بیانیه کمیته مرکزی سازمان راه کارگر درباره امضای تفاهم نامه میان رژیم های ایران و آمریکا
نه به جنگ، نه به استبداد، نه به مداخلهگری امپریالیستی
آری به صلح، آزادی، عدالت اجتماعی و مبارزه مستقل مردم
Tue 23 06 2026
امضای تفاهمنامه میان دولتهای آمریکا و جمهوری اسلامی در شرایطی صورت میگیرد که مردم ایران طی دهههای گذشته بهای سنگینی را از جنگافروزی، تحریم، سرکوب، فقر، گرانی، بیکاری، اعدام، فساد ساختاری و بیحقوقی پرداختهاند. در ماههای اخیر نیز با تشدید تنشهای نظامی و بمبارانهای ویرانگر و تجاوزکارانه اسرائیل و آمریکا، خطر گسترش جنگ در منطقه و پیامدهای فاجعهبار آن، رنج و مصائب مردم ایران ابعاد گسترده ای یافته است.
ما، با دفاع از منافع کارگران، زحمتکشان و تمامی ستمدیدگان، ضمن محکوم کردن هر گونه جنگ ارتجاعی، تجاوز نظامی، اشغالگری و سیاستهای سلطهطلبانه، از هر توافقی که به توقف جنگ، پایان بمبارانها، کاهش تنشهای نظامی و جلوگیری از کشتار و ویرانی بیشتر منجر شود، استقبال میکنیم.
مردم ایران، فلسطین، لبنان و سراسر خاورمیانه قربانی تداوم جنگهای تجاوز کارانه و ارتجاعی و رقابتهای قدرتهای منطقهای و جهانی هستند، این مردم عادیاند که خانه و کاشانه شان ویران میشود، عزیزان خود را از دست میدهند، آواره میشوند و بار اصلی بحرانهای اقتصادی، اجتماعی و انسانی را بر دوش میکشند.
این تفاهمنامه بیش از هر چیز تلاشی است از سوی دو حکومت برای خروج از بن بست و یک رویارویی پرهزینه و کنترل بحرانی که میتوانست پیامدهای وحشتناک و گسترده تری برای منطقه و جهان داشته باشد. دولت آمریکا در پی تثبیت موقعیت ژئوپلیتیکی و اقتصادی خود، حفظ هژمونی در منطقه، تضمین جریان آزاد نفت و گاز، جلوگیری از بسته شدن تنگه هرمز و پرهیز از گرفتار شدن در جنگی طولانی، و پرهزینه است. برای جمهوری اسلامی نیز این توافق فرصتی است برای کاهش فشارهای خارجی، دور شدن از خطر حملات گسترده تر نظامی و محاصره دریایی و تثبیت موقعیت متزلزل خود در شرایط بحرانی کنونی .
تداوم جنگ علیه رژیم اسلامی و نیز اثرات فاجعه بار آن بر مردم و سرزمین ایران، دولت آمریکا را نیز با چالشهای جدی داخلی و بینالمللی روبهرو ساخته است. اکثریت مردم آمریکا، همانند اکثریت مردم جهان، مخالف جنگ و گسترش آن و ادامه مداخلات نظامی در خاورمیانه بوده و هستند. افزایش بهای نفت، بنزین و سایر کالاهای مصرفی، همراه با صرف میلیاردها دلار از منابع عمومی برای جنگ افروزی و حمایت نظامی، نارضایتیهای گستردهای را در داخل آمریکا دامن زده است.
در حالی که میلیونها نفر از مردم آمریکا با مشکلات معیشتی، بحران مسکن، بدهیهای سنگین و کاهش خدمات اجتماعی مواجهاند، بخش عظیمی از مالیات پرداختی کارگران و زحمتکشان و دیگر اقشار، صرف ماشین جنگی و سیاستهای مداخله جویانه شده است. برندگان اصلی این جنگها نه مردم ایران و نه مردم آمریکا و منطقه، بلکه مجتمعهای نظامی ـ صنعتی، کارتلهای عظیم نفتی و سرمایهداران بزرگی هستند که از تداوم جنگ و بیثباتی منطقه سودهای کلان به دست میآورند.
با این حال، باید با صراحت اعلام کرد که هیچ توافقی میان دولتهای امپریالیستی و جمهوری اسلامی، به خودی خود تضمینکننده بهبود زندگی مردم ایران نیست.
مردم ایران سالهاست زیر بار فقر، گرانی افسار گسیخته، بیکاری گسترده، فساد ساختاری، سرکوب سیاسی، دستگیریهای گسترده، شکنجه ها و اعدامهای فزاینده قرار دارند. جنگ و بمبارانهای اخیر، ویرانی بخشی از زیرساختهای کشور، بیخانمانی هزاران خانواده، خسارات سنگین اقتصادی و آسیبهای گسترده روحی و روانی، این وضعیت را به مراتب وخیمتر کرده است.
جمهوری اسلامی به دلیل ماهیت استبدادی، مذهبی، ارتجاعی و ضد مردمی اش ، نه توان و نه اراده حل بحرانهای گسترده و انباشتهشده جامعه را دارد. تجربه چهار دهه گذشته نشان داده است که این حکومت در شرایط بحران، به جای پاسخگویی به مطالبات مردم، بر غارتگری و ویرانگری و شدت سرکوب، کنترل امنیتی، محدود کردن آزادیها، دستگیری فعالان، تشدید شکنجه ها و گسترش اعدامها میافزاید. از این رو، این نگرانی جدی وجود دارد که حاکمیت، پس از عبور نسبی از بحران نظامی، برای مهار نارضایتیهای اجتماعی و جلوگیری از شکلگیری اعتراضات گسترده و شورش گرسنگان، دامنه سرکوب را بیش از پیش گسترش دهد.
ما همچنین سیاستهای جنگطلبانه و تجاوزکارانه دولت اسرائیل علیه مردم فلسطین و لبنان را قاطعانه محکوم میکنیم. بمباران مناطق مسکونی، کشتار مردم، محاصره، کوچ اجباری و تخریب گسترده زیرساختهای حیاتی، جنایات علیه بشریت و نسلکشی هستند و تحت هیچ عنوانی قابل توجیه نیستند.
اختلافات میان آمریکا و اسرائیل بر سر چگونگی مدیریت بحران منطقه، نباید به عنوان اختلاف بر سر حقوق مردم منطقه تلقی شود. این اختلافات، اختلاف میان دو متحد راهبردی بر سر تاکتیکها و نحوه تأمین منافع خویش است. برای دولت آمریکا، ثبات بازار جهانی انرژی، باز بودن و تسلط بر مسیرهای انتقال نفت و حفظ موقعیت هژمونیک در منطقه از اهمیت حیاتی برخوردار است؛ همانگونه که برای دولت اسرائیل، حفظ برتری نظامی و تثبیت موقعیت منطقهای در اولویت قرار دارد. در طول این سه ماه نیز مشخص شد که رژیم صهیونیستی اسرائیل با تداوم جنگ و تشویق بیشتر آمریکا به ادامه حملات نظامی، در پی "رژیم چنج" حتی به قیمت نابودی کامل زیرساخت های حیاتی ایران و حتی تجزیه کشور بود، اما دولت ترامپ اساسا در پی تکرار "مدل ونزوئلا" بود یعنی با حذف شدن راس نظام، تمکین بقیه نظام.
این پروژه نیز با بسته شدن تنگه هرمز و حملات نظامی رژیم ایران به کشورهای عربی منطقه به ویژه پایگاه های نظامی امریکا در این کشورها، متحقق نشد و اکنون آمریکا ناچار شده برای برون رفت از این باتلاق عمیق، راه خود را تا حدی از اسرائیل جدا کند و راهی برای تفاهم با همین رژیم اسلامی پیدا کند. برای رژیم اسلامی نیز با طولانی شدن محاصره دریایی و عدم امکان فروش نفت و محصولات پتروشیمی و رکوردشکنی نرخ تورم و سقوط ارزش ریال و تعطیلی بسیاری از مراکز کار، راهی جز سازش و امضای تفاهم نامه وجود نداشت.
البته می دانیم که این سازش، هنوز در حد یک تفاهم نامه است و طرفین طی شصت روز آینده باید در مورد تک تک مسائل مورد اختلاف به توافق برسند و چه بسا رژیم جنگ طلب نتانیاهو و لابی قدرتمند آن در آمریکا و نیز جناح های "تندرو" رژیم اسلامی، با اقدامات خود، سعی در جلوگیری از امضای یک توافقنامه پایدار کنند. اما تا آن موقع، باید از ادامه آتش بس در همه جبهه ها استقبال کرد و برای پایان کامل جنگ، درگیری، محاصره دریایی، انسداد تنگه هرمز و خاتمه تحریم های اقتصادی (که دودش اساسا به چشم مردم عادی میرود) مبارزه کرد.
در پایان، ما بار دیگر تأکید میکنیم که راه رهایی مردم ایران نه از مسیر جنگ و تجاوز خارجی، تحریم اقتصادی و مداخله قدرتهای امپریالیستی میگذرد و نه از استمرار حاکمیت استبدادی و سرمایه داری جمهوری اسلامی. تنها نیرویی که میتواند آیندهای آزاد، برابر و عادلانه برای مردم ستمدیده ایران رقم بزند، مبارزات مستقل، سازمانیافته و متحد کارگران و زحمتکشان، زنان، جوانان، بازنشستگان، معلمان، دانشجویان، پرستاران، ملیت های تحت تبعیض و همه ستمدیدگان جامعه است.
نه به جنگ، نه به تحریم، نه به استبداد
زنده باد همبستگی بینالمللی کارگران و زحمتکشان
سرنگون باد رژیم سرمایهداری جمهوری اسلامی
زنده باد آزادی، زنده باد سوسیالیسم
کمیته مرکزی سازمان راه کارگر
اول تیر ماه ۱۴۰۵- ۲۲ ژوئن ۲۰۲۶