خشم مردم بغداد از آمريکاييها به دليل انفجار زعفرانيه
تداوم اتهامات آمريکا عليه ايران در مورد «سازماندهی نيرو» در عراق
نگرانی ايران از معامله احتمالی آمريکا با مجاهدين خلق
رابين کوک :من درباره سلاحهای غير مجاز عراق درست میگفتم،چنين سلاحهايی در اين کشور وجود ندارد
مشاور وزير دفاع آمريکا: واشنگتن کشورهای ديگری را بعد از عراق هدف قرار خواهد داد
گاردين: دولت آمريکا يک آمريکايی را در راس صنايع نفتی عراق قرار خواهد داد
عباس امير انتظام ديروز به اوين بازگردانده شد
ممانعت قاضی دادگاه از ملاقات سينا مطلبی با وکيل مدافع خود
دستگاه قضايی مطبوعات را مجبور به چاپ مطلبی در مورد پرونده نظرسنجی کرد
دادخواه به زندان میرود
قطع تماسهای تلفنی زيدآبادی از اوين
حقيقتجو: نمايندگان مجلس ديگر برای رسيدگی به پروندههای سياسی نبايد در هيچ دادگاهی حاضر شوند
مرخصی يک هفتهای برای منوچهر محمدی و احمد باطبی
نشست زن و سينما با حضور نمايندگان سينمای ايران در اطريش
کديور: فشارهای وارد بر مطبوعات، امنيت شغلی روزنامهنگاران را از بين برده است
رضا اکرمی
در بحث اتحاد ، ا ئتلاف و همکاری
بر واقعيات زمينی تکيه نمائيم.
مطلوب ترين شکل تحول،که انجام آن اجتناب ناپذير شده است، وادار کردن رژيم به پذيرش آزادی تمامی احزاب سياسی، اجتماعات، تشکلا ت صنفی و سنديکائی، آزادی مطبوعات و انحلال تمامی ارگانهائی که در سرکوب مردم به کار گرفته می شوند، آزادی زندانيان سياسی و امکان بازگشت ايرانيان خارج از کشور به ايران می باشد.
دريا دل توانا
ارتقا نقش ملل متحد درگسترش دموکراسی
آياادامه سوء استفاده حکومت های استبدادی از اصل " عدم توسل به زور و جنگ"به معنای ناکارائی موازين سازمان ملل متحد نيست؟
آيا نمی توان باگسترش دموکراسی و تمکين به رای و نظر مردم در فضائی آزاد با جهان از در آشتی سخن گفت؟ و همچون ديگر دولت های مدرن از منافع ملی بنحو احسن دفاع کرد؟
برگزاری سمينار جنبش کارگری
انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه صنعتی سهند تبريز در تدارک برگزاری سمينار جنبش کارگری به مناسبت اول ماه مه روز جهانی کارگر می باشد
مسعود بهنود
به ياد اکبر گنجی و ...
دير نيست که زندان از فرهنگ ما بيرون خواهد رفت میدانم و يقين داشته باشيد. و ما قهرمانان را نه از ميان آنها که به زندان بودهاند بلکه از ميان کسانی خواهيم برگزيد که در ساختن و آبادانی اين ملک سهمی بزرگ بگيرند زندان برای بدکاران خواهد ماند چنان که بايد و ديگر بودن در آن افتخاری نخواهد بود و اين قصه هم خاطره ای خواهد شد.
صدام رفت. جز ويرانی از خود باقی نگذاشت. اما آن ها که به نام آزادی با تانک و تفنگ و گلوله های اورانيوم به قلب بغداد رسيده اند، احساس خوشبختی رهائی از دست صدام را به تلخی بعد از ديکتاتور و تبديل شدن به مستعمره آمريکا در آستانه قرن بيست و يکم آلوده اند. آمريکائی ها کتمان نمی کنند که در مورد عراق فقط آن ها می خواهند تصميم بگيرند و حضور آن ها در عراق موقتی نيست. استقرار در عراق جزو عناصر استراتژی دراز مدت آن ها در تغيير سيمای سياسی منطقه است. هدف ها هم روشن شده اند. ايران و سوريه بعد از استقرار درعراق.
صدام رفت اما تا استقرار حکومت مردم در عراق راه درازی در پيش است.