دوشنبه ۸ ارديبهشت ۱۳۸۱ - ۲۸ آوريل ۲۰۰۳
در باره ی بيانيه ی حزب دموکرات کردستان در باره ی عراق:

در باره ی بيانيه ی حزب دموکرات کردستان در باره ی عراق:

تا ييد اشغا ل نظامی ، جنايت و خيانت!

عيسی صفا

يک سال پيش در مقاله أی تحت عنوان" خطر تجاوز نظامی آمريکا و ضرورت تشکيل جبهه ی ضد ديکتاتوری و ضد امپريا ليستی " ( نشريه ی اتحاد کار ۹۶) با استناد به نظر هجری يکی از رهبران حزب دموکرات کردستان که آمريکا را تشويق حمله به ايران کرده بود به " اتحاد برای دموکراسی" متشکل از سازمان کارگران انقلابی ( راه کارگر) و اتحاد فداييان خلق ايران و حزب دموکرات کردستان ايران هشدار داده بودم که حزب دمکرات با توجه به شرايط نوين و تهديدات آمريکا در منطقه نمی تواند متحد قابل اعتماد باشد. پلنوم کميته ی مرکزی حزب دموکرات کردستان ايران به تاريخ ۱۹ آوريل۲۰۰۳متاسفانه تاييدی بر آن هشدار من است! به جمبندی محوری اين بيانيه توجه کنيد:

" شعاری که آمريکا با آن وارد جنگ عليه عراق گرديد دفاع از آزادی، دمکراسی و مبارزه عليه تروريزم مورد حمايت بخش اعظم نيروهای اپوزيسيون عراق وآزاديخواهان ديگر کشورهای ديکتاتور زده ميباشد. اينکه آمريکا به عنوان بزرگترين قدرت امروز جهان از تغيير سيمای خاور ميانه به مفهوم از ميان برداشتن ديکتاتوری وتامين آزادی و دمکراسی برای منطقه سخن به ميان مياورد بارقه اميدی را در دل خلقهای تحت ستم منطقه و مردمان گرفتار در دست واپسگرايی و استبداد به وجود مياورد.( سايت عصر نو ۲۶ آوريل)

حزب دموکرات کردستان عمدا "فراموش" کرده است که آمريکا تا مدتی حمله به عراق را تحت عناوين" خطر سلاحهای کشتار جمعی" رابطه با گروه آلقاعده تدارک می ديد و درست قبل از حمله به عراق و هنگاميکه شورای امنيت سازمان ملل، اکثريت قريب به اتفاق دولتها و افکار عمومی بين المللی در مفابل بی پايگی مواضع دولت بوش قد علم کردند، به سرپوش فريب کارانه ی آزادی و دمکراسی پناه بردند.جالب است که حزب دموکرات کردستان ايران در جريان تظاهرات ضد جنگ دو بار در فرانسه که از طرف اتحاد برای دموکراسی سازماندهی شده بود، شرکت کرده و بيانيه های را امضا کرده است که بيانگر" اهداف تجاوز گرايانه، چنگ طلبانه آمريکا برای دست گذاشتن بر منابع نفتی عراق است" و اينکه کشور ما ايران هم در خطر تجاوز نظامی آمريکا قرار دارد و بايد در مقابل آن مقاومت کرد.البته حزب دمکرات دفعات بعد در تظاهرات ضد جنگ شرکت نکرد با اين بهانه که : ما درمنطقه کردستان عراق زير فشار هستيم! برای موثق بودن خبر لازم است بگويم که سازمانده تظاهرات عليه تجاوز گری آمريکا در فرانسه نويسنده ی اين سطور است. بنابرين اينکه حزب دموکرات کردستان ايران يکباره تجاوز امپرياليسم آمريکا به منطقه خاور ميانه رابعنوان " بارقه اميد در دل خلقهای تحت ستم منطقه" کشف کرده است چيزی بجز دروغ و فريب نيست. اين " بارقه اميد" تنها در قلب رهبران حزب دموکرات شعله ور شده اس !.اعلام آمادگی برای همکاری با امپرياليسم آمريکا! نيروهای مترقی، صلح طب، ميهن پرست و کمونيستها بايد هوشيارانه و قاطعانه در مقابل اين گرايش " نيو فاشيستهای تاربک اند يش" بايستند. نيوفاشيستهايکه از تسلط قانون جنگل بوسيله يکه تازی نظامی آمريکا حمايت می کنند و برای تکه أی از قدرت حاضر به زير پا گذاشتن قانونيت و حقوق بين الملی و دستاوردهای مدنی هستند. خواسته مشترک جهانی و بويژه خلقهای منطقه خروج اشغالگران از عراق و مقابله با تهديد آمريکا نسبت به سوريه، ايران و... است.

يکی از عوامل تحريک کننده حمله آمريکا به عراق همکاری بخشی از اپوزيسيون عراق با اشغالگران بود . جامعه ی عراق امروز با خلاء قدرت روبروست. آمريکا برای پر کردن اين خلاء قدرت بوسيله ی دست نشاندگان خود با مقاومت مردم عراق روبرو شده است.بر خلاف بيانيه ی حزب دموکرات کردستان که از " شادی و سرور " مردم بغداد و ساير شهر ها در عراق صحبت می کند،مردم عراق آمريکا را اشغالگر می دانند و اعتراض و تظاهرات عليه آنها دايمی است. در تظاهرات موصل دو بار ارتش امريکا بر روی تظاهرات کنندگان آتش گشوده و دهها کشته و صدها زخمی بجای گذاشته اند.

بدون ترديد اشغال نظامی عراق وحذف و تحقير سازمان ملل بوسيله ی آمريکا شرايط کاملا نوينی را بوجود آورده است. شرايطی که بويژه در منطقه ما صف بندی های سياسی و اتحادها را بطور عميقی تحت تاثير قرار می دهد.مبازره عليه استعمار نو، عليه تسلط آمريکا و" متحدينش" بر منابع انرژی اين منطقه ی استراتژيک به عنصر بر جسته و دايمی مبارزه برای دموکراسی، آزادی و رشد اقتصادی تبديل می شود.مبارزه عليه استبدادو استعمار امروز بيش از هميشه جدايی ناپذير هستند. وحدت نيروهای مترقی، دموکرات، ملی وکمونيستها در ايران بايد بر اين پايه شکل گيرد. از آنجا که وحدت ضد ديکتاتوری- ضد امپرياليستی نمی تواند بسرعت واز بالا يعنی از طريق مذاکره احزاب و سازمانهای سياسی اپوزيسيون شکل گيرد و از آنجا که چنين گرايشی وسيعا در حال رشد است می توان با تشويق و حمايت از اين گرايش ، فعاليت از پايين را بصورت يک " جنبش وسيع ضد استبداد و ضد استعمار" شروع کرد. چنين جنبشی با استقبال ملی ونيروهای مترقی بين المللی قرار خواهد گرفت.اين يک دعوت عملی برای سازماندهی اين جنبش است!

۲۸ آوريل۲۰۰۳