شنبه ۱۴ ارديبهشت ۱۳۸۷ - ۳ مه ۲۰۰۸

 

طنز و ضرب المثـل (۱)

پ. پیشرو

گاه یک طنز یا ضرب المثل برای یک مطلب، گویا تر از سخن مطول است و نشان دهنده افکار و روحیات یک  ملت است.

آفرینندگان ضرب المثلها شناخته نشده اند و ضرب المثلها از سالها پیش تاکنون سینه به سینه بما رسیده اند.

طنز لبخند تلخی است و نشان از درد پنهان دارد !

محمد خاتمی؛ من بازنشسته شده ام، آفتاب

ــ   به در میگم، دیوار [خامنه ای، رفسنجانی] تو گوش کن!

چرا نمی گوئید برابر خواهی جرم است، تغییر برای برابری

  ــ  جائی نمی خوابه که آب زیرش بره!

علی لاریجانی، مساله اصلی کشور  مهار تورم است.

میون دعوا نرخ معین می کنه!

ویدا فرهودی، چه شد پس؟

 ــ   کی بود، کی بود، من نبودم!

شکوه میرزادگی، بیدار شو!/شهرهای گندم منتظرند

ــ  به اشتهای مردم نمی شود نان خورد!

از ننگ چه گوئی که مرا ننگ ز نام است، روزگار ما

  ــ   نام را که می شود عوض کرد!

نسرین افضلی، مسئولان در مورد زنان سر در گم هستند

  ــ  زن راضی، مرد راضی، گور پدر قاضی!

مظاهری، خزانه را شش قفله می کنیم، فارس

  ــ  دزدی که نسیم را بدزدد، دزد است!

۵ میلیارد رشوه محسن رضائی ـ ریالی یا دلاری؟، خواندنیها

  ــ  ریش و قیچی هر دو در دست شماست!

سید شهاب الدین صدر، تا کنون بیش از ۷۰ در صد از نامزدهای

 اصولگرایان در سراسر کشور به مجلس  هشتم راه یافته اند، ایسنا

  ــ   خود گوئی و خود خندی، عجب مرد هنرمندی!

رادیو زمانه، ما هم آدمیم.

به قاطر گفتند: بابات کیه؟ گفت: آقا دائیم اسبه!

 

وبلاگ احترام آزادی