برای اتحاد جمهوری خواهان ايران

ما امضاءکنندگان زير، با ديدگاههای اجتماعی و سابقه های سياسی گوناگون که به ارزشهايی چون گفتگو، شکيبايی ، تحمل مخالف، حکومت قانون و آشتی ملی - بمعنای همزيستی همه گرايشهای سياسی درشرايط دمکراتيک - پايبنديم، اين متن را برای اتحادی گسترده تر ميان جمهوری خواهان ايران منتشر می سازيم تا از راه گفتگو و بحث و تبادل نظر آشکار، در درون و برون کشور، ترميم و تکميل گردد و امکان تدقيق راهبرد مشترک سياسی و هماهنگی در اقدامات عملی را فراهم آورد.

 

 

پس از يک قرن تلاش برای گذار از استبداد به دمکراسی و از سنت به تجدد، مردم ما در آستانه حرکتی تازه در راه تحقق آرمانهای ديرپای خويشند. تجربه بيست و چهار سال حاکميت دينی، تحول ذهنيت و فرهنگ سياسی مردم و بروز گرايش های آزادی خواهانه زمينه مساعدی برای شکل گيری و رشد نهادهای مدنی، جنبش های اجتماعی و سازمانيابی سياسی در جامعه پديد آورده است. آزمونهای شش سال گذشته، همراه با نقد آشکار وضع موجود، اعتراض و رودرويی در عرصه عمومی و همچنين شرکت در انتخابات، اکثريت بزرگ جامعه را به همرأيی و نيروی خود آگاهتر ساخته و عزم و اراده ای جديد برای مبارزه در راه مردمسالاری برانگيخته است. جنبش های اجتماعی زنان، جوانان و دانشجويان نقشی اساسی در اين مبارزه بعهده دارند.

حرکت اصلاح طلبانه دوم خرداد اگر چه دستاوردهايی همچون بازنمايی تناقضات قانون اساسی، گشايش فضای مطبوعاتی و کمک به انزوای جناح های اقتدارگرا با خود داشته است، اما اين حرکت نتوانسته است حقوق اساسی مردم و آزادی های فردی و اجتماعی را تثبيت کند. يکی ازعلل "بن بست اصلاحات" سرسختی اقتدارگرايان در تداوم استبداد است، اما علل ديگر آنرا بايد در محدوديت برنامه سياسی اصلاح طلبان، تناقضات نظری، اتکای يک سويه بر ظرفيت های قانون اساسی و کم توجهی به سازماندهی نيروهای جامعه مدنی جستجو کرد. اين تجربه نشان داد که اصلاحات تدريجی و قانونی به ميانجی مجلس و قوه مجريه، بدون تکيه به نيروی سازمان يافته مردم و تغييرات بنيادی در قانون اساسی به سرانجام نخواهد رسيد. ساختار سياسی و قانون اساسی جمهوری اسلامی که دين و دولت را درهم آميخته و برپايه تبعيض ميان شهروندان بناشده است، نمی تواند مبنای تدوين قوانين و تنظيم مناسبات اجتماعی به شيوه ای امروزی و مردمسالارانه باشد.

امروز ولايت فقيه و نهادهای وابسته به آن بزرگترين مانع در راه استقرار مردمسالاری و ثبات و پيشرفت کشورند. ايستادگی آنان در برابر آراء ملت و جنبش اصلاحات به جدال فرساينده بين جناح ها، عدم هماهنگی دستگاهها و از دست رفتن اعتماد مردم انجاميده و اساس مشروعيت نظام را فروريخته است. تداوم سرکوب، نقض حقوق مردم و گسترش فقر و فساد، کشور را بسوی بحرانی اجتماعی و سياسی ميکشاند. در سطح بين المللی نيز جمهوری اسلامی نه تنها منافع ملی ايران را تامين نمی کند بلکه امنيت و تماميت ارضی کشور را با خطراتی بزرگ روبرو ساخته است.

در چنين وضعيتی همگامی و همآهنگی افراد و نيروهای آزادی خواه و ايجاد يک جنبش وسيع دمکراتيک ميتواند اقتدارگرايان را به تمکين و پذيرش مطالبات مردم وادار سازد و راه دستيابی به آزاديهای سياسی، برگزاری انتخابات آزاد و در نهايت مراجعه به آراء عمومی را برای تغيير قانون اساسی و گذار به دمکراسی بگشايد. تشکل جمهوری خواهانی که در پی تحول مسالمت آميز جامعه اند، با برنامه سياسی روشن و راهبردی مبتنی بر بسيج سازمان يافته مردم، گامی در جهت شکل گيری چنين جنبشی است.

فرادستی نيروهای مردم سالار و جمهوری خواه تنها با برنامه و مبارزه سياسی به دست نميايد بلکه همزمان مستلزم گسترش فرهنگ دمکراسی، پيدايش نهادهاي مدنی و پيوند سياست با منافع لايه های مختلف اجتماعی است. تقويت فرهنگ دمکراسی و ايجاد نهادهاي مدنی، پايه های اقتدار گرايی را تضعيف ميکند و نيروهای طرفدار مردم سالاری رادر موقعيتی تعيين کننده قرار ميدهد.

ما امضاءکنندگان زير، با ديدگاههای اجتماعی و سابقه های سياسی گوناگون که به ارزشهايی چون گفتگو، شکيبايی ، تحمل مخالف، حکومت قانون و آشتی ملی - بمعنای همزيستی همه گرايشهای سياسی درشرايط دمکراتيک - پايبنديم، اين متن را برای اتحادی گسترده تر ميان جمهوری خواهان ايران منتشر می سازيم تا از راه گفتگو و بحث و تبادل نظر آشکار، در درون و برون کشور، ترميم و تکميل گردد و امکان تدقيق راهبرد مشترک سياسی و هماهنگی در اقدامات عملی را فراهم آورد.

 

ما ديدگاه های خود را به شرح زير اعلام ميداريم:

۱.مناسبترين شکل تحقق مردم سالاری در ايران نظام جمهوری پارلمانی بر اساس تفکيک قوای سه گانه و تضمين حقوق و آزاديهای فردی و اجتماعی مندرج دراعلاميه جهانی حقوق بشر و ميثاق های ضميمه آن است. اصل تناوب قدرت و انتخابی بودن سران کشور و دولت، هرگونه ادعای امتياز موروثی ، دينی و مسلکی را در امر حکومت بی اعتبار می سازد.

۲.نظام جمهوری بر اساس جدايی دين و مسلک از حکومت استوار خواهد بود، بدون آنکه مانع حضور و مشارکت پيروان هيچ مذهب و مسلکی در عرصه سياست باشد. اين جدايی امکان همزيستی دموکراتيک پيروان همه اديان و مذاهب و عقايد را در کنار يکديگر فراهم می آورد و دولت را از دخالت در عرصه خصوصی و زندگی شخصی شهروندان باز می دارد.

۳.دوام دموکراسی بدون رفع تضييقات و محروميت های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ممکن نيست. آزادی، عدالت اجتماعی و توسعه اقتصادی لازم و ملزوم يکديگرند. ما طرفدار توسعه پايدار، ايجاد امنيت اجتماعی و فرصت های برابر برای دسترسی همگان به مسکن و بهداشت، آموزش و فرهنگ و امکانات رفاهی هستيم.

۴.توسعه پايدار مستلزم همزيستی متعادل انسان با محيط زيست است. از اين رو ما خواهان حفاظت از طبيعت و محيط زيست برای سلامت نسل های امروز و بقای نسل های آينده ايم.

۵.حقوق زنان حقوق بشر است. ما به برابری حقوق زن و مرد و اصول مندرج در "کنوانسيون رفع تبعيض از زنان" اعتقاد داريم. ما خواهان تضمين قانونی حقوق زنان در خانواده و جامعه و رفع ستم های فرهنگی، سياسی و اجتماعي مبتنی بر جنسيت عليه زنان و فراهم آوردن امکانات لازم برای رشد استعدادها و توانايی های زنان درهمه عرصه های زندگی فردی و اجتماعی هستيم.

۶.ما به برابری کامل حقوق همه شهروندان بدون در نظر گرفتن تفاوت های قومی، زبانی، مذهبی و شيوه های زندگی فردی عقيده داريم و خواهان جبران تضييقات گذشته نسبت به اقليت ها در زمينه های فرهنگی و سياسی و اجتماعی و تلاش در راه گسترش تفاهم بين اقوام و پيروان مذاهب گوناگون در ايران هستيم.

۷.يکی از مبانی اداره کشور واگذاری تصميم گيری های مربوط به شرايط زندگی و اداره امور محلی و منطقه ای به نهادهای انتخابی مردم همان محل و منطقه است. سياست متکی بر توزيع مسئوليت ها و عدم تمرکز قدرت، در چهارچوب تماميت ارضی و اولويت مصالح ملی همراه با احقاق حقوق اقليت های قومی، همبستگی ملی ايرانيان را ريشه دارتر ميسازد و عامل تثبيت و تضمين حاکميت ملی خواهد بود.

۸.ما طرفدار مبارزه سياسی مسالمت آميزيم و برگزاری همايش ، تحصن، راه پيمايی، اعتصاب و مقاومت مدنی برای رسيدن به مطالبات اقتصادی و سياسی و نيز مراجعه به آرای عمومی و همه پرسی را، جزئی از حقوق قانونی مردم و مطابق با معاهدات و موازين بين المللی می دانيم.

۹.ما خواهان زدودن خشونت از روابط سياسی، اجتماعی و خانوادگی هستيم. ما شکنجه و اعدام را طرد و محکوم می کنيم و مجازاتهای خشن و مغاير با حيثيت انسان را غيرقابل توجيه می دانيم. به اعتقاد ما دور باطل طرد و حذف و انتقام گيری های سياسی می بايد به آخر رسد.

۱۰.پايه و اساس سياست خارجی کشور، بايد منافع ملی و صلح جهانی باشد. ما خواهان گسترش روابط سياسی ايران با همه کشورها، بر اساس استقلال، حقوق مساوی و منافع متقابل هستيم.

 

ما ميکوشيم تا روند هماهنگی و همگامی جمهوريخواهان بصورتی دمکراتيک جريان يابد. پيشنهادهايی که برای ترميم و تکميل متن ارائه می گردد دراجلاسی که بزودی برگزار می شود، مورد بحث و بررسی قرارمی گيرد. اين اجلاس در مورد متن نهايی و گام های بعد تصميم خواهد گرفت.

۲۵ ارديبهشت ۱۳۸۲ برابر با ۱۵ مه ۲۰۰۳

 

اميرهوشنگ آريانپور، ويکتوريا آزاد، محمد آل ابراهيم، حميد آزادی، بيژن ابتکار، مهدی ابراهيم زاده، اکرم ابويی، احمد احقری، ابوالفضل اردوخانی، کمال ارس، محمد ارسی، اردوان ارشاد، پوران اسدی، جمشيد اسدی، رضا اسدی، کيوان اسکی، مهدی اصلانی، امير اعتدالی، حسن اغنامی، محمد اقتداری، گودرز اقتداری، بيژن اقدسی، نسرين الماسی، سعيد الموتی، بابک اميرخسروی، مهدی امينی، نادر انتصار، وهاب انصاری، سيف الله اهدائی، سيما ايزد، جهانگير ايزدی، رحيم باجغلی، خسرو باقرپور، دانش باقرپور، احمد باقری، مهران براتی، مهرزاد بروجردی، محمد برقعی، گلاره بصيری، نسرين بصيری، فريبرز بقايی، سهيلا بنا، جلال بوستانی، رستم زاده بوکانی، سياوش پارسا نژاد، حميد پرچم، حبيب پرزين، پرويز پورمحمدی، علی پورنقوی، بيژن پيرزاده، فئواد تابان، شهرام تابع محمدی، اکبر تربت، محمود تقوی، مهرداد توتونچی، نيره توحيدی، فلور تهرانی شهرام تهرانی، منوچهر ثابتيان، کورش جعفرپور، حسن جعفری، عاطفه جعفری، مهدی جلالی، منوچهر جمالی، فردوس جمشيدی رودباری، رضا جوشنی، رضا چرندابی، مهدی حاج ناظر، هادی شمس حايری، کريم حقی، بيژن حکمت، محسن حيدريان، مهدی خانبابا تهرانی، رضا خشنود، بهروز خليق، مهدی خوشحال، بيژن دادگری، محمد داور، محمود دشتی، رضا دلقوی، اکبر دوستدار صنايع، حسن رازی، علی راکعی، داود رمضان زاده، سارا رنجبر، کاظم رنجبر، فرهاد روحی، حسين زاهدی، ناصر زراعتی، نادر زرگاری ، حسن زرهی، مهين زندی، حميد زنگنه، حسن زهتاب، سعيد ساعی، محمد حسين سبحانی، منصور سحرخيز، جلال سرافراز، ليدا سرخوش، هما سرشار، مريم سطوت، سيامک سلطانی، محمد سليمانی، فريبرز سوداگر، ژيلا سياسی، رضا سياوشی، فريده سيدی مقدم، علی شاکری، کريم شامبياتی، سعيد شروينی، حسن شريعتمداری، حسن شمس، حميد شيرازی، عباس شيرازی، عبادالدوله صالحی، رامين صفی زاده، وحيده ضيامحمودی، جواد طالعی، جمشيد طاهری پور، اسفنديار طبری، امير طبری، مسعود طيبی، گلاره عابدی، ضياء عابدی، مجيد عبدالرحيم پور، مهدی عسگريه، فرزانه عظيمی، کاظم علمداری، حسين علوی، حسن عليزاده، محمد عليزاده، ميرحميد عمرانی، منوچهر فاضل، رضا فانی يزدی، مهدی فتاپور، اتابک فتح الله زاده، مسعود فتحی، فرهاد فرجاد، فرنوش فروزنده، حسين فروزين، احمد فرهادی، منصور فرهنگ، فرهنگ قاسمی، بيژن قديمی، منصوره قره گزلو، رضا قريشی، علی اکبر قنبری، صادق کارگر، عزيز کرملو، بهزاد کريمی، محمد کريمی، سهيل کشاورز، واهيک کشيش زاده،نادر کهن، مسعود گلباز، اميرحسين گنج بخش، رضا گوهرزاد، ساعد لاريجانی، علی ليمونادی، کمال ماکويی، ليدا ماکويی، همايون ماکويی، سهراب مبشری، مهرداد مجلسی، ابراهيم محجوبی، علی محجوبی، مجيد محمدی، مليحه محمدی، علی مختاری، مصطفی مدنی، احمد مرادی، غلام مرادی، منيژه مرعشی، پروين مستوفی، مهرداد مشايخی، آذر مشيری، حميد مشيری، عباس معروفی، امير معنوی، ابراهيم مفتاح، مسعود مفيد، والنتين مقدم، مرتضی ملک محمدی، اميرهوشمند ممتاز، مهدی ممکن، خليل مهاجر، اکبر مهدی، سعيد مهراقدم، علی مهران، فريبرزمهران اديب، علی مهران اديب، غفور ميرزايی، مهران ميرفخرايی، سعيد ميرهادی، حجت نارنجی، پرويز نعمان، مسعود نقره کار، محمود نقوی، مرتضی نگاهی، فرخ نگهدار، محمد نواب، داود نواييان،احمد نوری، منوچهر نوروزيان، حسين همايونفر، پروين همتی، طلعت يگانه تبريزی

 

 

برای حمايت از اين متن و تماس با امضاء کنندگان به آدرس زير مراجعه کنيد.

info@jomhouri.com

 

 

اميرحسين خنجی - نعمت آزرم - هاتف رحمانی - هرمز زمانی - آبتين محمدی - طهماسب وزيری - جهانگير عليزاده - رضا کاويانی - نائله عروجی - شهلا خانقاه - پروين شطی - مهران فاتحی- مراد زبردستی - محسن طبيبی - مجيد عمرانی - فريدون خيامی - علی اسدی - خالد فلاحيان - منصور کمره - بهرام عباسی - محمد علی صالحی - محمود نزهت زاده - علی شريفيان - علی راسخ - محمد رضا اسکندری - طاهره خرمی - پيام يزديان - جواد فتح اللهی - منوچهر ميرزايی - رضا نيک فر - سيروس پرتوی - ناهيد کوچک زاده - علی سالاری - مهرداد بيداری - شهريار تهرانی - احمد سينا - عطا مرادی - علی محمدی مهابادی - عليرضا محسنی - پرويز توسلی - مسعود عالمی - سعيد سکويی سوم - مسعود شب افروز- محمود سعادتی - محسن فردی - سعيد فرزانه - حميد رضا ظريفی نيا - حسن مقصودی - کيومرث کاووسی - حميد راستی - رويا طهماسبی - محمود کاشفی - امير حجازی - عطاءالله مرادی - مزدک ليما کشی - مرتضی پاکی - هاشم کاظمی - مجيد يکان - خسرو صدری - مجيد ناظری - فرود سياوش پور - يوسف رشوندی سرداری - محمود ميرملکسانی - سامان سعادت - چنگيز عباسی - حميد زواره ای - خليل مومنی - حسين جوادی - ناصر کرمی - رضا متقی - اصغر عبدی - زيبا کريمی - بهار آزادفر- مجيد کريمی - نسترن کريمی - رضا کريمی - سعيد کريمی - محمد بهزادی - مينا عبادپور - سعيد منتظری - حسن رضايی - مجيد اميدوار - رسول مهديزاده - محمد رضا غلامپور- عدلان پارسا - مونا غلامپور - رسول غلامپور - حميد فرخنده - مهرداد مقصودی - محمد توفيق اسدی - محمد بهشتی - حميد رضا برهانی - سيف الله بسطامی - حميد احمدزاده - کبری قاسمی - حميد هوشور - ايرج يوسفی - محمد اعتمادی - علی ساکی - عبدالرضا امينيان - مهدی مهرنوش - هومن کيانی - محسن وطن آبادی - حميد داديزاده تبريزی - مهرنوش ايرانبان - هادی توانا - علی امينی (ادامه دارد).