در آستانه سومین سال کمپین

شیرین عبادی:

قوی ترین جنبش در خاورمیانه، جنبش زنان ایران است

دیدارشیرین عبادی با محبوبه کرمی بعد از آزادی او از زندان

 

چهار شنبه6 شهریور 1387

 

تغییر برای برابری: در دومین سالگرد کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قانون تبعیض آمیز، تعدادی از اعضای کمپین در منزل محبوبه کرمی که روز گذشته و پس از تحمل 70روز زندان، آزاد شده بود، گرد آمدند. شیرین عبادی در این دیدار، جنبش زنان ایران را بزرگترین جنبش خاورمیانه دانست و به مناسبت دومین سالگرد کمپین گفت:« این پیروزی مبارک باشد بر همه مخصوصا بر آنانی که هزینه های بیشتری برای کمپین یک میلیون امضا پرداختند.»

برنده جایزه صلح نوبل ادامه داد:« جنبش زنان رهبر ندارد، شعبه ندارد. جایگاه واقعی جنبش زنان در منازل هر ایرانی معتقد به برابری است. رهبران دستگیر می شوند، کشته می شوند، جنبش هایشان متوقف می شود اما علت این که جنبش زنان متوقف نمی شود این است که جنبش زنان رهبر ندارد و فعالیت آن به تک تک افراد بستگی دارد.»

عبادی گفت:« خوشحالم که بنیانگذاران و فعالان کمپین دختران جوان هستند؛ نسلی که همسن دختران من هستند و همین مساله باعث قوت کمپین شده است. ما از شما جوانان کمپین نیرو می گیریم.»

این حقوقدان و حامی کمپین یک میلیون امضا افزود:« قوی ترین جنبش در خاورمیانه، جنبش زنان ایران است. شما در کدام کشور منطقه می توانید جنبشی به پویایی جنبش زنان ایران مثال بزنید.کویت، بحرین، عربستان، افغانستان، پاکستان، ترکیه، عراق به همین دلیل این پیروزی مبارک باشد بر همه مخصوصا بر آنانی که هزینه های بیشتری برای کمپین یک میلیون امضا پرداختند.»

محبوبه کرمی که شب گذشته با پرداخت وثیقه 100میلیون تومانی از زندان آزاد شده است، با بیان خاطراتی از دوران زندان از جذب 22داوطلب همکاری جدید با کمپین یک میلیون امضا از بین دستگیرشدگان روبروی پارک ملت خبر داد. وی گفت:« تا پیش از این کمپین را فقط از نظر تئوری آموخته بودم و اثر تبعیض های قانونی را بر زندگی خودم حس نکرده بودم ولی در زندان زنانی را می دیدم قربانی قانون تبعیض آمیز. دوران زندان باعث شد کمپین را به صورت عملی هم تجربه کنم.»

وی درباره مخالفت زنان زندانی با لایحه حمایت از خانواده گفت:«تمام زنان زندانی که با آنها آشنا شده بودم، می خواستند که از مخالفت آنان را هم با تصویب این لایحه به دیگران اطلاع دهم. آنان اسم این لایحه را توهین به خانواده گذاشته بودند و خواستار امضای توماری برای مخالفت با لایحه بودند.»

محبوبه کرمی در  طول مدت بازداشت، چهار بار مورد بازجویی قرار گرفته بود که بار آخر آن توسط بازجوهای زن صورت گرفته بود. محبوبه کرمی گفت:« آنان سوالاتی از فعالیت من در کمپین یک میلیون امضا و جنبش زنان داشتند. من هم خواسته هایمان را برایشان شرح دادم. ولی بازجوهای زن می گفتند افتخار می کنند که معادل نیمی از یک انسان محسوب می شوند و می گفتند این تبعیض های قانونی را کاملا قبول دارند.»

کرمی گفت:« خوشحالم از این که در سالگرد کمپین یک میلیون امضا در جمع دوستانم هستم.امروز، دوباره هویتم را پیدا کردم. هرچند این آزادی از سوی قوه قضائیه با پرداخت وثیقه 100میلیون تومانی و به جرم ناکرده به من و خانواده ام تحمیل شد. اگر تا سالگرد کمپین همچنان در زندان مانده بودم، تصمیم داشتم جشن سالگرد کمپین را در جمع زنان زندانی برگزار کنم.»

این عضو فعال کمپین یک میلیون امضا در پایان گفت:« اگر تا امروز قدم کوچکی برای پیشبرد اهداف کمپین برداشته ام تصمیم گرفته ام از این به بعد برای رسیدن به خواسته هایمان بدوم و تلاش کنم نه برای جمع آوری یک میلیون امضا، بلکه برای جذب یک میلیون نفرکه برای تغییر قانون تبعیض آمیز تلاش می کنند.»

 

 

ورش پلیس امنیت به میهمانی/محبوبه کرمی

جمعه8 شهریور 1387

 

تغییر برای برابری - محبوبه کرمی - پس از70 روزکه درزندان اوین بازداشت بودم قرارشد که روزپنجشنبه8/6/87تعدادی از دوستانم برای دیدن من بیایند. ساعت 30/5بعدازظهر تعدادی از میهمانان رسیده بودند ومنتظر بقیه آنان بودیم که زنگ منزل ما به صدا درآمد فکر کردیم که مهمانها هستند اما پلیس امنیت بود که عنوان میکرد محبوبه کرمی باید بیاید بیرون، مادرم به جلوی در رفت وپس از چند دقیقه آمد وگفت مامورین میگویند مهمانها باید بروند و مامورین پلیس امنیت وارد حیاط ماشدند در حالیکه مجوز ورود به منزل را نداشتند وبه مادرم گفته بودند اگر در بیرون باشیم مردم تجمع می کنند وبه نفع شما ست که داخل حیاط باشیم ووارد حیاط منزل ماشدند.

یکی از مامورین مدام با بیسیم تماس میگرفت ومیگفت تاچند لحظه دیگر گروه ضربت میرسند وحدود 20 نفر از مامورین گروه ضربت آمدند وصدا میکردند محبوبه کرمی بیرون بیاید، من سریعا به حیاط رفتم ومامورین دعوتنامه ای را به من دادند وگفتند که روز شنبه به پایگاه هشتم پلیس اطلاعات وامنیت عمومی (فاتب) مراجعه کنم ومن برگه را امضاء کردم.

به مادرم گفته بودند که در مدت چند دقیقه همه مهمانها باید بروند اما دوباره گفتند که به ما دستور دادند همه خانم ها را باید بازداشت کنیم . مهمانها قبول کردند که در منزل ما بمانند تا مامورین بیایند آنها را باخودببرند ومدام می گفتند که ما خلافی نکرده ایم و برای دیدن دوستمان آمده ایم اما دوباره یکی ازمامورین آمد وگفت من با مسولیت خودم اجازه میدهم همه شما بروید ودسته دسته مهمانها رفتند زمانی که با من خدا حافظی میکردند تعدادی از مادران سعی میکردند که مرا آرام کنند .

جلوی در مهمانها یی که تازه آمده بودند جمع شده بودند ، یکی از دوستان خبر نگارم که کتابی را بعنوان هدیه برایم آورده بود بیرون منزل مامورین کتاب را از او گرفتند و با خود بردند.

جمعی دیگر از دوستانم که در سلول انفرادی با هم بودیم نیزآمده بودند، آنها راهم از جلوی در برگر دانده وماموران تعدادی از هدایا وگلها را از دوستانم گرفته وبه خا نواده ام تحویل میدادند.

مامورین تا ساعت 10شب اطرف منزل مارا محاصره کرده بودند .