ناکامان ایران

اى قلم بگری‌زناکامان ایران يادكن
خونگرى بردفتر و زاندوهشان فريادكن

باز مى بارد براين ويرانسرا بارانِ خون
آسمانا بس كن اين خونبار و ديگر دادكن

خرمن كفر ست و خرمن كوب جبّارى كند
بَرْ وَزْ اى توفان و بنيانش زِ بُن بربادكن

شعله ى جوّالِ آتَشْ خانمان سوزى كند
خلق را زين آتش سوزنده جان آزادكن

دينِ كفرآلودِ ويرانگر سراسر غم فزاست
رحمتى فرما الها ملّتى را شادكن

گمرهان زهدِ ريايى جامه ى تن كرده اند
رهنوردانِ ريا را ربّنا ارشادكن

خوى شدّادى كه شيّادى نمايد توأمان
از ميان بردار و ما را راحت از شدّادكن

صيد پا دربندِ صيادانِ خون ريزست خلق
بشكنش يوغِ گران و فارغ از صيّادكن

ملكِ جم پامالِ استبداد راى و جاهلى است
ساحتِ پاكش رها از جهل و استبدادكن

چون سرابستان ِعدلش ساز و ازروىِ خِرَدْ
عالم آرامجمعِ عقل آورانِ رادكن

بر دلت بارد "سها" پيكانِ رنجِ مردمان
پاس ِمردم را سپر مفكن دل از پولادكنک