فرياد و التماس علی کوچولو را ميشنويم؟

طاهره خرمی

 

در قطاری نشسته ام. تمام صندلی ها پرشده و مسافران منتظرحرکت قطار ميباشند. پس از لحظاتی چند قطار به حرکت در آمد. با نگاهی به اطرا فم سيل آدمهای بيخيالی را ديدم که مشغول گذراندن زندگی لوکس و بی دغدغه اشان بودند و من به صحبتهای علی کوچولو ميآنديشيدم.

ديشب صحنه دلخراشی را در تلويزيون مشاهده کردم. پيکر نحيف ولاغر و مجروخ علی با جملاتی کوبنده قلب تاريخ را سوراخ کرد. کلمات علی خون از رگان تاريخ جاری کرد و من هنوز هم چک چک قطرات اين خون را ميشنوم. علی پسر کوچولوی عراقی در جريان بمبارانهای امريکا تمام اعضای خانواده ۱۵ نفريش را از دست داده. خودش نيز هر دو دستش را از دست داده. پيکرش تماما آش و لاش شده و اميدی به زنده ماندنش نيست. زيرا در عراق امکانات لازم جهت مداوی او را ندارند. چون بيمارستانها با حضور مستقيم نيروهای نظامی امريکا غارت و به تاراج رفتند. علی را به خارج از عراق هم نميتوانند انتقال بدهند زيرا وی وضعيت متعادلی ندارد. علی پنچ ساله با چشمانی گويا که هزاران راز در آن نهفته بود ميگفت من دستانم را ميخواهم من دستانم را ميخواهم که با آنها کار کنم. من خواهرم را ميخواهم. علی در وضعيتی بحرانی بسر ميبرد و به احتمال قوی دنيای بيرحم و خشنی را که بوش برای او و هزاران کودک عراقی فراهم کرده وداع خواهد نمود.

وقتی که در اطرافم اين آدمهای بيخيال را ديدم دلم ميخواست داد بزنم، فرياد بر آورم که آيا شما تصوير علی کوچولو را ديده ايد؟ آيا شما چپاوال و غارت اموال و آثار باستانی و قديمی عراقی ها را ديده ايد؟ پس چرا ساکت نشسته ايد. چرا علی کوچولو دستانش را ميخواهد . آيا غير از اينست که ميخواهد جنايت های بوش را به گوش جهانيان برساند. سرمايه های ملی عراق غارت شد. خونشان ريخته شد وکشورشان هم غصب شد.

جنگ جنگ ارز است. جنگ بين دلار و ارو. جنگ نفت و سرمايه. بنا بر اظهارات بوش سلاحهای کشتار جمعی اينک در سوريه است و سران رژيم بعث هم در سوريه پس بايستی به سوريه حمله کرد. هموطنان تا کی ميخواهيم سکوت پيشه کنيم.

فرياد و التماس علی و علی ها را نميشنويم. تا کی بايد خون همنوعانمان برای نفت و ارز به زمين ريخته شود. تا کی بايستی ما تاوان قرضهای امپرياليسم را بدهيم.

بياييد تا دست به دست هم دهيم يک تنه و يک صدا به مخالفت با نظم نوينی که امپرياليسم به سرگردگی بوش در صدد اجرای انست برخيزيم. به تاريخ و دنيا نشان بدهيم که کر نيستيم و خودمان را هم کر نميکنيم تا فرياد علی و علی ها را نشنويم. فراموش نکنيم که جنگ جنگ ارز است و اقتصاد امريکا در حال سقوط و نابودی است. چرا ما بايستی تاوان سقوط اقتصاد امريکا را با خون و مال و ثروتهای ملی مان بدهيم. برخيزيد که وقت غفلت و خواب نيست. امپرياليسم پشت دروازه ها به کمين نشسته.

 

طاهره خرمی

هلند ۱۶ آوريل ۲۰۰۳