logo





فرق آفتابه دزد با دزدان میلیاردی در حکومت ولایت!

شنبه ۹ شهريور ۱۳۹۸ - ۳۱ اوت ۲۰۱۹

محمد علی مهرآسا

mehrasa.jpg
در اخبار روزنامه های درون ایران که از راه اینترنت به دید همگان می رسد، مرتب از شلاق زدن به عنوان جریمه خلافکاران خبر و مطلب می نویسند و دولتیان ایرانی نیز به هنگام تعیین شده از سوی دادگاه، آن را به اجرا در می آورند. به این ترتیب و براین منوال، شلاق زدن به مانند قرون وسطی در ایران هنوز جزئی از تعزیرات و تنبیه های مجرمان سیاسی و جنائی است. من در هیچ جا نخوانده ام و ندیده ام که در کشورهای دیگر حتا کشورهای اسلامی، شلاق زدن به عنوان جریمه ی جرم و خطای مجرم مورد اجرا قرار گیرد و شخص خاطی را به خوردن ضربه ی شلاق در میدانهای شهر و ملاء عام محکوم کنند. این کار دور از تمدن و خلاف انسانیّت، از ابتدای انقلاب توسط حاکمان و داوران و نظریه پردازان دین مبین اسلام و مذهب شیعه اثنی عشری در کشور بدبخت و فلکزده ی ایران جزئی از قانون جزا شد و به اجرا درآمد. هم اکنون یکی از بهترین فوتبالیستهای کشور به تحمل 72 ضربه شلاق محکوم شده است و در انتظار روز موعود برای اجراست.
زدن شلاق بر پیکر مجرمان هیچ فرقی با آزار و اذیّت زندانی به هنگام بازجوئی ندارد و اگر چنان روشی برای گرفتن اقرار از زندانی ناروا و زشت است و به عنوان شکنجه مورد انزجار خاص و عام است، به یقین حکم دادن قاضی در زدن شلاق به مجرم و یا متهم نیز در همان حد و ردیف قرار می گیرد و فرقی با شکنجه هائی که برای گرفتن اقرار از متهم معمولی در زندانهای ایران اجرا می شود ندارد.
به گمانم شلاق زدن بر پیکر مجرم باید جزئی از آئین دین مبین اسلام باشد که حضرات آیات از عظیم و قلیل بر آن مهر تأیید گذاشته اند و بیش از چهل سال است که در زندانها به عنوان تنبیه مجرم اعمال می شود و هیچ معمم از بزرگ و کوچک بر آن ایرادی ندارد. بی شک این عمل ستمگرانه در شریعت اسلام کاری پسندیده است و به یقین از همان ابتدای زمان رسالت پیامبر اسلام جاری و ساری بوده است. وگرنه آیات عظام به جای اجرا می باید بر تحریم و طرد آن نظر می دادند و آن را می نکوهیدند.
بدبختی در این است که گاه دزد را به جای زندانی کردن، به قطع انگشتان ویا دست و پا محکوم کرده و حکم را نیز اجرا می کنند!
دینها اگر آئین و راه و روش یکتا پرستی و خداجوئی است باید محتوائی بسیار نرم و دوستانه و محترمانه داشته و از هرگونه نفرت انگیزی و دشمن پروری دور باشد. در حالی که دین اسلام آئینی است که نه تنها تسلیم محض آدمی را طالب است، بل نوعی بردگی و بنده پروری نیز در نهادش خفته است و با پیروانش توسط زعما، با آئین غالب و مغلوب برخورد می شود.
شلاق زدن در برابر دید همگان ممکن است برای شخص خاطی تنبیه تلقی شود؛ اما نوعی نفرت از ذات دین را نیز در تماشاگر ماجرا به وجود می آورد که اثر زیانبارش برای دین اسلام به مراتب بیش از تأثیر خود تنبیه بر مجرم است. می توان ادعا کرد که نوعی تزریق نفرت در فرد و انسان و به ویژه کسانی که تماشاگر این بلاهت و ستمکاری اند ایجاد می شود. بدبختانه تماشاگران و ناظران این جنایت خود به میل و رغبت به تماشای این مضحکه ی ستمکارانه می روند و گویا از دیدن زجری که متهم در زیر ضربات شلاق می کشد لذت می برند و تماشای این جنایت را نوعی تفریح می دانند.
زیان و واکنش مضر این عمل غیر انسانی به شکل نادیده بسیار بیشتر از تأثیر عمل شلاق زدن برای تنبیه متهم و یا گناهکار است. آن گونه که ممکن است اجتماع، مجرم را با وجود زیانکار بودن، به دید آدمی مظلوم و ستم دیده بنگرد و برایش دلسوزی نیز داشته باشد.
اصولاً تنبیه و مجازات جرم برای فاعل ماجرا، در دین یهود و اسلام حالت توحش دارد و از دایره انسانی و زمینه ی دانش جرمشناسی بیرون است و بیشتر به یک جنایت شبیه است تا تنبیه مجرم و خطاکار!
بریدن انگشتان دست؛ و یا بریدن دست و پای سارق، بی تردید یک آدم سالم را به صورت فردی بی تحرک و شبیه اسفنجهای دریائی جانداری بی حرکت در می آورد. این گونه تنبیه ها را جز به توحش و ستمکاری داوران و حاکمان به چیزی دیگر قابل تعبیر و تفسیر نیست.
فردی که دزدی کرده اگر تحت نظر روانشناسان و جامعه شناسان قرار گیرد، بسیار ممکن است به فردی درستکار و متنبه تبدیل شود و دست از اعمال خلاف قانون بردارد. اما زمانی که شما دست و پای این فرد سالم را قطع کرده و او را به یک تکه گوشت زنده و لی بی جنبش و حرکت تبدیل می کنید، ستمکارانه بر تعداد بی نوایان و گداهای جامعه افزوده اید و فردی سالم و آماده برای کار را به موجودی علیل و بی اثر مبدل کرده اید. این دیگر اجرای عدالت نیست. بل این به واژگونه ستمکاری و حتا توحش نام می گیرد.
تعداد بسیاری از گدایانی که در پیاده رو خیابانهای شهرهای بزرگ ایران کنونی به گدائی و تکدی مشغولند، از همین طبقه مجرمانی هستند که عدل اسلامی در موردشان اجرا شده و به یک حیوان فاقد حرکت تبدیل شده اند. این فلکزده ها و بدبختها از روی نادانی و نفهمی، با تن سالم بدنشان را برای انجام کار و گرفتن دستمزد به زحمت نمی انداختند و ابلهانه به دزدی و غصب اموال دیگر مردمان روی می نهادند؛ اکنون که به معلولی با یک پا و یک دست تبدیل شده اند، غیر از تکدی و گدائی در پیاده رو خیابانها راه دیگری برای ادامه زندگی ندارند.
بنابراین، این گونه مجازاتها جامعه را پاک و عاری از فساد نمی کند. به واژگونه بر تعداد افراد گدا و مردمان غرقه در فقر افزوده شده و شمار معلولان جامعه را مرتب افزون می دهد.

روی سخنم با آیات عظام و غیر عظام و قشر عمامه بر سر است که این چنین مجازاتهائی را که از زمان توحش بر جای مانده است، در قرن بیست و یکم میلادی و زمانی که کاوشگر مریخ مرتب از این سیاره خبر علمی به زمین می فرستد، هنوز برای تنبیه دزدها توصیه و اجرا می کنند.

آخوندهائی که این گونه تنبیه ها را از کتابهای 14 قرن پیش بیرون می کشند و مطابق آن رأی به مجرمیّت دزد و کلاهبردار می دهند، بی تردید خود در نهادشان توحشی فزون از حد لانه دارد و از این گونه معلول درست کردنها شادمان و خرسندند.
این دیگر دین و آئین الله پرستی نیست. این یک جنایت بدیهی و مسلم است. اما آخوند نامش را تعزیر گذاشته است.
آنچه مایه تأسف و حتا محل تمسخر است نوع کارکرد این گونه فقیهان در حکومت ولایت فقیه است که خود از هر گونه فساد و دزدی و رشوه خواری کوتاهی ندارند و اغلب همدیگر را نیز لو می دهند و کار زشت همکار را برملا می کنند. اما نه مجازات می شوند و نه حتا مورد بازخواست قرار می گیرند.

دینها گویا برای رفاه اجتماع تدوین و ترتیب یافتند؛ ولی بدبختانه کدخدایانش همه دزدند. در مقابل فرد گدا و بی چیز را که برای رفع گرسنگی دزدی کرده است، همین کدخدایان به جای رهنمائی ذلیل و علیل می کنند!! زها زه بر این مردان خدا و شارعان دین مبین.

پروین اعتصامی قطعه ای زیبا به نام «دزد و قاضی» دارد که بسیار جالب است. اما به علت زیادی بیتها من تنها دو تا سه بیتش را می نویسم:


برد دزدی را سوی قاضی عسس / خلق بسیاری روان از پیش و پس
گفت قاضی این خطاکاری چه بود / دزد گفت از مردم آزاری چه سود؟
.........
من ربودم موزه و تشت و نمد / تو سیه دل مدرک و حکم و سند
دزد زر بستند و دزد دین رهید / شحنه ما را دید و قاضی را ندید

آری در حکومت عدل اسلامی، عمّامه بر سران با دزدی های چند میلیاردی مصون و محفوظ از تعقیبند ولی آفتابه دزد بی نوا، زجر و زندان که نه؛ باید قطع دست و انگشت را تحمل کند!!


کالیفرنیا دکتر محمد علی مهرآسا 29/8/2019


نظر شما؟

نام:

پست الکترونیک(اختياری):

عنوان:

نظر:
codeimgکد روی تصویررا اينجا وارد کنيد:

نظر شما پس از بازبینی توسط مدير سايت منتشر خواهد شد