هزينه​ها را «گنجی» پرداخت؛ ما چه کرده​ايم؟

رضا انصاری راد

سايت «رويداد»

مدتی است گذشت سه سال از زندانی شدن اکبر گنجی در وجودم حس غريبی را ايجاد کرده است اما ديدن مطلبی در روزنامه ياس نو (دوشنبه اول ارديبهشت) که به بهانه سومين سال در بند شدن گنجی به چاپ رسيده بود آن حس را به بغض ترکيده​ای تبديل کرد و اين چند سطر محصول آن است. گويا عادت کرده​ايم که نيروهای خود را به فراموشی بسپاريم و تنها به مناسبت​ها يادی از آنها بکنيم. آيا مناسبتی از وجود و ذات اکبر گنجی مهمتر هم وجود دارد. آيا نبايد از گنجی به خاطر خود گنجی آن هم به دليل نقش مؤثر و مهمی که در کنار ديگر فعالان در جريان دستاوردهای کشورمان در جهت احيای حقوق ملت ايفا نموده است، ياد کرد. منصفانه مطبوعات و ديگر تريبون​هايمان را جست​وجود کنيم تا ببينيم چقدر از حقوق اين قهرمان دفاع کرده​ايم. ما که اگر امروز قوه مجريه را در اختيارداريم گنجی در آن سهم بسزايی دارد. ما که اگر مجلس اصلاحات را در اختيار داريم، گنجی جزو سهامداران عمده آن است. اگر ما امروز سخنی و فعاليتی می​کنيم و گرفتار تاريکخانه اشباح نمی​شويم از برکت نورافکنی​های امسال اوست. اگر امروز عاليجنابان خاکستری و شاه کليد، ديگر توانمندی سابق را ندارند، نعمتی است که در بدست آوردن آن گنجی را نمی​توان فراموش کرد. پس ما اگر از گنجی و امثال آن ياد کنيم و از حقوقشان دفاع کنيم در حقيقت از کيان، آزادی و حرمت خود دفاع کرده​ايم. گنجی را آخرين بار که به مرخصی آمده بود و قريب به دو سال و اندی از حبس​اش می​گذشت همان گنجی سرفراز و خرسند ديدم که شجاعانه در تحريريه روزنامه​های صبح امروز و خرداد مشغول نورتاباندن به تاريکخانه اشباح و بازکردن مشت برخی عاليجنابان بود. همان گنجی بود که بی​هيچ هراسی در ميتينگ​های حسينيه ارشاد و کوی دانشگاه علاوه بر دفاع از مردمسالاری و حقوق ملت از برهم زدن و آشوب هم جلوگيری می​کرد. او زمانی مرخصی می​آمد که به همچنان به دور از هرگونه شائبه و دغدغه​ای پذيرای پرداخت هزينه از جانب همه مردم به ويژه اصلاح​طلبان که از نعمت​های برشمرده شده بهره​مند بودند اما ما چه کرده​ايم.

آيا اينکه پس از ماه​ها بی​خبری تنها به مناسبت سومين سال حبس​اش ستونی را قلمی کنيم، سهم ما در اين معادله چيست؟ گنجی مرا به ياد امثال "ماندلا" می​اندازد.

آيا سی سال حبس ماندلا که روی ديگرش تأخير سی ساله به دست آوردن حقوق ملت بوده، زيان و خسرانی است که در کارنامه ماندلا ثبت است يا بايد در حساب حسرت و غبن ملت آفريقای جنوبی گذاشت.

مطمئنا جواب اين سؤال گزينه دوم خواهد بود زيرا ماندلا به تکليف و وظيفه​اش عمل کرده و مزد اين فداکاری را هم با عزت و احترام و سربلندی و اعتبار بين​المللی و آسايش خاطری که الان از آن بهره​مند می​باشد بدست آورده است اما اين ملت هستند که هر سال از اين سی سال نقطه تاريکی است در کارنامه عدم برخورد ايشان از آنچه مستحق​اش بوده​اند و دليل اين امر هم اين بوده که همگان همچون ماندلا نخواسته​اند وظيفه خود را به تمام و کمال انجام دهند.

حال اگر گنجی در زندان باشد او نيست که خسران نصيب​اش می​شود بلکه کسب حقوق شهروندی و برخورداری از نعمت آزادی اين مردم است که به تأخير می​افتد.

پس بياييم همگان همچون گنجی و امثال او وظيفه خود را انجام دهيم و از پرداخت هزينه به ميزانی که بر گردن ما است نهراسيم.

پس دفاع از گنجی دفاع از حقوق ملت است و باز کردن مسير فعاليت امثال او باز کردن مسير رسيدن ملت به حقوق​اش است.