در آستانه بیستم ژوئن، روز جهانی حمایت از زندانیان سیاسی، سایه سنگین و هولناک احکام مرگ بیش از هر زمان دیگری بر جامعه ایران سنگینی میکند و ما به عنوان یک شبکه حقوق بشری، انزجار و اعتراض شدید خود را نسبت به روند فزاینده، سیستماتیک و روزانه این اعدامها که قتل های دولتی هستند، اعلام می کنیم.
در ماههای اخیر، دستگاه قضایی و امنیتی دست به بازتولید سناریوهایی خطرناک زده و پروندههایی را به جریان انداخته است که بنیان آنها بر اعترافات اجباری دریافت شده زیر شکنجههای وحشیانه و طاقتفرسای پس از دوران جنگ استوار است. پروندههایی کینهتوزانه که اکنون پس از گذشت سالها دوباره از بایگانیها احیا شدهاند تا بر طبق اعترافات بیاعتبار ناشی از آزار شدید روحی و جسمی، روزانه تعدادی از شهروندان و فعالان را به پای چوبههای دار بفرستند. این حجم وحشتناک از سلب حق حیات، ابزاری بیپرده برای ایجاد ارعاب عمومی، خفه کردن هرگونه صدای منتقد و سرکوب درخواست های به حق مردمی است. اجرای حکم اعدام، تعرضی مستقیم به کرامت انسانی و دهنکجی آشکار به وجدان بیدار جامعه جهانی است.
در کنار این چرخه جنونآميز خشونت، وضعیت زندانیان سیاسی و عقیدتی در بازداشتگاهها و زندانهای سراسر کشور به مرز بحرانی بیسابقهای رسیده است، انسانهای آزادهای که تنها به جرم درخواست آزادی، عدالت خواهی و برابری طلبی پشت میلهها محبوس شدهاند و با احکام سنگین روبرو هستند. وضعیت زندانیانی که در این فضای غیرانسانی مبتلا به بیماریهای حاد و درمان ناپذیر شدهاند، به شکلی مضاعف تکاندهنده و مایه نگرانی شدید است.
محرومکردن مکرر، عامدانه و هدفمند این زندانیان از دسترسی به خدمات درمانی تخصصی و کارآمد و مخالفت پیوسته با اعزام یا مرخصی درمانی آنها، مصداق بارز و عینی شکنجه تدریجی و مرگ خاموش است. جان این عزیزان به دلیل بیتوجهی تعمدی مقامات قضایی و امنیتی در خطری جدی و آنی قرار دارد و هرگونه تعلل در مداوای آنها میتواند به فاجعهای انسانی و جبرانناپذیر ختم شود.
ما امضاکنندگان این بیانیه، از تمامی نهادهای بینالمللی، ناظران حقوق بشر، سازمان ملل متحد و وجدانهای بیدار در سراسر جهان میخواهیم که با اعمال فشارهای دیپلماتیک و حقوقی موثر، مقامات جمهوری اسلامی را وادار به پاسخگویی کنند. همچنین از رسانههای همگانی که تاکنون خاموشی پیشه کردهاند، میخواهیم با شکستن سکوت خود، صدای دادخواهی زندانیان باشند و دولتهای خود را وادار کنند تا حکومت ایران را تحت فشارهای جدی بگذارند. خواست صریح، فوری و غیرقابلمعامله ما، توقف بیدرنگ تمامی احکام اعدام، ابطال فوری پروندههای ساختهشده بر اساس شکنجه و اعترافات اجباری، و آزادی بیقیدوشرط همه زندانیان سیاسی و عقیدتی میباشد.
نه به جمهوری اسلامی
نه به جنگ
نه به اعدام
زندانی سیاسی آزاد باید گردد
زن، زندگی، آزادی
ژن، ژیان،ئازادی
شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران
ژوئن ۲۰۲۶ برابر با خرداد ۱۴۰۵
این بیانیه به زبانهای انگلیسی و آلمانی ترجمه شده و برای تمامی مقامات و نمایندگان در پارلمان اروپا و پارلمان فدرال آلمان (بوندستاگ) ارسال خواهد شد.
امضاکنندگان:
۱ - انجمن زنان ایرانی - آلمانی کلن
۲ - انجمن زنان پرتو
۳ - انجمن زنان مونترال
۴ - اتحاد چپ زنان
۵ - انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران - هامبورگ
۶ - انجمن فرهنگی ایران و سوئیس- ژنو
۷ - انجمن حقوق بشر در قرن ۲۱
۸ - بنیاد اسماعیل خویی
۹ - جنبش جمهوری خواهان دموکرات و لائیک ایران
۱۰- حامیان مادران پارک لاله - هامبورگ
۱۱- حامیان مادران پارک لاله - فرزنو
۱۲- زنان برای آزادی و برابری پایدار
۱۳- شبکه زن، زندگی، آزادی بلژیک
۱۴- شبکه همگرایی جمهوریخواهان سکولار دموکرات ایران
۱۵- شورای آزادیخواهان سوسیالیست
۱۶- صدای زنان سوسیال دموکرات ایران
۱۷- فدراسیون اروپرس
۱۸- کانون فرهنگ و هنر ایرانیان فرزنو
۱۹- کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی - پاریس
۲۰- کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران - شیکاگو
۲۱- کمپین توقف قتل های ناموسی
۲۲- کمیسیون حقوق بشر حزب جمهوری خواه سوسیال دموکرات و لائیک ایران
۲۳- مادران پارک لاله - آلمان (دورتموند تا کلن)
۲۴- مادران صلح مونترال
۲۵- نهاد «همه حقوق بشر، برای همه، در ایران»
۲۶- همبستگی ملی ایرانیان فرزنو - کالیفرنیا
۲۷- همبستگی جمهوریخواهان و دموکراسی خواهان ایرانی در بلژیک
۲۸- همکاری کلکتیو - کلن
با حمایت:
۲۹- حزب آزادی و رفاه ایرانیان (آرا)
