نتايج سه پژوهش اجتماعی در باره :

همسر آزاری فيزيکی و آمار رو به رشد انحراف های اجتماعی در باره زنان و دختران

تنظيم : ناهيد

 

متخصصين پزشکی قانونی ايران برای شناخت پديده همسر آزاری و عوامل ظهور آن پرسشنامهای تهيه نموده و در اختيار ۱۸۰ زن که به پزشکی قانونی تهران مراجعه کرده اند قرار داده اند.

اين گروه از بين زنانی انتخاب شده اند که به دليل ضرب و جرح همسرانشان به مقامات قضايی يا انتظامی شکايت کرده و جهت معاينه به پزشکی قانونی رجوع نموده اند.

بررسی ها نشان داده است که سن و سال، نوع شغل، تحصيلات و سابقه ازدواج قبلی تاثير چندانی در نوع همسر آزاری نداشته است.

آنچه قابل اهميت است اين است که ميانگين سنی قربانيان زن آزاری بيشتر در سنين ۲۸ تا ۳۳ سالگی است و مردانی که مرتکب همسر آزاری شده اند عموما بين ۳۳ تا ۳۷ سالگی قرار دارند.

طبق همين پژوهش ، ۱۲ درصد مردان بيکار، ۵۴ درصد دارای شغل آزاد، ۱۷ درصد کارمند و ۱۷ درصد کارگر بودهاند که اين ارقام در گروه قربانيان به ترتيب ۵، ۴۲، ۲۲ و ۲۹ درصد بوده است.

به اين ترتيب پديده زن آزاری در تمامی اقشار جامعه مردان انجام پذيرفته است. در مورد وضعيت سواد و تحصيلات قربانيان، نيز جز در مورد زنان بيسواد در ساير سطوح تحصيلی تفاوت فاهشی وجود نداشته است . نکته جالب در اين پژوهش وجود درصد بالای قربانيان زن آزاری از ميان زنان اقشار ميانی و تحصيل کرده اجتماع ميباشد که به نظر من علت اين امر نشان دهنده قدرت تحمل بيشتر زنان بيسواد و کم در آمد و بيکار در برابر خشونت همسران به دليل نداشتن تامين اجتماعی و حقوقی در صورت متارکه است که درست از همين زوايه هم مانعی خواهد بود که اين زنان هرگز به مراجع قانونی و يا جمعيت های زنان مراجعه ننمايند.

بر اساس اين بررسی ميزان تحصيلات مردان نقشی در تقليل و يا تشديد زن آزاری نداشته است بلکه بيشترميزان درآمد خانواده از عوامل موثر در پديده زن آزاری بوده است . بخش ديگری از اين پژوهش به بررسی وضعيت خاص همسران از لحاظ مواردی چون سابقهی زندانی شدن شوهر، ازدواج قبلی و تعدد زوجات اختصاص داشته و بيانگر اين است که ۲۵ درصد موارد زن آزاری به مثابه يک جرم حساب ميشود.

و اما برجسته ترين نکته اين بررسی تکيه بر نقش اساسی زمينه های تربيتی فرهنگی در بروز همسر آزاری است، به اين صورت که تمامی فرزندان ذکور خانواده ها که در دوران کودکی شاهد آزار مادران خود بوده اند ، در بزرگسالی خود به آزار همسرانشان پرداخته اند ، دخترانی نيز که در چنين خانوادههايی تربيت شدهاند پس از ازدواج تمايل بيشتری به تحمل همسر آزاری داشته اند.

طبق اين پژوهش ۴۶ درصد مردان همسر آزار در خانواده پدری خود با اين پديده مواجه بودهاند. ۲۸ درصد از قربان زن آزاری سابقهی شکايات قبلی از شوهر خود را داشته اند و ۲۰ درصد از اين زنان قبلا به علت ضرب و شتم از سوی شوهرشان حتی در بيمارستان بستری شده اند.

در بخش پايانی اين پژوهش اشاره به پيامدهای مخرب پديده ی زن آزاری نظير افت تحصيلی فرزندان، جدايی موقت همسران و سوق دادن زنان به سوی خودکشی شده وراه حل را به وجود آمدن نهادهايی از نوع حمايت های موجود در کشورهايی پيشرفته ، نظير مراکز مدد کاری اجتماعی، انجمنهای محلی و انجمنهای زنان و .......... در کاهش زمينههای بروز پديده زن آزاری و ايجاد سازوکارهای ويژه برای حمايت از قربانيان اين پديده دانسته است.

 

پژوهش دوم:

را يکی از اعضای گروه پژوهشی رفاه اجتماعی دانشگاه علوم بهزيستی و توانبخشی ايران انجام داده است و با اشاره به آمار رو به رشد انحراف های اجتماعی و طلاق در ايران، تاکيد نموده است: که نرخ رشد طلاق در فاصله سال​های ۷۵ تا ۷۸ افزايشی ۷ درصدی داشته است و شواهد نشان داده است که در سه سال اخير اين روند با سرعت بيشتری افزايش يافته است. طبق اين بررسی ۸۵ درصد موارد درخواست طلاق از سوی زنان بوده و آنان هنگام طلاق مهريه​ خود را به همسران بخشيده اند.

در اين پژوهش هشاره ميشود که آمار طلاق در ايران به ويژه در شهرهای بزرگ رو به رشد بوده و نرخ ازدواج در شش ماهه​ی اول سال جاری تنها ۴ درصد رشد داشته است.

آمار جرائم زنان نيز در سال​های اخير افزايش يافته و از ۱۷/۴ درصد در سال ۱۳۷۶ به ۱۱ درصد در سال ۱۳۷۸ رسيده که بيشترين گروه سنی زنان مجرم را گروه ۱۸ تا ۳۴ سال گزارش شده است.

طبق اين پژوهش، ساختار مبتنی بر نابرابری جنسيتی موجود، زنان را در مقايسه با مردان آسيب​ پذيرتر و زمينه رشد روسپيگری، اعتياد و خودکشی را در زنان تشديد نموده است.

در ادامه بررسی اشاره ميشود که : طی سالهای اخير در اثر فشارهای نامبرده، زمينه​ی مصرف مواد مخدر در بين زنان و دختران از رشد محسوسی برخوردار بوده است . بر اساس مطالعه​ی انجام شده در سال ۱۳۷۹، مصرف مواد مخدردر بين مردان و زنان به ترتيب ۴/۹۳ درصد و ۶/۶ درصد بوده است. اين در حالی است که در سال ۱۳۷۶ تنها حدود سه درصد از جمعيت پذيرش شده توسط مراکز بازپروری کشور را زنان تشکيل داده​اند، مطابق يک طرح تحقيقاتی منتشر شده در سال ۱۳۷۹، ۱/۳ درصد از معتادان تزريقی در آن پژوهش را زنان تشکيل داده​اند.

نتيجه اين پژوهش خبر از افزايش زنان روسپی طی سال​های اخير داده و با استناد به تحقيقات خانم عليايی زند در سال (۱۳۸۱) ، اعتياد، بيکاری و جذب شدن به بنگاه های کار زيرزمينی و .......را از عوامل مهم گرايش زنان به تن فروشی عنوان کرده است.

طبق اين بررسی شيوع اختلالات روانی در زنان ۹/۲۵ درصد بوده در حاليکه اين بيماری در مردان تنها ۹/۴ درصد ميباشد و شيوع اختلالات حاد روانی در جمعيت بالای ۱۸ سال مردان ۳۴/۷ درصد و در زنان ۴۳/۱۴ درصد گزارش ميشود.

 

پژوهش سوم :

توسط استاديار روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی ايران انجام پذيرفته است .در اين پژوهش پيرامون طرح "همه​گير شناسی افسردگی و سوءاستفاده جنسی در کودکان خيابانی"، بررسی شده است. و هدف از اين پژوهش بررسی ميزان سوء استفاده جنسی و افسردگی در گذشته و حال کودکان خيابانی جنوب شهر تهران ميباشد که برای اين منظور، تعداد ​۸۷ کودک خيابانی را در منطقه ​۱۲ شهرداری به وسيله پرسشنامه​ای از لحاظ ابتلا به افسردگی و وجود سوء استفاده جنسی به کمک مصاحبه بالينی مورد بررسی قرار گرفته شده . ميانگين سنی کودکان مورد بررسی بين ​۶ تا ​۱۷ سال بوده و ​۵۶ نفر از آنها را پسران و ​۳۱ نفر را دختران تشکيل داده اند.

در اين پژوهش ​۲/۵۱ درصد کودکان مورد بررسی افسرده بوده​اند و تقريبا همين تعداد در گذشته افسردگی داشته​اند.

از سوی ديگر ​۷/۸۶ درصد از دختران خيابانی افسرده بودند اند، در حالی که اين رقم در پسران ​۲/۴۸ درصد می​ باشد .

بر اساس اين بررسی زندانی شدن پدر رابطه مستقيم با افسردگی در کودکان خيابانی داشته است زيرا زندان رفتن پدران موجب گشته که خانواده نان آوری نداشته باشد. اين کودکان در حدود ​۹/۵۰ درصد کودکان خيابانی را تشکيل بر اساس اين تحقيق، ​۲۰ درصد کودکان خيابانی مورد سو استفاده جنسی قرار گرفته اند که اغلب افراد سوءاستفاده کننده غريبه بوده​اند. آنچه که فابل اهميت است اينست که ، بيماری​هايی چون ايدز بيشتر در بين اين کودکان رواج داشته ، و طبق آمار در اين بررسی دختران و پسران خيابانی کمتر از ۲۲ سال ​در حدود ۲۵ درصد موارد جديد آلودگی به ويروس ايدز را تشکيل می​دهند. اين بررسی با آن دسته از کودکان خيابانی که روزها در خيابان به کار مشغولند و شب​ها نزد والدين و يا بستگان خود سکونت دارند انجام شده و کودکان کارتن خواب که شب​ها در محل​های متروکه و خيابان به سر می​برند، را دربر نگرفته است .