سه شنبه ۲۲ مهر ۱۳۸۱ - ۱۴ اکتبر ۲۰۰۳

تنها غريبهها نمیآيند:

گزارش «رويداد» از مراسم استقبال از شيرين عبادی

آنها غريبه ماندهاند. همانها که وقتی تيم ملی فوتبال به جام جهانی صعود میکند و يک «شادمانی ملی» شکل میگيرد، احساس خطر میکنند و نيروهای پليس را به حالت آمادهباش درمیآورند. همانها، اينک و با شکلگيری يک «افتخار ملی» ديگر، بار ديگر احساس خطر کردهاند. اما اين بار، افزونتر از قبل و با احساس غريبانهای بيشتر، راهی نيافتهاند جز آن که مدعی شوند شوهر برنده صلح نوبل «سيامک پورزند» است. غافل از اين که «شيرين عبادی»، «مهرانگيز کار» نيست و تازه، انتساب به پيرمردی که در زندان از او اعتراف گرفته شده، شبههای بر اين افتخار وارد نمیکند. راهی نيافتهاند جز آن که برنده جايزه صلح نوبل را فرد مورد تشويق و حمايت پاول، بوش و بلر معرفی کنند، غافل از اين که زن ايرانی تحسين و شگفتی افکار عمومی جهان را برانگيخته و اگر سران آمريکا و انگليس تبريکی گفتهاند، در جهت همراه نشان دادن خود با افکار عمومی صلحطلبان جهان بوده است. آنها غريبه ماندهاند، چون در توهمات خودساخته خويش اسير شدهاند. غريبهاند چون دموکراسی و حقوق بشر را بر نمیتابد و هر تفکر و جريانی که اين دو را برنتابد، «صلحطلبی»اش نيز زير سؤال خواهد رفت.

غريبهها سه شنبه شب غريبهتر خواهند شد. آن زمان که شهروندان صلحطلب و آزاديخواه ايرانی به استقبال برگزيده نوبل خواهند رفت.

تشکلهای غيردولتی از يکشنبه شب در کار فراخوان دادن بودند؛

انجمن حمايت از حقوق زنان، مرکز فرهنگی زنان، سايت زنان ايران، مرکز کارورزی سازمانهای غيردولتی ايران، مؤسسه فرهنگی، تحقيقاتی و آموزش رشديه، انجمن حامی (حمايت از زنان و کودکان پناهنده)، ماهنامه زنان، جمعيت زنان مبارزه با آلودگی محيط زيست، انجمن تنظيم خانواده جمهوری اسلامی، حاميان نگاه سبز، فصلنامه فرزانه، انجمن روزنامهنگاران زن، گروه نوآوران پارس، کانون هستيا انديش، انجمن توسعه مشارکت فرهنگی زنان، انجمن حمايت و ياری آسيبديدگان اجتماعی، انجمن حمايت از کودکان و نوجوانان (توانياب)، مؤسسه مادران امروز، مرکز آموزش جامعه مدنی، مؤسسه پژوهشهای آموزش پويا، مؤسسه پژوهشی کودکان دنيا، شورای کتاب کودک، بنياد پژوهشی تاريخ ادبيات کودک و نوجوان و...

در فراخوان مشترک آنها آمده: «همه با هم به پيشواز بزرگ بانوی صلح رويم. با روسریها و پيراهنهای سفيد به نشانه صلحدوستی و صلحطلبی. در دست هر يک از ما شاخه گلی سفيد خواهد بود تا با آن از خانم شيرين عبادی استقبال کنيم. وعده ما ۲۲ مهر، ساعت ۹ شب، فرودگاه مهرآباد.»

در اين استقبال، شايسته است گروههای سياسی نيز مشارکت کنند. به ويژه آنان که به عبادی شادباش گفتهاند. آنها نيز بايد بيايند تا از صلحطلبان جامعه خويش عقب نمانند و فاصله خود با «غريبهها» را ابراز نمايند.

استقبال از عبادی پاسخ به تازهترين موضعگيری غيريبههاست. يکی از همانها، اسدالله بادامچيان، روز يکشنبه به ايلنا گفته بود: «عدهای کسب اين جايزه را امتياز فوقالعادهای میدانند و عدهای ديگر آن را در جهت سياستهای غرب میدانند، قضاوت در اين رابطه با عموم مردم است». چهارشنبه شب در مهرآباد بياييم و قضاوت کنيم.

پيام شادباش سيما بينا به شيرين عبادی

بانوی نازنين و گرانقدر ما ، دکتر شيرين عبادی

جايزهی نوبل شما، چون ستارهی درخشانی از افتخار و غرور برای همهی مردم ايران است.

درخشش اين ستاره در سياهی شب، چشم همهی جهانيان را متوجه سرزمين ما کرده است، در روشنايی آن تاريکیهای جامعه حقوقی ما را درک میکنند و بهتر میبينند. از طرفی درمیيابند که چگونه زنان توانا و با لياقت و دانشمند ايران با شهامت در مقابل نامرديهای روزگار و حقوق انسانی خود مردانه میايستند. به اميد روزی که همهی خواستهها و آرزوهايمان برای آزادی در کشورمان جامه عمل به خود بگيرد.

با درود و ارادت و احترام فراوان سيما بينا