همکاری راهبردی برای تحقق دموکراسی

روشنفکران و فعالان سياسی طرفدار دموکراسی بايد شعار «چه کسی بايد حکومت کند؟» را تبديل به شعار و برنامه «چگونه حکومت کردن» نمايند

هرگونه صف​بندی لائيک​_​مذهبی يا هر نوع صف​بندی ايدئولوژيک در همکاری استراتژيک باعث می​شود که جريان نحيف روشنفکری آزاديخواه دچار انشقاق گردد که نتيجه آن به نفع روند دموکراسی​خواهی در ايران نخواهد بود.

تقی رحمانی

در مورد جمع​بندی راهبردی حوادث بعد از دوم خرداد ۱۳۷۶ به اختصار می​توان گفت:

_ روشنفکران و فعالان سياسی طرفدار دموکراسی بايد شعار «چه کسی بايد حکومت کند؟» را تبديل به شعار و برنامه «چگونه حکومت کردن» نمايند. چگونه حکومت کردن به اين معنا که هر دولتی آن زمان از حمايت آزاديخواهان برخوردار می​شود که؛

۱ _ آزادی بيان و عقيده را به رسميت بشناسد و خود را موظف به نهادينه کردن آزادی در جامعه نمايد.

۲ _ دانشگاه و آکادميهای علمی مستقل از دولت را ايجاد و تقويت نمايد. زيرا دولت در ايران صاحب پول نفتی است که ثروت ملی است و بايد در بسياری از مصارف عامه به درستی خرج شود.

۳ _ نهادهای مدنی _ صنفی مستقل از دولت اعم از کارگری، کارمندی، هنری و... را به رسميت بشناسد و در نهادينه کردن آن همت گمارد.

۴ _ جريانات و احزاب سياسی مستقل از دولت به رسميت شناخته شوند.

بی​گمان هر حاکميت و نظامی که اين چهار اصل را به رسميت شناخته و در اجرای آنها همت گمارد می​تواند مورد حمايت روشنفکران و فعالان سياسی آزاديخواه قرار بگيرد. بايد توجه داشت که هرگونه صف​بندی لائيک​_​مذهبی يا هر نوع صف​بندی ايدئولوژيک در همکاری استراتژيک باعث می​شود که جريان نحيف روشنفکری آزاديخواه دچار انشقاق گردد که نتيجه آن به نفع روند دموکراسی​خواهی در ايران نخواهد بود.

با اين وصف جريان روشنفکری در ايران استعداد آن را دارد که در روند راهبردی مسائل با دخالت دادن ايدئولوژی و ارزش​های خود، به خودی و غيرخودی کردن نيروهای آزاديخواه بپردازد، در حاليکه تجربه زندگی مدنی نشان می​دهد که جريانات فکری _ فرهنگی با حفظ ايدئولوژی خود، می​توانند در حوزه دولت از قانون دموکرات مورد تصويب همگان پيروی کنند و با دموکرات نگاه داشتن حوزه دولت، به راحتی فکر، فرهنگ و ايدئولوژی خود را نيز در جامعه تبليغ کنند و در سايه اين تبليغ از اقتدار و نفود لازم در دولت دموکرات برخوردار شوند.

بی​گمان اگر جريان روشنفکری اعم از مذهبی و غيرمذهبی و فعالان سياسی آزاديخواه در اين راه قدم بگذارند، ديگر تجربه​های تلخ گذشته کمتر تکرار خواهند شد.