ارعاب، اهانت، حربۀ فاشیستها
Mon 12 01 2026
حسین دولت آبادی
دیروز مجید نفیسی شاعر روشندل ایرانی مثل هربار شعر تازهاش را از آمریکا با ایمیل فرستاد، از آنجا که بنظرم ساده، صریح و صادقانه بود و با شرایط و وضعیت سیاسی این روزهای ایران ما خوانائی داشت، با اجازۀ او در این صفحه بازنشر کردم. عنوان این شعر: « نگو: جاوید شاه!» است که محض اطلاع خوانندگان عزیز آن را نقل دراینجا میکنم:
.
نگو: جاوید شاه!
بگو جاوید زن
تا مردسالاری برافتد
و زن با مرد برابر شود.
نگو: جاوید شاه!
بگو جاوید زندگی
تا مرگپرستی رنگ ببازد
و زندگی بر مرگ چیره شود.
نگو: جاوید شاه!
بگو جاوید آزادی
تا فرد جرات کند که خود بیندیشد
و از پدرخواندهها رها شود.
تاریخ تکرار میشود
نخست چون فاجعه
سپس چون مضحکه.
آیا مردم در خیابانها میمیرند
تا خودکامگی شاه
جای خودکامگی آخوند را بگیرد؟
نه! نه! نه!
زن – زندگی – آزادی
.
شاعر به جای شعار جاوید شاه، از مردم می خواهد تا آزادی، زن و زندگی را فریاد کند، چرا که مردم ایرانِ ما این شعار را در زمان شاه با گوشت و پوست تجربه کرده اند و آسیبها دیده اند و حکومت شاهی را به زباله دان تاریخ انداخته اند. نه، زمانه عوض شده، امروز، مردم ما ( از ریزه خواران، جیره خوران و مزدوران که بگذرم) مانند گذشتههای دور و نزدیک به قیم و «رهبر منصوب اجنبیها» نیاز ندارند از مداخلت بیگانگان بیزارند و به حق واهمه دارند. مردم ما حکومتهای مستبد دینی و دیکتاتوری های دست نشاندۀ کشورهای بیگانه را در صد سال گذشته تجربه کردهاند و نمیخواهند آزموده را دوباره بیازمایند، مردم تشنۀ آزادی، عدالت و دمکراسی هستند تا بدون هراس و تهدید در فضای باز و آزاد سیاسی بیندیشند و سرنوشت خویشتن خویش را با خرد جمعی رقم بزنند. منظور، جرم و گناه کبیرهای که من مرتکب شدم، چاپ و باز نشر این شعر ساده روی دیوار فیس بوک بود. همین و بس! شما اگر اظهار نظر (بخوان فحاشیها و هتاکیهای) جان نثاران و فدویهای «شازده» و قداره بندان سینه چاک او را بخوانید، مثل من مستفیض خواهید شد. این فرهنگ، ادبیات و زبان کسانی است که گویا قرار است حکومت ملاها را به کمک ترامپ فاشیست و نتانیاهوی صهیونیست و جنایتکار سرنگون کنند و مردم ما را با رهبری داهیانه و هوشمندانۀ شازده از اسارت آخوندها و حکومت نکبت دینی رها سازند و به بهشت برین دوران طلائی شاه ببرند. فدویها و جان نثاران در پیامگیر فیس بوک، بطور حصوصی نیز مرا مورد لطف و عنایت قرار داده اند و مرگ « این فسیل» را از خداوند متعال آرزو کرده اند. منظور اینهمه نشانۀ فضای سیاسی مسموم و متشنج خارج از ایران است. جماعتی که هویت آنها بر هیچ کسی پوشیده نیست، بال همت به کمر زده اند تا روز به روز بیشتر و بیشتر به این تشنج و هیستری سیاسی دامن بزنند و آزادیخواهان این مرز و بوم را با ارعاب و هتاکی و فحاشی از میدان به در کنند. این جماعت معلوم الحال و «روشنفکران!!» اطراف شازده ادعا می کنند که شعار «جاوید شاه» باعث اتحاد مردم می شود و همه باید از بند جگر آن را فریاد بکشند تا حکومت اسلامی سرنگون شود و شازده سرانجام مردم و میهن ما را از قهقرا بیرون بیاورد و نجات بدهد. این جماعت متوهم انگار از شعور سیاسی هیچ بهره ای را نبرده اند و در اینهمه سال متوجه نشده اند و یا نمیخواهند متوجه بشوند که حضور «شازده» در صحنۀ سیاسی ایران، طرح شعارهائی که همۀ نیروهای مترقی را بالفعل و بالقوه حذف میکند، بارها باعث تردید، تفرقه و انفعال مردم شده است. شازده که چهل و هفت سال دم از دمکراسی و آزادی می زد و جانب مردم را میگرفت و حق انتخاب برای آنها قائل بود، سرانجام شعار اصلی و اساسی را از آستین قبایش در آورد: « جاوید شاه.» در این شعار نفی و حذف سایر شعارها و سایر نیروهای مترقی سیاسی مستتر است؛ جماعتی که زیر این شعار شمشیر می زنند، به همۀ نیروهای سیاسی با فحش و هتاکی و تهدید و ارعاب (حتا ضرب و جرح) میتازند و از هیچ وقاحتی، شناعتی و قساوتی ابا و پروائی ندارند با آزادی بیگانهاند و سرنوشت مردم پشیزی برای آنها ارزش ندارد. شعار «جاوید شاه» نیت شازده و ماهیت و هویت هواخواهان، حواریون و روشنفکران نان به نرخ روز خور، ریزه خوار و جیره خوار اطراف او را بیان و روشن میکند و آنها با این رفتار وگفتار و کردار نوید حکومت آیندۀ ایران را به ما میدهند. شازده و حواریون او که پیش از جلوس بر تخت شاهی با ما مردم چنین رفتار میکنند، وای به روزی که به قدرت برسند و سازمان اطلاعات و امنیت کشور را دوباره احیا و بازسازی کنند. غرض، من با بازنشر شعری ساده از مجید نفیسی به اندازۀ یک سال توهین، اهانت، فحش و ناسزا دریافت و «ذخیره» کردم و بیشک نامم در «لیست سیاه» آنها در بالای صفحه اول نوشته شده است، با وجود این من مانند بسیاری از انسانها آزادیخواده و دلسور میهنام، ازاین ارعاب ها، هتاکی ها و هتک حرمت ها پروائی ندارم و تا زندهام جانب حقیقت را میگیرم، حتا اگر جانام را بر سر باورها و عقایدم بگذارم.
حسین دولت آبادی
12/01/2026
|
|
