. در ایران، رهبر مذهبی کشور، کوشید تا برای این شاخه از علوم، عنوان "علوم انسانی اسلامی" را جا بیندارد،چون هر دو عنوان قید شده را نماد تسلط فرهنگ غربی دوران استعمار ویا فرهنگ سکولار و لیبرال میداند.

یکی از جریاناتی که همینطور از سوی برداشت های ایرانی از مذهب ادامه یافته، عکس العمل، رقابت، مقابله با خطوط ِپروژه ای ست که دولت مذهبی اسرائیل با برنامه بازگشت و اسکان در سرزمین مقدس و محقق کردن وعده های پیامبرانشان( ابراهیم وعده سرزمینی به بنی اسرائیل داد که از کرانه های فرات تا مصر امتداد می یابد) دنبال کرده است. البته بعداً عکس العمل و رقابت به رودرروئی و شاخ و شانه کشیدن این دو جریان برای هم تبدیل شد. یکی برای حفظ امنیت خود و دیگری برای ورود به این "سرزمین مقدس" که آنرا وعده الهی می شمارد و تا آنجا که من تحقیق کردم چنین وعده ای به یک جهان موازی تعلق دارد نه جهان سه بُعدی. در نتیجه آنچه بعنوان اعتقاد به وعده الهی مطرح میشود یک برداشت و قرائت است.

سیاست های سلطه گرانه و خشونت بار نظام سلطه سرمایه، جهان را در سراشیبی و سقوط بسیاری از ارزش های انسانی قرار داده است. این فرایند که‌ از بحران زایی ذاتی نظام سلطه سرمایه و نتیجه محتوم گذار به مراحل بهینه و مطلوب زیست اجتماعی بر می خیزد؛ یک گسیختگی و روندهای هرج و مرج گونه ای را در روابط و مناسبات اقتصادی اجتماعی ایجاد کرده است. ناتوانی در فهم این گذر تاریخی، اندیشه و عمل مبارزان راه رهایی را از قیود و موانع بروز بازتاب های آزادانه باز داشته است. گستردگی دامنه آرا و نظرات و فاصله روزافزون اشکال مبارزاتی با واقعیت ها و حقایق مسلط بر حیات اجتماعی، حاکی از ناهمگنی و عدم همگرایی با روندهای متحول و متکاملی است که با سازه های مسلط کنونی دارای خط فاصل بارز و شاخصی می باشد.

آَرشیو انديشه >>

سیاست حذف صفر هیچ گاه برای کاهش تورم به تنهایی نسخه درمانی نبوده و برای تحقق به این مهم نیاز به اصلاح و تغییرات بنیادین در حوزه اقتصاد از قبیل مبارزه با تورم و مبارزه با رشد غیر متعارف نقدینگی از طریق ایجادهزینه به اندازه توان اقتصاد ملی و سیاستهای مالی و پولی انقباظی و یک سری نظارت و انضباط مالی از طرف بانک مرکزی و حکومت بوده است .

کاهش نرخ بهره یکی از ابزارهای اقتصادی محرکه اقتصادی در نظام سرمایه داری محسوب میگردد. کاهش نرخ بهره موجب میگردد تا نه فقط مصرف کنندگان با اتکا به اعتبارات بانکی شخصی میزان مصرف خویش را افزایش دهند، بلکه سرمایه گذاران با اتکا به نرخ بهره پایین جهت سرمایه گذاری های بیشتر اعتبارات بیشتری از بانک ها بگیرند. سرمایه گذاری های بیشتر میتواند از طریق افزایش میزان اشتغال، قدرت خرید مردم را افزایش داده و از دو طرف موجب شتاب و رشد چرخه های تولیدی خدماتی اقتصادی گردد. از طرف دیگر، سوداگران اقتصادی با اتکا به نرخ بهره ارزان، تلاش در سرعت بخشیدن به میزان سوداگریهای خویش با امید به اینکه از طریق تاثیرات تورمی روی کالاهای سرمایه ای، مثل املاک، فلزات قیمتی و یا سهام شرکت ها ، میزان حجم انداخته ثروت خویش را افزایش دهند.

آَرشیو اقتصاد >>

محمدعلی فروغی در بَرچینش دودمان قاجار(نهم آبان ۱۳۰۴) و انتقال سلطنت از سلسله پیشین به پهلوی، نقش تعیین‌کننده‌ داشت. ۱۵ آذر همان سال، مجلس مؤسسان با نطق رضاخان افتتاح شد و بعد از یک هفته بحث، وی را به پادشاهی ایران برگزید. ۲۸ آذر ۱۳۰۴، به خواست رضاشاه، فروغی نخست‌وزیر شد و چهارم اردیبهشت ۱۳۰۵ مراسم تاج‌گذاری را برگزار نمود. فروغی در آن مراسم خطابه‌ای ایراد کرد و به ستایش ایران باستان و تاریخ شاهنشاهی پرداخت.

آَرشیو تاريخ >>

نباید فراموش کرد که نیروی زبان شعر مختومقلی و رسالت آن اصیل است. شعر بزرگ مختومقلی ثمره بزرگ خود را نه تنها درمیان خلق خود به ارمغان آورد بلکه در بین مردمان آسیای میانه آن زمان نیز اثر گذار شد. اشعار مختومقلی برای روشن کردن فضای زندگی و جاری ساختن هوایی تازه برباغ زندگی است. هنگامیکه مختومقلی در هنر خود تلاش ‌‌می‌کند تا مفاهیم پراهمیت موجود در زندگی را بیان کند، در واقع می‌خواهد در زندگی اجتماعی به گونه‌ای واقع گرایانه نشان دهد که چه چیزی پسندیده و چه چیزی نازیبا است. او احساس زیبایی شناختی موجود در آثارش را با اخلاق و آموزش عجین ‌‌می‌کند؛ میهن و ملت خود را بیش از هرچیز می ستاید؛ مخالف قبیله گرایی است و اتحاد انسان‌‌ها و دوستی بین آنها را پی می ریزد وسرانجام علیه ظلم وستم می شورد.

آَرشیو ملی/قومی >>

ماه شهریور یادآور فاجعه‌ای است که هزاران خانواده را در مرگ عزیزانشان داغدار کرد و جنبش آزادیخواهی و عدالت‌خواهی نیز بخاطر از دست دادن شایسته‌ترین فرزندان میهن به سوگ نشست؛ بدیهی است که همه ما با بعضی از این جان‌فدایان فاجعه ملی سال 67 به انحای گوناگون آشنا بوده‌ایم و داغ آنها را بر دل داریم و هر کدام از بعضی از این جان‌فدایان خاطرات بسیاری داریم. از میان صدها جانباخته که می‌شناختم، یادها و خاطرات دو عزیز برایم فراموش ناشدنی هستند؛ زین العابدین کاظمی همکلاس و دوست ورزشی‌ام و پسرعمویم رئوف بلدی. در این سالگرد فاجعه ملی یادی می‌کنم

بهرام افضلی یکی از نام‌هایی است که در میان انبوه نام‌ها و حوادث سال‌های پس از انقلاب اسلامی گم شده است. او تنها نظامی ایرانی بود که از یک حزب اپوزوسیون جمهوری اسلامی به پست حساس فرماندهی نیروی دریایی منصوب شد و توانست در همان روز‌های آغازین جنگ طی یک عملیات پیچیده نیروی دریایی عراق را زمینگیر کند و در خرمشهر خدمات زیادی انجام دهد. اما در نهایت به او اتهام جاسوسی زدند و اعدام شد؛ اتهامی که افضلی تا آخرین روز دادگاه به ریاست محمدی ری شهری آن را نپذیرفت و تمام موارد اتهامی را تکذیب کرد.

آَرشیو گوناگون >>