عصر نو
www.asre-nou.net

جایزه بوکر برای یانگ شوانگ‌زی


Wed 20 05 2026



برندگان جایزهٔ بین‌المللی بوکر ۲۰۲۶: نویسنده یانگ شوانگ‌زی (سمت چپ) و مترجم لین کینگ

جایزهٔ بوکر ۲۰۲۶ به یانگ شوانگ‌زی و رمان «سفرنامهٔ تایوان» رسید؛ نخستین‌بار است که این جایزه به رمانی تعلق می‌گیرد که به زبان ماندارین نوشته‌شده است.

شامگاه سه‌شنبه در لندن برندهٔ جایزهٔ بین‌المللی بوکر، یکی از معتبرترین جوایز ادبی جهان، اعلام شد. این جایزه برخلاف انتظار ــ که با توجه به حضور هم‌زمان دو نامزد آلمانی چندان دور از ذهن نبود ــ به آلمان نرسید، بلکه به یانگ شوانگ‌زی، نویسنده‌ای از منطقه‌ای بسیار دور از برلین و لندن، یعنی تایوان، تعلق گرفت.

رمان «سفرنامهٔ تایوان» (۲۰۲۰) با ترجمهٔ لین کینگ، داستانی عاشقانه و کوییر را در بستری تاریخی روایت می‌کند: نویسنده‌ای ژاپنی و مترجمی بومی در دههٔ ۱۹۳۰ در تایوان با یکدیگر سفر می‌کنند و عاشق هم می‌شوند. این جزیره که استعمارگران پیشین پرتغالی آن را زمانی «فورموزا» («جزیرهٔ زیبا») می‌نامیدند، در آن دوران تحت اشغال ژاپن قرار داشت.

به نوشتهٔ نیویورک تایمز، رمان یانگ شوانگ‌زی نشان می‌دهد «قدرت چگونه روابط انسانی را شکل می‌دهد و سفر چه چیزهایی را آشکار و چه چیزهایی را پنهان می‌کند». نسخهٔ انگلیسی این رمان با طراحی مینیمالیستی و «زیبایی‌شناسانه» انتشارات گری‌وُلف پرس، اخیراً بارها در شبکه‌های اجتماعی انگلیسی‌زبان دیده شده است. به‌ویژه توصیف‌های مفصل کتاب از غذاهای محلی مورد تحسین قرار گرفته‌اند.

امسال برای نخستین‌بار هیئت داوران بوکر به کتابی ترجمه‌شده از زبان ماندارین چینی جایزه داد. سیاست جهانی حتی از جوایز ادبی نیز جدا نیست؛ استعمار، تایوان و حتی ایران ــ که این روزها بار دیگر در مرکز توجه قرار گرفته ــ در فهرست نهایی حضور داشتند؛ از جمله با رمان «شب‌ها در تهران سکوت برقرار است» (۲۰۱۶) اثر شیدا بازیار.

بازیار، همانند دانیل کلمن که با رمان «بازی نور» (۲۰۲۳) امید دریافت جایزه را داشت، نویسنده‌ای آلمانی است؛ موضوعی که برخی منتقدان ادبی را به این پرسش محتاطانه واداشته که آیا اکنون نمی‌توان از نوعی «موج» یا «تب» ادبیات آلمانی‌زبان سخن گفت؟

جایزهٔ بوکر در مجموع ۵۰ هزار پوند ارزش دارد که میان نویسنده و مترجم تقسیم می‌شود. افزون بر یانگ شوانگ‌زی، شیدا بازیار و دانیل کلمن، نویسندگانی چون ماری ندیایه با رمان «جادوگر» (منتشرشده در ۱۹۹۶)، رنه کاراباش با «او که باقی می‌ماند» (۲۰۱۸) و آنا پائولا مایا با «بر زمین، همان‌گونه که در زیر آن است» (۲۰۱۷) نیز نامزد دریافت این جایزه بودند.

این گزارش با توجه به نوشته‌ای در این مورد در سایت روزنامه تاتس ۲۰ مه ۲۰۲۶ تدوین شده است.