خدايان ِ ذهن
آفريدم
خدايان را ذهن در ذهن
و من در حافظه ها پيش رفتم
در رقص ِ
محرمانه ی نياز در نياز،
گور َکنان ِ خدايان
ايستا ده به تصوير ِ آبی دريا،
می چرخند به
دور ِ داير ه ها
در شهر ِ
سرگردان ِ تشنگان
ساحران ِ
خرافات،
درآستانه ی گناهانی سرد
سر زمين
مرا نفرين کرده اند...
آه اين
گردنبند ِ
فسيل ِ گناهان ِ اجدادانم
در برابر زما ن
چه سخت به گرد نم آويزان است
چو نان
مجسمه ای
از هسته ی
تاريخ ِ افسونگران
من در حافظه
ام خموش
پيش می روم
گرداب ِ
حقيقت را چنگ می زنم
اما از ميان
انگشتانم فواره وار
محو می شوند
تکرار خودم
درتو
آيا دوباره ناآگاهانه
کو دکانم را
از جهنم ِاهريمنان
خو اهم ترسا
ند
آيا در
نهايت، نطفه ی حوادث
در ذهنها
نقش بسته ست
میخواهم قيا
م کنم
در تابلو
های
زردِ عصيانِ ِ متحيرم
کليدی بسازم
از شبنم و ياسها ی بنقش
با معنای
خود
در آينه های فيروزه ای
و
بقا را درلحظه ها ی
آواز ِ زندگی برقصانم
می خواهم
شبانگاهان
قلاده
ی چرکين رنگ ِ
پو سيده ی
قرون را
در رودخانه
ها
مد فون کنم...
گل خو رشيد
ها را
از کهکشان
ها برُبايم
و رشته رشته
در صداقت ِ
موهايم ببافم
می خواهم از
بلند يهای هرم ِ سپيد،
روزنه های نقره ای
و خدايان ِ ذهن عبور کنم
بدين روزگا
ر
در مرکز ِ چرخش ِ عاشقان ِ خو شبخت،
خو درا از
نو به نووينی ديگر
ايچنين نرگسی
مست بسازم...
شهلا آقا پور
shahla@aghapour.de
www.aghapour.de
