اولین چیزی که در هر سرزمین بیگانه به چشم می‌آید این است که رنگ‌ها با خانه فرق دارند؛ غلیظ‌تر، جسورانه‌تر، و به‌طرزی عجیب کنار هم نشسته‌اند. آنه‌ماری شوارتسنباخ می‌نویسد: «مهی شفاف بر فراز دشت گسترده بود. صخره‌ها هنوز از شب خاکستری بودند، اما کوه‌های لبه جهان همچون کشتی‌های عظیم در دریای صبح در حال طلوع، رها و شناور به نظر می‌رسیدند. وقتی خورشید بالا آمد، رودخانه پایین دست همچون آینه‌ای سیاه می‌درخشید.»

در واقع، برتری مغولان در میدان جنگ دلایل کاملاً زمینی و عملی داشت. آنان به شیوه‌ای می‌جنگیدند که برای اروپاییان ناشناخته بود. گفته می‌شود جنگجویان مغول با کمان‌های کوتاه خود، از روی اسب، در هر دقیقه تا دوازده تیر شلیک می‌کردند و اغلب از فاصله سیصد متری به هدف می‌زدند. آنان از نبرد تن‌به‌تن پرهیز می‌کردند؛ گاه وانمود به عقب‌نشینی می‌کردند، سپس ناگهان بازمی‌گشتند و دشمنان را همچون گاوچران‌هایی که گله گاومیش را محاصره می‌کنند، دور می‌زدند. آنان عروسک‌هایی را بر پشت اسب‌ها می‌بستند تا شمار مهاجمان بیشتر به نظر برسد، و در هر فصلی ــ حتی در سخت‌ترین زمستان‌ها ــ حمله می‌کردند.

بسیاری از ما نسبت به وقایع گذشته و آنچه در میهن ستمدیده ایران روی داده، اطلاع دقیقی نداریم بخصوص که شرح رویدادهای تاریخی، بویژه تاریخ سیاسی در کشور ما بیشتر اوقات در جهت کسب مشروعیت صورت می‌گیرد و وقایع‌نگاران، آشکارا یا پنهان به تحریف تاریخ دست می‌زنند.

دکتر حشمت الاطباء، فرزند م. ا. ق. حکیم باشی طالقانی، یکی از پزشکان حاذق و در عین حال فردی آزاداندیش و خدمتگزار بود. مردی با ایمان و خوشنام، مجاهدی واقعی، پزشک طب ملی در انقلاب مشروطهُ و از رهبران فداکار جنبش، دوست صمیمی کوچک خان بود. او را زمانی شورای رهبری جنبش جنگل به حکومت لاهیجان منصوب کرد. در آن شهر اولین طرح ایجاد مراقبت ‌های بهداشتی ملی را اجرا کرد. او و هم رزمانش نه تنها علیه اشغالگران روس و نیروهای دولتی ستمگر جنگیدند، بلکه مورد حمله هواپیماهای انگلیسی نیز قرار گرفتند.

تصاحب زمین‌‌ها و منابع فلسطین با اخراجِ بزرگِ سال ۱۹۴۸ شروع نشده است. در دوران قیمومت بریتانیا، جنبش صهیونیستی روندِ مستعمره‌‌سازی پیشرفته‌‌ای را برنامه‌‌ریزی و پیاده کرد که مستلزمِ حذفِ جمعیت، ساختارها، و فرهنگ موجود بود. زمان زیادی نگذشت که درگیری‌‌ها آغاز شد.

در جنوب ترکیه می‌توان به زادگاه تمدن سفر کرد. اتوبوس‌های سفیدِ مجهز به تهویهٔ مطبوع از جاده‌های پرپیچ‌وخم کوهستانی بالا می‌روند تا به دروازه‌ای سنگی برسند. گردشگران ــ بیشتر ترک و گاهی اروپای غربی ــ سرگرم دستگاه‌های پخش موسیقی و بطری‌های آب خود هستند و چندان توجهی به توضیحات راهنماها ندارند.
اما وقتی به فراز گوبکلی تپه می‌رسند، ناگهان مانند شخصیت‌های کارتونی خشکشان می‌زند؛ دهان‌ها از شگفتی باز می‌ماند. آنان خیره به ده‌ها ستون عظیم سنگی می‌شوند که در چندین حلقه کنار هم چیده شده‌اند و برخی به دیگری تکیه داده‌اند.

دکتر ای. سی. میلسپو از وزارت امور خارجه آمریکا از ایران بازدید کرد و امور مالی را نامرتب یافت. او چهار سال در تهران کار کرد. سپس در ۱۹۴۲ به دعوت مجلس سیزدهم ایران بازگشت. اصلاحات مالیاتی او فرودستان را هدف قرار داد تا پروژه راه‌آهن سراسری ایران را تأمین مالی کند. در بحبوحه رقابت‌های سیاسی در ایران و سیستم گسترده خودیها و رشوه‌خواری در میان بسیاری از سیاستمداران برجسته ایرانی- شغل او در ۱۹۴۵ پایان یافت.