بگذارید این وطن دوباره وطن شود
پیشکش به
فرزندان-همسران-مادران وتمامی بازماندگان کشتار ۶۷
حمید حمیدی
کودکان-،خفتگان-در خاوران
در سفر دشوار خویش
پیام عشق و دوستی را
بر خشکدشت فاجعه می ریزند.
....
بی گمان، اگر بگذارند
وطن را نیز خواهند ساخت.
قابیلیان قاتل،خواستند،
زمین را بر روی باران ببندند
و،دست سبز بهار را بشکنند
تا فوج کشتگان
قحط آب را در لبان خشکیده بر خاک زمزمه کنند.
******
باران که بارید،ظلمت- خاک را شکافت
و زندانیان-در گور را آشکار کرد.
مادران و دخترکان انزوا،
پستوهای وحشت را ترک کردند،
و بر خاکشان گل نشاندند.
*****
ای دشتهائی که یاران ما را در آغوش گرفته اید!
این پیام را به در آغوش گرفتگانت برسانید:
"یارانتان
می آیند.
چنار کهنسال نیز، از تبعید باز می گردد.
مادران و دخترکان ترانه،
برگ برگ این سالها را خواهند سرود،
کوچه ها را از
رنگهای زندگی فروزان خواهند کرد،
و بر تمامی کسانی که،
در خواب خرگوشی فرو رفته بودند،
طنین زمان را به اهتزاز در می آورند،
و همچون لعل و الماس،خواهند درخشید."
"یارانتان
می آیند،
رودخانه ها،خواهند خروشید
و دشتها،شقایق های وحشی را می افروزند،
و این وطن دوباره وطن می شود."
******
"بگذارید
این وطن دوباره وطن شود.
این وطن هرگز برای
ما وطن نبود،
با این همه، وطن ما خواهد بود."
25 اوت
2008
پاریس - فرانسه
