دوشنبه ۸ ارديبهشت ۱۳۸۱ - ۲۸ آوريل ۲۰۰۳
محکوميت متهمان اعضای باند قاچاق زنان در ايران

محکوميت متهمان اعضای باند قاچاق زنان در ايران

 

 

خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) از صدور رای دادگاهی در مشهد برای متهمان يک باند ۵۳ نفره قاچاق دختران و زنان ايرانی به پاکستان خبر داده است.

بر اساس اين گزارش، اعضای اين باند مجموعا به ۲۸۱ سال حبس، ۲۲۲ ضربه شلاق و ۶۰۰ هزار تومان جزای نقدی و تبعيد محکوم شده اند.

تنها از آغاز سال نو خورشيدی (۱۳۸۲)، اين دومين يرونده عمده قاچاق زنان است که در محاکم ايران رسيدگی شده است.

در حالی که قاچاق زنان امروزه در سراسر جهان يکی از جرائم سازمان يافته عمده تلقی می شود، اين معضل در جمهوری اسلامی ايران که مبارزه با مفاسد اجتماعی را به عنوان يکی از آرمانهای اصولی خود تبليغ می کند، از حساسيت مضاعفی برخوردار است.

خانم گيتی پورفاضل، وکيل و محقق حقوق زنان، درباره کاستی های قانونی که به نظر وی به تجارت دختران خردسال در مناطق شرقی ايران دامن می زند می گويد: "در بسياری از روستاهای مرزی ما در خراسان مردانی که چند فرزند دارند دختران ۸ الی ۹ ساله خود را به راحتی به ۱۵۰ دلار می فروشند. اين کودکان پس از فروش به پاکستان و يا افغانستان منتقل می شوند."

خانم پور فاضل می افزيد: "متاسفانه قانون نيز به پدر اين اجازه را داده است که بچه ای که حتی به سن بلوغ هم نرسيده به عقد هر کسی درآورد. منتهی در قانون يک اشاره ای هم شده است که اين ازدواج بايد به نفع مولا عليه باشد و با در نظر گرفت مصلحت دختر صورت بگيرد. ولی کدام مرجعی است که بيايد اين مصلحت را تعيين کند. متاسفانه در بعضی مسائل قانون هم دست اين افراد را باز گذاشته است."

در همين حال، گروهی از جامعه شناسان برخی از ملاکهای فرهنگی را در سقوط دختران کم سن و سال در ورطه باندهای سازمان يافته بزهکاری در ايران موثر می دانند.

به گفته اين کارشناسان، عدم پذيرش دختران فراری توسط بسياری از خانوادهای سنتی، عملا راه بازگشت اين دختران به زندگی سالم را از بين می برد.

سارا ايرانی، خبرنگار سرويس حوادث يکی از روزنامه های صبح تهران دراين باره می گويد: "شايد تنها يک يا دو درصد از افرادی که به دام اين باندها افتاده اند بتوانند خود را نجات دهند. اين افراد حتی پس از محاکمه و مجازات نيز ناگزير به اين راه باز می گردند. اين افراد نمی توانند راه ديگری برای تامين اقتصادی خود متصور شوند. در عين حال معمولا کسی نيز حاضر نيست که با اين زنان و دختران ازدواج کند تا آنها بتوانند در پناه خانواده، خود را نجات دهند.