هوشنگ در ۳۰ آذر ۱۳۱۵ در آبادان متولد. شد از دوران جوانی به مسایل سیاسی و فلسفی علاقهمند شد. کودتای ۲۸ مرداد تاثیر به سزائی در شیوه تفکر او به جا گذاشت و در آن دوران چند بار دستگیر شد. در این پروسه بود به کار منظم و مستمر تشکیلاتی روی آورد. در دوران تحصیل در مبارزات و اعتصاب های دانشجوئی یک لحظه از متشکل کردن دانشجویان غافل نبود. با تظاهرات و اعتصابهای اقشار مختلف مردم به ویژه در مبارزات اجتماعی- سیاسی و فرهنگی کارگران علیه رژیم شاه در دهه۱۳۵۰ فعالانه شرکت داشت.
با شروع حمله عراق به ایران هوشنگ در آبادان به کمک مردم جنگ زده شتافت و در همه جا یار و یاور مردم بود. هوشنگ با تلاش بسیار اخبار و مشکلات مردم را منتشر میکرد.
هوشنگ(امید) همچنین یکی از أعضاء پرکار سازمان انقلابی و حزب رنجبران ایران بود. و همواره از سیاستهای حزب در پشتیبانی از جمهوری اسلامی انتقاد میکرد. او در مردادماه ۱۳۶۳ برای شرکت در کنگره دوم حزب به جمع رفقای مستقر در کردستان پیوست . هوشنگ در کنگره نقش فعالی در به نقد کشیدن انحراف رویزیونیستی حزب و دنباله روی از بورژوازی داشت.
در کنگره دوم به عضویت کمیته مرکزی انتخاب شد و یکی از پرکارترین اعضای رهبری در هیئت تحریریه رنجبر بود. هوشنگ پس از مهاجرت به سوئد از حزب کناره گیری کرد. ولی همچنان مبارزی خستگی ناپذیر ومعتقد به عدالت اجتماعی و سوسیالیسم بود.
برای رفقای او دردی بزرگتر از این نیست که ناگهان خبر از دست دادن او را که تمام عمر در سختترین شرایط بمباران دوران جنگ و مبارزه مخفی در پهنه ایران و کردستان امید به زندگی و مبارزه با بی عدالتی را در جمع زنده و پایدار نگهمیداشت، را بشنوند.
یادش گرامی و ابدی باد
جمعی از دوستان و رفقای امید ـ هوشنگ گلاب دژ
۲۴ می ۲۰۲۶
