سه شنبه ۱۷ آذر ۱۳۸۳ - ۷ دسامبر ۲۰۰۴

 

از سوی محمدرضا خاتمی دبيركل جبهه مشاركت مطرح شد

مخالفت جبهه مشاركت با رفراندوم

  • مشی ما و راه ما كاملاً متفاوت با اين آقايان است. ارائه كنندگان چنين پيشنهادهايی، هم زحمت خود را زياد می كنند و هم دست اندازها و چاله های مسير اصلاحات را بيشتر می كنند تا بار ديگر مخالفان، سناريويی ديگر تدارك ببينند و بازهم حصول موفقيت هايی هر چند كم اما مستمر را ناكام بگذارند.

 

 

گروه سياسی روزنامه شرق: «سيد محمدرضا خاتمی» دبيركل جبهه مشاركت در مصاحبه هفتگی خود كه ديروز از سوی روابط عمومی اين حزب منتشر شد، مخالفت جبهه مشاركت با پيشنهاد فراخوان برگزاری رفراندوم جهت تغيير قانون اساسی را اعلام داشت. وی در عين حال از پيشنهاد ديگری استقبال كرد. پيشنهادی كه در صورت عملی شدن آن گروه های دوم خردادی برای حضور در انتخابات رياست جمهوری يك كابينه ائتلافی را تشكيل می دهند. متن اين مصاحبه بدين شرح است:

•••

 

آقای خاتمی! به دنبال توضيحات اخير شما درباره حمايت جبهه مشاركت از كانديداتوری دكتر معين در انتخابات رياست جمهوری، از آن بخش از اظهاراتتان كه گفته ايد: «حزب به دنبال اجماع ميان گروه های دوم خرداد است و اگر كانديدای بهتری از معين مورد وفاق قرار گرفت، حتماً معرفی خواهد شد» اينطور برداشت شده كه حمايت جبهه مشاركت از معين جدی نيست و كانديدای نهايی حزب، فرد ديگری است. از جمله يك عضو مجمع روحانيون مبارز براساس اظهارات شما گفته كه نامزد نهايی جبهه مشاركت آقای كروبی است. توضيح شما در اين باره چيست؟

 

ما با آقای دكتر معين مذاكرات سازنده ای داشته ايم. ايشان هنوز نظر قطعی خود را اعلام نكرده اند و مايل هستند همه ما به دنبال فردی باشيم كه در جبهه اصلاحات روی او وفاق و اجماع وجود داشته باشد و توصيه اصلی ايشان برای انتخابات همين است. البته به نظر ما، با در نظر گرفتن همه شرايط، مناسب ترين فرد خود ايشان هستند و رايزنی هايی هم با گروه های مختلف صورت گرفته است. اما هم به نظر آقای دكتر معين و هم به نظر ما، اگر هر كس ديگری هم در جناح دوم خرداد معرفی شود كه واجد شرايط لازم باشد و همه گروه های دوم خرداد هم روی او اجماع كنند، ما هم حاضر به تعامل هستيم.

دبير انجمن اسلامی مدرسين دانشگاه ها هفته گذشته در مصاحبه ای پيشنهاد كردند كه گروه های دوم خردادی در انتخابات، يك كابينه ائتلافی معرفی كنند. موضع جبهه مشاركت درباره اين پيشنهاد چيست؟

ما با اين پيشنهاد اصولاً موافقيم ولی همه ما بر اين نكته تأكيد داريم كه به هر حال، محور كابينه رئيس جمهور است. بنابراين، باز به نقطه اول برمی گرديم. در هر حال، ما در حال رايزنی روی اين پيشنهاد هستيم ولی به نظر ما، در اين پيشنهاد مهمتر از كابينه، بايد برنامه ائتلافی باشد. در غير اين صورت، ائتلاف كارآمدی نخواهد داشت.

 

آقای ناطق نوری كه رياست شورای هماهنگی نيروهای انقلاب اسلامی را بر عهده دارد، هفته گذشته بدون نام بردن مشخص از يك كانديدا مدعی شده برخی اصلاح طلبان فردی را كانديدا كرده اند كه «يك گونی پرونده دارد». نظر شما درباره اين اظهارات چيست و آيا آن را زمينه سازی برای ردصلاحيت كانديداهای اصلاح طلب نمی دانيد؟

جناب آقای ناطق نوری سياستمدار ورزيده ای هستند و نشان داده اند كه در ميان نيروهای جناح راست، «ميداندار» خوبی هستند. ولی به نظرم بهتر بود كه در هنگام اين اظهارنظر مشخص می كردند كه آيا سخنگوی شورای نگهبان هستند؟ آيا ايشان در مورد صلاحيت كانديداها تعيين كننده هستند و يا شورای نگهبان؟ سئوال ديگر اينكه چگونه آقای ناطق نوری اين گونی ها را ديده اند، در حاليكه خود اين افراد ردصلاحيت شده يا در معرض ردصلاحيت، حتی نتوانسته اند يك برگ از اين اسناد را از شورای نگهبان بگيرند و همه ردصلاحيت ها بدون ارائه هيچ سند و مدركی بوده است؟ نكته آخر اينكه، برای سياستمداران پخته، اين گونه صحبت كردن كه باعث القای اين نكته می شود كه فقط مرد ميدان بدون رقيب هستند، چندان پسنديده نيست.

 

پرونده هسته ای ايران هفته گذشته نهايتاً از دستور كار شورای حكام خارج شد و جامعه جهانی با خواست آمريكا مبنی بر ارجاع پرونده هسته ای ايران به شورای امنيت مخالفت كرد. تحليل جبهه مشاركت از اين رخداد چيست و به نظر شما برای آنكه كشور بار ديگر با چنين شرايطی مواجه نشود، چه اقداماتی بايد انجام شود؟

ما در اين مورد مفصلاً نظر خود را بيان كرده ايم. خلاصه اينكه جلوی ضرر هرجا گرفته شود، سود است. فرصت ها و زمان های مناسب تری برای حل اين پرونده وجود داشت ولی به هرحال، نشد. حالا هم به دست اندركاران اين پرونده بايد گفت كه اين پايان ماجرا نيست. جنگ طلبان داخلی و جنگ طلبان آمريكايی، گويی دست به دست هم داده اند تا آرامش و امنيت ملت ما را مخدوش كنند.

 

در هفته گذشته جمعی از فعالان سياسی با صدور اطلاعيه ای از برگزاری رفراندوم تغيير قانون اساسی زير نظر سازمان ملل حمايت كردند و سايتی نيز در اين زمينه فعال شده است. موضع و تحليل جبهه مشاركت در اين زمينه چيست؟

ما اين نوع عمل را نه مفيد می دانيم و نه ممكن. به همين جهت، مشی ما و راه ما كاملاً متفاوت با اين آقايان است. ارائه كنندگان چنين پيشنهادهايی، هم زحمت خود را زياد می كنند و هم دست اندازها و چاله های مسير اصلاحات را بيشتر می كنند تا بار ديگر مخالفان، سناريويی ديگر تدارك ببينند و بازهم حصول موفقيت هايی هر چند كم اما مستمر را ناكام بگذارند.

 

موضوع برداشت های پياپی از حساب صندوق ذخيره ارزی از مباحث مهم هفته گذشته در سطح مجلس، دولت و محافل رسانه ای و اقتصادی بود. نظر شما در اين مورد به ويژه درباره اختصاص برخی از اين برداشت ها به نهادهايی نظير كميته امداد چيست و اين اقدام را در آستانه انتخابات رياست جمهوری چگونه ارزيابی می كنيد؟

هرچه زمان می گذرد ديدگاه و روش های غيرعلمی اقتصادی آقايان بهتر روشن می شود و حاكميت منافع سياسی-  جناحی بر همه تصميم گيری ها آشكارتر می شود تا جايی كه دوستان خودشان را هم نگران می كنند اما از يك ديدگاه اين اقدامات قابل فهم است. بالاخره بايد از دوستان خود قدردانی كنند.

 

در سالگرد ۱۶ آذرماه روز دانشجو قرار داريم. با توجه به تحولات سال های اخير، فضای حاكم بر دانشگاه ها را چگونه می بينيد و با توجه به حوادثی كه در ماه های اخير (نظير حادثه دانشگاه علم و صنعت) رخ داده، ارزيابی شما از چشم انداز آتی فضای دانشگاه های كشور چيست؟

به رغم فضای ظاهری دانشگاه ها و تحليل های متضاد در مورد حركت های دانشجويی، به نظرم يك حركت بنيادی در لايه های زيرين دانشگاه ها به سمت ايفای نقش واقعی وجود دارد. كلان نگری، همه جانبه نگری، آينده نگری، مسئوليت پذيری و حاكميت علم و عقل بر رفتارها در حال رشد است. به عبارتی جنبش دانشجويی در حال پوست  انداختن است و ديگر منحصر به تشكل های سياسی شناخته شده نيست و اين برای آينده كشور خيلی مبارك است.

 

با نزديك شدن به زمان تقديم لايحه بودجه سال ۸۴ ازسوی دولت خاتمی به مجلس، برخی نمايندگان اظهاراتی در مورد ويژگی های اين لايحه را آغاز كرده اند كه از جمله آنها مخالفت با هرگونه افزايش قيمت در لايحه و از جمله عدم افزايش قيمت بنزين است. با توجه به سابقه عملكرد مجلس هفتم در حوزه اقتصادی نظر شما درباره اين اظهارات چيست و چه سرنوشتی را برای لايحه بودجه پيش بينی می كنيد؟

دولت در ۸ سال گذشته به رغم اينكه در حوزه  اقتصادی بعضی تصميم گيری های سياسی داشته است ولی به طور كلی پايبند سازوكارهای اقتصادی بوده است و روند رو به رشدی در سازمان دهی اقتصاد و حاكم كردن ضوابط اقتصادی به جای روابط سياسی داشته است. به نظر می رسد آنان كه اينك نه شعارهای خود را قابل تحقق می بينند و نه هيچ برنامه آلترناتيوی دارند، می خواهند مسئوليت مشكلات اقتصادی را كه در آينده نزديك گريبان همه را خواهد گرفت نپذيرند و آن را به گردن دولت بيندازند. يعنی حتی اين حوصله را هم ندارند كه بگذارند دولت برنامه خودش را بدهد آن وقت آقايان در مجلس آن را تغيير دهند. تا انتخابات رياست جمهوری فقط می خواهند نان شعارهای خود را بخورند و دولت، مسئول همه مشكلات شمرده شود.

 

در روزهای گذشته شاهد آزادی برخی بازداشت شدگان اخير بوده ايم. اين افراد پس از آزادی درنامه ها و مصاحبه هايی كه توسط خبرگزاری فارس منتشر شده، به ابراز ندامت از عملكرد خود و طرح مطالبی درباره اصلاح طلبان و از جمله برخی اعضای جبهه مشاركت و سازمان مجاهدين انقلاب پرداخته اند. در عين حال دو تن از اعضای كميته اطلاع رسانی جبهه مشاركت قم اواخر هفته گذشته بازداشت شدند. نظر شما در مورد اين اتفاقات چيست؟

ما موقعيت اين دستگيرشدگان را درك می كنيم و لذا هيچ كس نبايد از اين افراد گله ای داشته باشد. اين هم نوعی فعاليت مدنی بايد به حساب آيد كه با امضای يك متن توسط زندانيان، هم آنان كه از زندان آزاد شده اند و هم مردم به خوبی با اين مسائل آشنا می شوند. از زندانيان هم توقعی جز اين نيست.