شنبه ۲۰ ارديبهشت ۱۳۸۲ - ۱۰ مه ۲۰۰۳
از ديد يک کارشناس

 

از ديد يک کارشناس

تعطيل شرکت های خصوصی خدمت دهنده اينترنت و سانسور يا فيلترگذاری سايت های اينترنتی

 

مريم احمدی (راديوفردا): چند شنونده راديوفردا در تماس با ما از بسته شدن چند شرکت خدمتدهنده اينترنتی درتبريز خبر میدهند و کاربران اينترنت در تماس با سايتهای فارسی زبان مورد علاقهشان از عدم دسترسی موضعی به اين سايتها خبردادهاند که حاکی از اعمال نوعی سانسور يا فيلترگذاری در شبکههای اينترنتی است، که چند روز پيش نيز به تائيد معاون وزارت پست و تلگراف جمهوری اسلامی رسيد.

بهنام ناطقی (راديوفردا) کنترل اينترنت از طريق تحت فشار کذاشتن شرکتهای خصوصی خدمت دهنده به اينترنت انجام میشود. اما خبرگزاری دانشجويان به نقل از آقای مصطفی محمدی، رئيس انجمن صنفی کارفرمايان شبکههای اينترنتی، يا سرويس دهندهها، نوشت خدمت دهندهها در شرايط سردرگمی به سر میبرند و هنوز مشخص نيست که بايد از وزارت پست پیگير مجوز باشند يا بايد شرايط سپاه پاسداران و بسيج و ادارهی حراست يا وزارت ارشاد را احرازکنند.» وی گفت چند ماه پيش ماموران انتظامی يا واحد بسيج سپاه پاسداران، ماهوارههای شرکت های خدمات دهنده اينترنتی را به استناد قانون منع استفاده از ماهواره ضبط کردند. آقای حسين درخشان، در مصاحبه با راديوفردا توضيح میدهد که به علت پراکندگی نقاط تماس، يا گذرگاهها، يا Gateway های اينترنتی در ايران، کنترل اينترنت در ايران نمیتواند به صورت متمرکز باشد.

حسين درخشان: مسئله اينترنت درايران يک کم پيچيده است و برخلاف کشوری مثل امارات متحده عربی، تا جائی که من میدانم، که هم تمام اطلاعات ورودی به کشور و هم تمام اطلاعات خروجی به کشور از راه اينترنت همه توسط دولت انجام میشود در گذرگاههای اصلی، ايران اينطور نيست. برای ارتباط اينترنتی ما يک خط ربط لازم داريم و يک خط برگشت. خطی که از ايران میخواهد اطلاعات ببرد بيرون، مقدار زيادی حجمش شايد ۷۰ درصد از طريق دولت تامين میشود و خطوط مخابراتی که وزارت پست تلگراف و تلفن، يا شرکت مخابرات داده است. ولی خطوط برگشت شايد کمتر از ده درصد يا ۲۰ درصد در دست دولت است و شرکتهای سرويسدهنده، برای خطوط برگشت از ماهوارههائی که خودشان گذاشتهاند استفاده میکنند.

ب.ن.: دولت مشغول بررسی شيوههائی است که از دسترسی کاربران ايرنتی به سايتهای سياسی يا سايتهائی که خلاف اخلاق تشخيص داده میشوند جلوگيری کند. آقای حسين درخشان، کارشناس اينترنت مقيم تورانتو، که دو سال پيش با انتشار راهنمای نوشتن يادداشت روزانه به زبان فارسی، موج فزاينده اطلاعرسانی شخصی از طريق اينترنت را در ايران باب کرد، درمصاحبه با راديوفردا میگويد سانسور محتوا در اينترنت هنوز به صورت پديدهای فراگير در ايران درنيامده است.

حسين درخشان (کارشناس اينترنت درا يران، تورانتو): من فکرمیکنم که هنوز رسما شروع نشده است، به طور عملی، اقدام هماهنگ دولتی برای بستن وب سايت های اينترنتی يا سرويس دهندههای اينترنت. کارهائی که تا الان کردهاند، از جمله دستگيری سينا مطلبی، و بستن بعضی از مراکز سرويسدهنده اينترنتی، به نظر من، اقدام رسمی هماهنگی به نظرنمیآن، ولی ممکنه برای ترساندن وب سايتهای سياسی باشند، يا برای ترساندن نويسندههائی باشند که از اينترنت به عنوان يک رسانه آزاد استفاده میکنند ونه الزاما کسانی که خبرنگار هستند يا روزنامهنگار هستند، که اين جوانهای عادی که در تهران يا شهرهای بزرگ ايران دارند اين کار را میکنند با شنيدن اين خبرها بترسند و وب لاگهای خودشان را يا وب سايت های شخصی خود را تعطيل کنند.

ب.ن.: موج برخورد با سايتهای اينترنتی، که آقای سعيد مرتضوی، دادستان جديد تهران نيز به آن اشاره کرد، به زعم آقای درخشان حرکت تازهای است زير طی دو سال اخير، شاهد رشد انفجارآميز استفاده از اينترنت در ايران بوده ايم به طوريکه مطابق آمار دولتی ظرف سه سال شمار کاربران اينترنت از نزديک به ۳۰۰ هزار نفر به ۳ ميليون نفر افزايش يافته است، که البته بعضی اين آمار را اغراقآميز میدانند. آقای حسين درخشان میگويد:

حسين درخشان: اين برای من هم سئوال است که چرا حکومت ايران از همان اول هم تمايلی به کنترل اينترنت نداشت و حتی بخشهائی از محافظهکاران يا تندروهای حکومت هم که معروف هستند به اينکه با رسانههای آزاد مخالف هستند، حتی آنها هم در همهگير شدن يا گسترش دسترسی به اينترنت در اين چند سال سهيم بودند و چيزی که مشخص است اين است که کسی به طور قانونی يا حتی غيرقانونی سعی مهم و عمدهای نکرده که از گسترده شدن اينترنت در شهرهای بزرگ ايران جلوگيری کند.

بهنام ناطقی، مصاحبه با حسين درخشان (تورانتو)