وقتی آندره سه ساله بود، پدرش او را در برازاویل در یتیم‌خانه‌ای برای دخترانی با والدین سفید و سیاه، معروف به «متیس»، گذاشت. در آنجا، نزد راهبه‌های کاتولیک، او نام نداشت و «شماره ۲۲» بود. دختران باید خاموش غذا می‌خوردند و اجازه خروج از یتیم‌خانه را نداشتند که با دیواری بلند و تاجی از شیشه‌های شکسته احاطه شده بود. هرگونه تخلف از نظم سختگیرانه با چیکوت، شلاق چرمی که پرتغالی‌ها برای برده‌ها استفاده می‌کردند، تنبیه می‌شد. با این حال، آن‌ها شهروندی فرانسوی دریافت کردند.

زمانی که یک گروه باستان‌شناسی در اسپانیا جسدی با شکوه و جلال از عصر مس کشف کرد، پژوهشگران تصور کردند با پیکر یک مرد مهم روبه‌رو هستند. اما بررسی‌های جدید نشان داد: فرد دفن‌شده یک زن بوده است. آیا در آن جامعه زنان قدرت را در دست داشتند؟
هر کسی که چند هزار سال پیش این جسد را در غار تدفین قرار داد، آن را با اشیای گران‌بها احاطه کرده بود: تیغه‌های ظریف سنگ چخماق، یک ظرف سفالی حاوی شراب و شاهدانه، پودر شَنگرف (سینابار)، یک شانه و یک ظرف عاجی، یک خنجر سنگ چخماق با دسته‌ای از کهربا و یک عاج فیل به وزن ۱٫۸ کیلوگرم.