کارشناس فناوری اطلاعات:

روش​های رايج فيلترينگ موثر و چاره​ساز نيست

فيلترينگ شديد، سايت​ها را به سمت گمنامی و تندنويسی می​برد

عطريانفر ( مدير مسئول همشهری )

توصيه نمی​کنم که در مقام يک کار واکنشی در قضيه اينترنت وزارت ارشاد خودش را مسئول تلقی کند.

عليرضا رجايی :

پس از جريان مهار روزنامه​ها و مطبوعات حالا به سراغ سايتها و نشريات اينترنتی آمده​اند.

 

 

کارشناس فناوری اطلاعات:

روش​های رايج فيلترينگ موثر و چاره​ساز نيست

فيلترينگ شديد، سايت​ها را به سمت گمنامی و تندنويسی می​برد

خبرگزاری دانشجويان ايران - تهران

يک کارشناس فناوری اطلاعات گفت:" اعمال سانسورهای اينترنتی نتيجه​ی منفی به بار خواهد آورد و فيلترينگ ابزار موثر و کارآمدی نيست."

"محمود اروج​زاده"، مدير مسوول ماهنامه​ی دنيای کامپيوتر و ارتباطات در گفت و گو با خبرنگار سرويس IT خبرگزاری دانشجويان ايران با اشاره به حق و نياز به دسترسی آزاد به اطلاعات افزود:" خوشبختانه جريان دسترسی به جريان آزاد اطلاع رسانی جزو اهداف اصلی در سياست​های کلی نظام شمرده می​شود و اين نکته​ی مثبتی است."

وی ادامه داد:" اينترنت از ابزارهای جديد رسانه​يی است که با ورود اجزای تازه​تر به ابزاری غير قابل کنترل تبديل شده و فضای حاکم بر اين پديده با فضای حاکم بر ساير رسانه​های سنتی مانند کتاب و روزنامه متفاوت است؛ لذا تصميم گيرندگان، هنگام کنترل اينترنت بايد با در نظر داشتن اين نکته و نيز با اصل قرار دادن حق آزادی دسترسی به جريان اطلاعات در سايت​ها مگر در موارد خاص ، به اخذ تصميم​های کارآمد، منطقی و عملی اقدام کنند."

وی با اشاره به وجود نرم​افزارهای جديد برای شکستن فيلترينگ تاکيد کرد:" روش​های رايج فيلترينگ موثر و چاره​ساز نيست و با افزايش سطح عمومی دانش جامعه، جلوگيری از دسترسی به اينترنت با روش​های زيادی به راحتی قابل دور زدن می​شود؛ در نتيجه مبنا بايد مصونيت و تثبيت فرهنگی گذاشته شود."

اروج زاده درباره​ی کاربرد فيلترينگ گفت:" تجربه​ی شکست کشورهايی مانند چين که فيلترينگ به طور جدی در آنها اعمال می​شد، نشان می​دهد که فيلترينگ و اعمال محدوديت برای سايت​ها به ويژه در برخوردهای اخير با سايت​های شفاف که مسوولان آنها از افراد شناخته شده محسوب می​شوند، روش نامناسب و تعجب​آوری است."

وی افزود:" با اعمال فيلترينگ شديد، سايت​ها به سمت گمنامی و تندنويسی پيش خواهند رفت و اين به صلاح جامه نيست. حرف​های منطقی تنها با وجود قواعد منطقی در سايت​ها، همچنين وجود شرايط برای به عهده گرفتن مسووليت آن، زده خواهد شد."

اين کارشناس فناوری اطلاعات تصريح کرد:" متاسفانه قانون معينی برای مشخص شدن تکليف سايت​ها وجود ندارد. اين در حالی است که محدود کردن سايت​ها بايد با قانون همراه باشد و انگشت​ گذاشتن بر روی برخی از سايت​ها با تشخيص ۲ يا ۳ نفر که مشخص نيست خيلی مفيد و علمی باشد، از نظر افکار عمومی و متخصصان در اين زمينه موجه به نظر نمی​رسد."

وی تاکيد کرد:" هر چقدر محدوديت بيشتر اعمال شود، افکار عمومی بيشتر به سمت پديده​ی محدود شده جذب خواهد شد، در صورتی​که اگر به جای فيلترينگ متمرکز و غليظ، کار و تشخيص به خود خانواده​ها سپرده شود، خود به خود مکانيزمی برای جلوگيری مناسب ايجاد خواهد شد."

وی در مورد اين احتمال که عدم شفافيت در مورد فيلترينگ، زمينه​ی سوء استفاده​های سياسی و ادعای کاذب برخی از سايت​ها مبنی بر مسدود شدن سايت خود را برای جذب و افزايش کاربران فراهم می​کند، گفت:" فضای اطلاع رسانی بسيار پر حجم است و موردی برای مخفی بودن در آن وجود ندارد و خيلی راحت در مقابل امکان ادعاهای کاذب، امکان رد کردن آن نيز توسط مطبوعات يا ساير رسانه​ها وجود دارد."

اروج زاده، با اشاره به موفقيت وبلاگ​ها در توليد محتوای فرهنگی و اطلاعات به زبان فارسی در اينترنت طی دو سال اخير خاطرنشان کرد:" متاسفانه هياهوهای اخير حول بحث فيلترينگ باعث شده تا توليد محتوای فارسی در اينترنت مورد کم لطفی قرار بگيرد و اين شائبه که توليد کنندگان محتوا و افراد فنی تنها برای خلاف به سمت اينترنت می​رود، ايجاد شود؛ در صورتی که محتوای فارسی با عملکرد وبلاگ​ها و سايت​ها توسط هيچ سازمان و ارگان ديگری قابل توليد نيست."

بدون ترديد اين​روزها قضيه « محدودسازی و فيلتر کردن سايتها » مهمترين بحث بين کاربران اينترنتی در ايران است.

اگر دوست داريد نظر متخصصين را در اين مورد بدانيد ، اينجا را کليک کنيد تا گزارش « سمينار جايگاه حقوقی و حرفه​ای نشريات الکترونيکی » را که هفته پيش در حاشيه نمايگاه کتاب و مطبوعات برگزار شد، ببينيد. ما هم در حاشيه نمايشگاه کتاب و جشنواره مطبوعات به سراغ اهل سياست رفتيم تا نظر آنها را هم در مورد اين قضيه جويا شويم.

 

عطريانفر ( مدير مسئول همشهری )

توصيه نمی​کنم که در مقام يک کار واکنشی در قضيه اينترنت وزارت ارشاد خودش را مسئول تلقی کند.

 

گفت و گو از سايت ۷ سنگ

در مورد محدودسازی سايتهای اينترنتی نظرتان را بيان کنيد.

جريان اطلاع​رسانی از طريق اينترنت ، يک جريان فراگير و جهانی است که کل جريان معاصر که به شکلی در اين شبکه قرار می​گيرند ، تعلق دارد. « محدودسازی » خيلی قابل زد يا قبئول نيست. بيشتر بايد به اين نکته توجه کنيم که اگر قرار به ايجاد مصونيت و زمينه سازی برای صيانت نسل جوانمان است ، يک مکانيزمهای را بايد طلب کنيم که با ايجاد يکسری محدوديت در شبکه اطلاع​رسانی از بخشهای خوبش غافل نشويم. که اين نيازمند يک فکر گسترده و ايجاد يک طرح جامع اطلاع​رسانی است که متاسفانه ما فاقد آن هستيم.

طبيعی است می​شود به گونه​ای عمل کرد که مردم احساس کنترل نکنند ، در کشور اسلامی ما آنچه به نفع فکر و فضيلت يک جو.ان است بدستش برسد ، ولی جنبه​های مبتذل و مسئله​ساز و در جهت شيوع فساد به شکلهای مطمئنی کنترل شود.

اما به نظر می​رسد دامنه اين محدودسازی به سايتهای خبری-سياسی هم رسيده و در روزهای گذشته شاهد فيلتر شدن برخی سايتهای سياسی هم بوديم.

آنچه که من بيشتر بدان اشاره دارم جنبه​های ابتذال است و ابتذال نه تنها در فرهنگ اسلام ، بلکه در فرهنگ ديگر کشورها که حکومتشان ، حکومت دينی هم نيست ، ريشه برانداز و بنيان​برافکن تلقی می​شود. در حوزه​های اطلاع رسانی در بخش سياسی و مسائل فرهنگی-اجتماعی محدوديت​سازی امر قابل قبولی نيست ، چرا که اطلاعات به صورتهای متفاوت رسيده می​شود قابل کنترل نيست. مهم اين است که ما جوانانمان و نيروهای کار آفرينمان را به سلاحی مسلح بکنيم که اگر ناخواسته در مقابل تحليلهای غلط سياسی قرار گرفت ، خودبه​خود دچار نوعی مصونيت ذاتی باشد ، محدوديت خارجی هيچ وقت کارساز نيست.

 

و در مورد اعمال قانون مطبوعات بر سايتهای اينترنتی ...

صرف يک تغيير تاکتيکی و مقطعی در قانون دردی را دوا نمی​کند. در واقع اگر وزارت ارشاد همت خودش را صرف « نظام جامع اطلاع​رسانی » که ما فاقد آن هستيم ، که علی​القاعده خيلی بهتر و ثمربخش​تر است.

به صرف اينکه با چند ماده قانون بتوانيم کنترلهای فيزيکی را اعمال کنيم ، اين امر پس از مدتی خاصيت و کاربرد خودش را از دست می​دهد خاطرم هست در سال شصت و پنج ويدئو را به عنوان رسانه​ای ياغی نام می​بردند و اين تفکر بر وزارت ارشاد ما هم حاکم بود ولی صرف طرد يک جنبه تکنولوژی در کشور ما که دردی را دوا نکرد. بعدها ديدم که جهان از پديده​ای به نام ويدئو عبور کرد و منتظر اين سخنان هم نشد.

امروز هم اگر ما با چند بند قانونی بخواهيم در مقام نوعی کنترل​های سياسی برآييم ، به سرعت مدلهای ديگر د صحنه ظاهر خواهد شد. لذا توصيه نمی​کنم که در مقام يک کار واکنشی در برابر چنين اتفاقی وزارت ارشاد خودش را مسئول تلقی کند و بخواهد از اين طريق قانون گذاری وارد قضيه شود.

 

و در مورد وبلاگها چه نظری دارد ؟

وبلاگها يک جريان عام و فراگير است که من فکر می​کنم اين جريان در اوج تهييج ، تبليغ و ترويجش قرار دارد و اين ناخواسته برميگردد و کاهش پيدا می​کند. در واقع پاسخ دغدغه​های فردی هر شخص است که دوست دارد در دنيای معاصر اطلاع​رسانی يک جايگاهی را به خود اختصاص دهد و اگر حاکميت در برابر اين اتفاق برخوردهای غير منطقی و غير قابل قبول انجام ندهد ، ناخواسته اين جريان در جای طبيعی خودش قرار خواهد گرفت و فکر کنم اين حساسيت هم کاهش پيدا خواهد کرد. امروز وبلاگ​ها بيشتر به هيجان جوان و برخی از نيازهای غريزی و شخصی بچه​ها پاسخ می​دهد که اين بعد از مدتی ناخواسته کم می​شود و جهت پيدا می​کند و به سمت گفتگو بين نيروهايی که يک شان انديش​ورزی و يک شان فرهنگی ، فکری برای خودشان قائلند و می​خواهند در دنيای معاصر خودشان از طريق شبکه با کسی گفتگو کنند.

با سپاس

 

 

عليرضا رجايی :

پس از جريان مهار روزنامه​ها و مطبوعات حالا به سراغ سايتها و نشريات اينترنتی آمده​اند.

گفت و گو از سايت ۷ سنگ

 

در مورد محدودسازی سايتهای اينترنتی چه نظری داريد.

همانطور که از قبل هم پيش​بينی می​شد ، پس از جريان مهار روزنامه​ها و مطبوعات حالا به سراغ سايتها و نشريات اينترنتی آمده​اند. اقبال به اينترنت روز به روز بيشتر می​شود که اين مسئله بخاطر طيف وسيع جامعه روشنفکری و گروههای تحصيلکرده موجود در ايران ، طبيعی هم هست.

نکته ديگر هم اينست که خيلی از روزنامه​ها و نشريات بعدا از همين سايتها نقل قول می​کنند. بخاطر همين احساس خطر به مسدود کردن فضای اطلاع​رسانی از طريق اينترنت دست خواهند زد و به سراغ سايتهای اينترنتی می​آيند.

 

در مورد وبلاگها چه نظری داريد ؟

به نظر من خيلی خوب و جالب است. با اين محدوديتهای موجود فضای تنفسی است که الان ايجاد شده است. آدمهای مثل من که عادت دارند به شکل سنتی روزنامه بخوانند ، برای ما هم آموزشی است که با اين فضای نو آشنا بشويم.

 

به نظر شما دامنه محدودسازی سايتهای اينترنتی به وبلاگها هم خواهد رسيد ، با توجه به پر هزينه بودن اين امر ، حاکميت حاضر به پرداخت چنين هزينه​ای خواهد شد ؟

همچنين تمرکزی برای محدود کردن وجود ندارد ولی احتمالا به سراغ افراد شاخص و شناخته شده خواهند رفت و آنان را محدود خواهند کرد. مثل آقای مطلبی که در اين قضيه فعال و شناخته شده بودند و نقش محوری در گسترش اين فضا داشتند.