رئيس دانا در ميزگرد ايلنا:

مشکلات مربوط به ايجاد تشکلهای مستقل کارگری در ايران به ساختار اقتصادی قدرت باز می​گردد

انحصار طلبی پديده سرمايه داران است

.

تهران- خبرگزاری کار ايران

فريبرز رئيس دانا معتقد است که انحصار طلبی پديده سرمايه​داری و قدرت سلطه​گرانه است و نمی​توان آن را پديده​ای کارگری به حساب آورد.

به گزارش سرويس اجتماعی ايلنا، فريبرز رئيس دانا، استاد دانشگاه، محقق و پژوهشگر مسائل اقتصادی و اجتماعی که در ميزگرد بررسی مشکلات صنفی کارگران سخن می​گفت، افزود: مشکلات مربوط به ايجاد تشکلهای مستقل کارگری در ايران به ساختار اقتصادی قدرت باز می​گردد.

وی افزود: برای ايجاد اين تشکلها اراده و ميل فراوان گروههای کارگری وجود دارد، اما برای شکل​گيری اين تشکلها، مساعدت لازم از سوی ساخت اجتماعی اقتصادی و سياسی قدرت، صورت نمی​گيرد و موانع گوناگونی سد راه اين آنها قرار دارد.

وی افزود: ساختار قدرت در ايران به دلائل و شرايط ويژه از شکل​گيری تشکلهای صنفی بزرگ در هراس است.

اين استاد دانشگاه تصريح کرد: اين ساخت قدرت، مانع تحرک جامعه و گسترش آزادی، رشد اقتصادی و شکل گيری منافع کارگری شده و با گسترش بيکاريها و ناکارآمديهای اقتصادی و صنعتی با حقوق کارگری در تعارض قرار گرفته است.

رئيس دانا افزود: ساختار قدرت متضمن منافع کارگران و تأمين حقوق آنان نيست، اگر اين چنين بود، شمار بيکاران به اين حد نمی​رسيد و شاهد سقوط دستمزدهای واقعی کارگران نبوديم.

وی با اشاره به اين که بايد کارگران ما بخش زيادی از کرسی​های مجلس را در اختيار داشته باشند، گفت: کارگران ما از طبيعی​ترين و اصلی​ترين حق خود يعنی تشکيل تشکلهای مستقل کارگری محروم هستند.

اين جامعه شناس تصريح کرد: اين برداشت که کارگران ما علاقه​ای به تشکلهای کارگری ندارند، اشتباه است و آنچه که مانع شکل​گيری تشکل​های مستقل کارگری می​شود، ساختار قدرت است که منافع خود را با قدرت يابی به حق ، صلح​آميز و قانونی طبقه کارگر در تضاد می​بيند.

وی با اشاره به اين موضوع که انتقاد از خود بايد مورد توجه تشکلهای کارگری قرار گيرد، گفت: اين يک حقيقت است که تشکلهای رسمی کارگری مانند شورای عالی اسلامی کار و خانه کارگر همکاريهای لازم را انجام نمی​دهند و در طول سالها برای تشکلهای کارگری ديگر مانع ايجاد کرده​اند.

کارشناس مسائل اقتصادی خاطرنشان کرد: در دو سال اخير شاهد تحولاتی در خانه کارگر بوده​ايم، گشايشهايی شکل گرفته، تمايلاتی به سود گسترش و تبديل خانه کارگر به يک مرکز بزرگتر صورت گرفته است ولی اين اقدامات کافی نيست و جبران عقب ماندگی​های سالهای اخير را نمی​کند.

رئيس دانا گفت: موضوع ديگر، انتقادی است که به تشکلهای صنفی وارد است، زيرا آنها بين يک نسل سازمان ده فعال، مبارزه، آگاه به منافع کارگری و ملی و نسل جديد کارگری شکاف ايجاد کرده​اند و ساختار قدرت نيز در عمق بخشيدن به اين شکاف بی​تأثير نبوده است.

وی با انتقاد از فعالان سنديکايی و کارگری گفت: انتظار ما از همه آنها اين بود که بيشتر اقدام می​کردند و ترسها و محافظه​کاريهای خود را کنار می​گذاشتند.

اين استاد دانشگاه با اشاره به اين که انتقاد سوم به روشنفکران، تحصيلکردگان، کارشناسان و نظريه پردازان باز می گردد، افزود: ما که خود را به افتخار، اقتصاد دانان طبقه کارگر می​ناميم، آيا به قدر کافی در اين زمينه قدم برداشته​ايم؟ من به شخصه از نتيجه کار خود و همکارانم راضی نيستم.

وی تصريح کرد: البته تحولاتی که امروز در ايران برای حرکت به سوی احقاق ، حقوق کارگری شکل گرفته نويد بخش اين است که می​توانيم نارسايی​های خود در اين زمينه را جبران کنيم.

رئيس دانا با اشاره به اين که در جامعه کارگری به راحتی به ديگران مارک سياسی بودن می​زنند، گفت: بنده هم اين تجربه را داشته​ام اما از موقعيت خود استفاده کرده و به جستجوی حل آن برآمدم و سعی کردم باز هم اين ما باشيم که آشتی و دوستی ، صلح ، وحدت و برابری کارگران را پيشنهاد می​کنيم.

وی افزود: بسيار ناخوشايند است که در جامعه کارگری کسی را که با نگاه خاصی با مسائل آنها برخورد می​کند و تجربه حمايت از اين تشکل ها را دارد از سوی يک نهاد رسمی مارک انحصار طلبی بخورد.

رئيس دانا با اشاره به سال های ۱۳۰۶ و ۱۳۰۷ گفت: در اين سال​ها ضربه هايی به جنبش دموکراتيک و عدالت خواهانه وارد شد و از آن سال به بعد تمام عملکردهای دولت کارگرکشانه و کارگر سوزانه بود.

محقق مسائل اقتصادی و اجتماعی افزود: هيچ عملکرد ويژه​ای در مورد مسائل کارگران از سوی دولت صورت نگرفته است که بخواهيم از آن قدردانی کنيم.

رئيس دانا با اشاره به اين موضوع که دولت ما دولت سرمايه​داری است، گفت: دولت ما سرمايه​دار دولتی است، يعنی عملکردش دولتی است بدون اينکه به خدمت رفاه اجتماعی وطبقه کارگر باشد.

وی با تأکيد بر اين موضوع که کارگران و کارکنان دولت، از اين نهاد ناراضی هستند، گفت: به عنوان نمونه يک ميليون و ۴۰۰ هزار نفر کارمند وزارت آموزش و پرورش داريم که اکثر آنها از زندگی آبرومند و مناسب برخوردار نيستند.

اين جامعه شناس افزود: تشکلهای کارگری ذاتا تشکلهای صنفی هستند و نه تشکلهای سياسی، طبيعی​ترين و اساسی​ترين تکليف اجتماعی آنها ، دخالت در امور سياسی است.

اين استاد دانشگاه تصريح کرد: در کنار تشکلهای روشنفکری، تشکلهای کارگری بايد به امور سياسی حساس باشند، چرا که مسائل سياسی بر سرنوشت تشکلهای کارگری تأثير گذار است.

اين کارشناس مسائل اقتصادی از فعاليتهای دموکراتيک به عنوان پلی بين فعاليتهای سياسی و صنفی ياد کرد و افزود: فعاليتهای دموکراتيک برای جنبش های کارگری و دانشجويی از مبرم​ترين فعاليتها است چرا که اين فعاليتها به لحاظ ايجاد تعادل در وزن اجتماعی بسيار پر اهميت هستند.

رئيس دانا گفت: هم اکنون بين ۲/۴ تا ۵/۴ ميليون کارگر بيکار داريم که بايد درباره نيازها، ضرورتها و مسائل اجتماعی اين لايه ، صحبت شود.

وی با تأکيد عمده​ترين کار خير، ايجاد عدالت اجتماعی است، تصريح کرد: اگر ما کسی را دوست داريم بنابر باورهای خود به او احترام می​گذاريم، او را منشأ کار خير می​دانيم و بی​جهت برای کسی ارزش قائل نخواهيم بود.

رئيس دانا بيان کرد: عملکرد جمهوری اسلامی درحوزه اقتصادی و کارگری قابل انتقاد است و در اين زمينه بی​دليل به مدح کارهای نکرده آن نخواهيم پرداخت.

اين استاد دانشگاه با انتقاد از عدم انعکاس اخبار مربوط به کارگران در رسانه های کشور گفت: اين عدم انعکاس بسيار جدی است و مسائل کارگری در رسانه ها يا انعکاس نمی يابند يا بسيار موزيانه و رياکارانه مطرح می​شوند.

وی با اشاره به همکاری خود با نشريه تئوريک انديشه کار تصريح کرد: من تا زمانی به اين نشريه کمک خواهيم کرد که بدانيم منافع قشر کارگر حفظ می​شود وگرنه ما نه عشق نوشتن داريم و نه عشق قلم زدن.

محقق مسائل اقتصادی عملکرد برخی روزنامه​های اصلاح طلب را در حوزه کارگری صادقانه نداست و گفت: برخی روزنامه​های اصلاح طلب در مورد کارگران جفاپيشگی می​کنند و از بيان مسائل روحی ، انديشه ای و سياسی کارگران اکراه دارند.

ادامه دارد